“พี่พลเอาหมอนผมไปนอนนะครับ” จักรินทร์ยื่นหมอนเน่าๆ วางบนฟูกนอนด้านหนึ่ง
หมอนเก่าโทรมเป็นด่างดวงสกปรก แต่เห็นจักรินทร์เอาเสื้อแจ็กเก็ตมาขยำหนุนหัวนอนแทนหมอนพลรบเลยพูดไม่ออก บ้านนี้ขนาดหมอนยังมีพอดีกับจำนวนคน แล้วที่นอนอยู่นี่ฟูกหรือผ้าห่มเนี่ย บ้างบาง เขาต้องแบ่งผ้าห่มกับจักรินทร์ โอ้ย แม้แต่ผ้าห่มยังไม่พอ อะไรจะลำบากยิ่งกว่าเข้าค่ายทหารอีกวะ นี่ผมอยู่กรุงเทพจริงหรือครับ นึกว่าชายแดนแม่สะเรียง
“นอนก่อนเถอะพี่พล พี่เจนกว่าจะหลับอีกนาน ไม่ต้องรอหรอก” จักรินเตือนเมื่อเห็นพลรบยังไม่นอนและพี่สาวนั่งนับเงินที่ได้จากการขายของวันนี้อย่างสบายอุรา
“ทำไมถึงให้เรามาค้างที่บ้าน”
“ไม่ได้อยากเว้ยแต่ฮิวโก้มันบังคับ มันบอกว่าถ้าเราไม่ให้พลรบมาค้างคืนนึง มันจะไม่ให้เราไปค้างห้องมันอีก ฮิวโก้บอกด้วยว่าพลรบนิสัยดี ไม่เอาเรื่องเราไปพูดในทางไม่ดีหรอก เราเลยยอม”
“เธอค้างห้องฮิวโก้บ่อยหรือ”
“ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่ไป เมื่อก่อนเคยไปค้างกับมีนาบ้าง แต่มีนามันชอบเอาผู้ชายมานอนด้วย แล้วแม่งแฟนมันมาจับนมเรา แทนที่มีนาจะว่าแฟนมันกลับมาด่าเราแทน ตั้งแต่นั้นเลยทะเลาะกันไม่คุยกันอีก มีนาคุยดีกับเราแค่ต่อหน้าคนอื่นเท่านั้นแหละ”
“เหลือแต่ฮิวโก้คนเดียวสินะ ที่เธอพึ่งได้”
“เว้ย หนวกหู” จักรินทร์ลุกขึ้นนั่ง “พรุ่งนี้ผมต้องตื่นไปวิ่งวินแต่เช้านะโว้ย คุยข้ามหัวกันไปมาอยู่ได้ไม่รู้จักหลับจักนอน” จักรินทร์นอนขวางกลางระหว่างพลรบกับเจน พอเขาลุกไปนอนมุ้งใหญ่กับแม่ มุ้งเล็กจึงเหลือเจนกับพลรบแค่สองคน
“เดี๋ยว ไอ้จักร มึงจะให้กูนอนกับผู้ชายในมุ้งสองคนเนี่ยนะ”
พลรบเห็นด้วยกับเจน นอนมุ้งเดียวกันมันน่าเกลียดไปหน่อย
“เกิดมันปล้ำพี่ขึ้นมาทำไงวะ” เจนโวยวาย
อ้าวอีนี่ ยังกะเขาจะทำอะไรได้ คนเยอะขนาดนี้นอนกองรวมกันในห้องเดียวเนี่ย แล้วคิดบ้างไหม ว่าผมอยากปล้ำคุณรึเปล่า พลรบได้แต่สบถในใจ
จักรินทร์โยนน้องสาวตัวเล็กเข้ามาในมุ้งพาดบนอกของเจน ก่อนมุดกลับไปนอนมุ้งใหญ่ต่อ เด็กน้อยขยับตัวซุกอกเจนหาที่นอนพอเหมาะจึงหลับต่ออย่างสบายใจ เจนหลับต่ออย่างรวดเร็วคงเพราะความเหนื่อย พลรบเห็นว่าไม่มีอะไรแล้ว แถมน้องสาวของเจนยังมานอนในมุ้งด้วยก็เท่ากับว่าไม่ได้นอนกันแค่สองคน เลยเอนตัวหลับบ้าง พอหัวถึงหมอนเขาก็หลับเป็นตาย
...........................................
นอนได้ไม่กี่ชั่วโมง พลรบตื่นเพราะเสียงจักรินทร์เดินไปมาอยู่ในบ้าน พลรบลุกขึ้นนั่งสะลึมสะลือ เจนยังนอนกอดน้องสาวหลับสนิทใกล้ตัวเขา จักรินทร์ปลุกแม่ให้ลุกมาทำกับข้าว บ้านข้างเคียงเริ่มส่งเสียงคงมีบางบ้านตื่นกันแล้ว
“หลับต่อเถอะพี่พลเพิ่งตีห้า ผมตื่นมาวิ่งวินตอนเช้า”
พลรบจึงล้มตัวลงนอนต่ออย่างอ่อนเพลีย เขาหลับสนิทอีกครั้งทันทีที่หัวถึงหมอนเพราะไปช่วยเจนขายของกว่าจะได้หลับก็ดึกดื่น
กว่าจะตื่นอีกครั้งสายจนตะวันแยงตา พลรบลุกขึ้นนั่งยืดเส้นยืดสาย ปวดหลังมาก ฟูกผืนบางให้ความรู้สึกไม่ต่างจากนอนกับพื้นเปล่าเท่าไหร่ หันไปรอบบ้าน(ที่มีอยู่ห้องเดียว) มุ้งใหญ่ถูกเก็บไปแล้ว เหลือแต่เขากับเจนในบ้าน เจนยังหลับอุตุแต่ผ้าห่มถูกปัดออกไปข้างตัวเพราะอากาศร้อนกว่าตอนกลางคืน ทำยังไงดีหว่า เขาควรปลุกเจนดีไหม
พลรบคลานเข้าไปปลุกเจน ปลุกยังไงดีเนี่ย พอเข้าไปใกล้ถึงเห็นว่าเสื้อยืดเก่าจนเนื้อบางกว่าเดิมมากแนบทรวงอกค่อนข้างใหญ่ได้สัดส่วน หน้าอกสวยกว่าดารา AV ที่เขาชอบอีกเว้ย เฮ้ย ไม่ใช่ละ
“เจน เจน ตื่นได้แล้ว”
เงียบ...
“เจน เจน” พลรบเอานิ้วจิ้มต้นแขนเจนและจิ้มแรงขึ้นเพื่อปลุกให้ตื่น
“อื้อ...” เจนขยับตัวบิดไปมาเอาหัวซุกหมอนต่อ
พลรบไม่รู้จะทำยังไงเลยลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำก่อน เขาไม่กล้าอาบน้ำเพราะเข็ดจากเมื่อคืน กลับเข้ามาเจนกำลังม้วนเก็บมุ้ง ท่ายกแขนเหนือหัวขึ้นสูงทำให้เห็นความโค้งเว้าของหน้าอก เอก สะโพกชัดเจน หุ่นดีมากมิน่าหนุ่มตอมกันเกรียว
เจนตอนไม่แต่งหน้ายังดูไม่ต่างจากเดิมเท่าไหร่ โครงหน้าได้สัดส่วนสวย มีแค่ผิวที่เห็นชัดว่าหยาบกร้านและคล้ำกว่าที่คิด ไม่ใช่คล้ำนวลเนียนแบบผิวน้ำผึ้ง แต่คล้ำกระดำกระด่าง พลรบนั่งมองเจนเก็บผ้าห่มหมอนมุ้งเพราะไม่รู้จะช่วยอะไร คนมันทำไม่เป็นอะ
“อยากจับหรือ” เจนเข้ามานั่งใกล้หลังเก็บของเสร็จ
“หา ?”
“เห็นมองหน้าอกเรานานละ อยากจับใช่ไหมล่ะ” ไม่พูดเปล่าเจนจับมือพลรบแนบหน้าอกตัวเอง
อีกมือแตะต้องเร้าอารมณ์บนร่างพลรบ จนเขาหายใจไม่ทั่วท้อง พอเห็นพลรบเฉยไม่ปัดหนีเหมือนทุกครั้ง เจนยิ่งย่ามใจล้วงมือเข้าไปภายใต้เสื้อยืดของพลรบจากนั้นลูบกล้ามเนื้อเป็นมัดเล่นอย่างสนุกมือ ทั้งที่พลรบควรเอามือออกจากทรวงอกของเจนทันทีแต่เขากลับคามันไว้ ไม่พอยังคลึงเต้ากลมมนเล่นอีกต่างหาก หนุบหนับหยุ่นมือดีแท้ ใหญ่จนเต็มกำมือไปหมด เขาจับจนปลายยอดของเจนแข็งชูชัน
เจนเลื่อนมือลงมาลูบเป้ากางเกงของเขา พลรบอ้าขาออกให้เจนจับถนัดมือขึ้น เขาสบถด่าตัวเองที่ทำแบบนี้แต่ร่างกายแม่งไม่ฟังคำสั่งสมอง ทำได้เพียงกัดปากล่างไม่ให้เอ่ยปากบอกเจนให้จับมากกว่านั้น ตรงนั้นมันแข็งดันจนเต็มกางเกง เขาถูไถปลายนิ้วมือเข้ากับยอดอกแข็งเป็นตุ่มของเจน อยากดูดมากเลย เจนกลับหงุดหงิดที่ลูบคลำพลรบไม่ได้ดังใจเพราะกางเกงเนื้อหนาขวางกั้นอยู่
เธอพยายามปลดกางเกงพลรบแต่เขาใส่ยีนส์แบบติดกระดุมซึ่งเธอแกะไม่เป็น ทำไมไม่ใช้แบบซิปเนี่ย จะได้รูดแล้วควักออกมาจับให้หนำใจ พลรบครางเบาๆ เมื่อมือของเจนป่ายเปะไปทั่วเป้ากางเกง เขาล้วงมือเข้าไปใต้เสื้อยืดเก่าจนเนื้อบาง มือกอบกุมทรวงอกทรงโค้งได้รูปเหมือนประติมากรรมคลาสสิก
...........................................