The Hibiscus Love

Chapter 8

Nagpa-alam na si Anya sa mag-asawang Vince at Eunice at maging Kay lola Consuelo.

Nagpasalamat siya sa mainit na pagtanggap ng pamilya Villaroman.

Nangako siya kay Lola Consuelo na dadalawin niya itong muli. Natuwa ang matanda at sinabing aasahan daw nito ang muli niyang pagbisita.

Binilinan nito si Clark na ihatid siya pabalik ng Maynila at pag-ingatan raw ng lalaki.

Gusto sana niyang tumutol subalit mabilis na sumang- ayon ang binata.

Kaya't wala siyang nagawa kundi ang muling sumakay sa kotse ng lalaki.

Nasa highway na sila ng mapansing hindi ang pabalik ng Maynila ang tinumbok nitong Daan.

Sandali lang siyang nagtaka. Gustuhin man niyang mag reklamo ay ito naman ang may hawak ng manibela.

She sighed. Isa pa, hindi pa rin siya nakakabawi sa itinakbo ng usapan nila kanina.

Lihim siyang sumulyap sa lalaki. Tahimik pa rin ito na nakatuon ang buong pansin sa kalsada.

"Where are we going?" Hindi nakatiis na tanong niya.

"Sa Batangas," ang matipid na sagot ni Clark.

Medyo nagulat siya doon.

Inasahan niyang magpa- paliwanag ang binata But he never talked again.

Sinundan niya ulit ng panibagong tanong

.

" A... Anong gagawin natin sa Batangas?"

"We're going to a place, where you can pay me comfortably, " ani Clark na nilinga siya. Sabay ngisi.

Marahas siyang napasinghap. Nagtutop ng kamay ang bibig.

"You're joking!"

"I'm not!"

Nagitla si Anya. Ang lakas ng aircon sa sasakyan pero pinagpawisan siya.

Si Clark ay gusto nang humagalpak ng tawa.

Kanina pa niya pinakikiramdaman ang dalaga. Hindi na ito mapakali sa upuan.

Tama si Vince kapara ng dalaga ang sisiw na nasukol. It's her fault. Mabilis itong kumagat sa bitag.

"Don't worry, I suggest mag deffered payment tayo. Para hindi ka nabibigla. Bibigyan kita ng palugit ng walang interes," dagdag ni Clark.

Heat flooded into Anya's cheeks.

Maya-maya ay umibabaw ang inis.

Maliwanag na pinaglalaruan siya ni Clark.

Sumimangot si Anya na parang bata.

Sukat humulaklak ang binata na pumuno sa sasakyan.

Hindi na nito mapigilan ang sarili, dahilan upang mapako ang mga mata ng dalaga rito.

Oh heaven!

Kaysarap sa pandinig.

Walang halong sarcasm ang tunog ng mga halakhak ni Clark. Dinala siya nito sa mga panahong punong- puno pa sila ng pag-ibig sa isa't-isa.

Nag-aagaw na ang dilim nang makarating sila ng Talisay, Batangas.

Sa isa sa mga tanyag na Beach resort sila humantong. Sabik na bumaba si Anya. Naroon ang pamamangha.

Halos naikot na niya ang mga kilalang beaches sa iba't-ibang bansa kung saan kinukunan ang iba nilang mga pictorials.

But this one is different. Sa bawat bakasyong hinihingi ay hindi nawawala sa listahan niya ang dagat.

Ang tanawing namamalas ngayon ay iba ang hatid na pakiramdam sa kanyang damdamin.

It feels like home.

Ang napakalawak na puting puting buhangin ay tila kay lambot.

Best for walking barefooted. Tila kaysarap paglaruin ang mga paa roon.

Ang malinaw at mangasul-ngasul na tubig sa dagat ay kumikislap sa munting sinag ng papalubog na araw.

Animo nag-aanyaya at sinasabing kay sarap magtampisaw roon.

Napansin niya ang mangilan-ngilan guests na naliligo sa 'di kalayuan.

"You like the view?" Tanong ni Clark.

Napapitlag ang dalaga sa tinig na iyon ng lalaki.

Himdi niya akalaing naroon pa ang binata at nakamasid lamang. Nauna na kasi itong lumabas ng kotse at hindi man lang nag-abalang pagbuksan sya.

"Y...yeah it's amazing."

Ngumiti si Clark at lumapit.

"Let's go?" Anang lalaki na hinawakan siya sa kamay.

Bigla siyang napakislot sa init na nanulay roon.

Tumuloy sila ng binata sa reception area. It was clean and huge guest lounge.

Para itong pinalaking bamboo hut pero open. Ang mga upuan ay yari sa rattan na nilagyan na lamang ng cushion para maging komportable ang mga guest habang nag-aantay.

Akala niya ay bamboo garden ito dahil sa mga nakapaligid na iba't-ibang orkid. May mga nakahilera ring mga mapupulang rosas sa tabi. Natanaw niya ang hotel sa dako pa roon.

Magigiliw ang mga receptionist na may mga nakahandang ngiti.

Ipinakilala siya ni Clark sa mga ito at base sa kung paano ito tratuhin ng mga empleyado ay nahulaan niyang ang binata ang nag mamay-ari ng resort.

Na hindi nakapagtataka.

Habang kinakausap ni Clark ang mga tauhan ay na-engganyo siyang lapitan ang mga panamim na rosas na nakita niyang dinidilig ng hardinero.

“Boss Doc!” Mula sa kung saan ay lumitaw si Borj, ang tagapamahala.

"Oh Borj kumusta kayo rito," tanong niya sa lalaki.

May katabaan ito at may hawig kay Pinong ang bilugang mukha.

Mas mukha itong komedyante kaysa tagapamahala ng resort.

Ngunit walang maipipintas si Clark pagdating sa trabaho kay Borj.

Magaling itong mamahala at tunay na mapagkakatiwalaan, at iyon ang higit na binibigyan niya ng importansiya.

“Maayos naman Boss Doc, ” anang lalaki.

Sinulyapan nito si Anya na kasalukuyang abala sa mga halaman sa paligid at masayang nakikipag-usap kay Mang Isko.

"Bilib talaga ako sayo, Boss, iba na na naman iyang kasama mo," anang Borj na nangingiti.

Pero sa lahat ng mga dinala mo dito ang isang iyan ang pinakaka-iba.”

“Aber, anong ipinagkaiba?" Balik-tanong ni Clark.

Sumandal siya sa reception desk at mula roon ay malayang pinagmasdan si Anya.

“Boss Doc, kadalasan sa mga dinadala mo rito, kung hindi parang tukong nakakapit sa'yo ay parang ahas kung lingkisin ka at ang pinakapaboritong spot ng resort ay kuwarto," sabay hagikhik ni Borj.

"Pero ang isang iyan ay gusto pa atang palitan si mang Isko sa pagiging hardinero. At kung sakali siya ang pinakamagandang hardinerang makikilala ko,” bulalas pa ni Borj.

Napangiti si Clark ng lihim sa mahabang salaysayin ng lalaki patungkol sa dalaga, at habang matamang nakatitig kay Anya ay may pilit na nagpapa-alala pabalik sa nakaraan.

Unti-unting nag-plaster ang ngiti sa sulok ng mga labi niya.

“Iba talaga siya dahil sa kanya lang ngumiti ang inyong mga mata,” makahulugang wika pa ni Borj habang patuloy na nakamasid sa kay Anya.

Pagkarinig sa huling sinabi ni Borj ay pumormal ang anyo niya. Bigla siyang natauhan.

Sampung minuto para mag ika-siyam ng gabi, ang basa sa oras.

Mahigit tatlong oras na siyang pinaghihintay ni Clark.

Ayon sa lalaki ay may kakausapin lang raw itong kliyente.

Maaaring iyon ang tinutukoy nito bago sila tumulak ng Alabang kanina.

Iniwan siya ni Ckark sa isa sa mga cottage doon.

Isa itong bamboo guest house, na malapit sa dalampasigan.

Nagustuhan ni Anya ang pinili ni Clark, dahil presko at maaliwalas ang paligid lalo na sa gabi.

Kung nais mong maligo ay andiyan lang sa tapat ang dagat.

Kanina ay may dumating na empleyado mula sa hotel, base na rin sa suot nitong uniporme.

May dalang pagkain, marahil ay padala ni Clark.

Hindi niya alam kung babalik din sila ngayong gabi sa Maynila.

Kanina pa niya gustong itanong iyon sa lalaki, subalit nagmamadali na ito kaya't nakahiyaan niya nang banggitin.

Lumabas siya ng kubo at pinagmasdan ang paligid. Inikot ang tingin.

Tahimik sa bahaging iyon ng resort, maging ang dagat. Banayad lang ang alon.

Masarap sanang magtampisaw sa tubig subalit wala naman siyang dalang pamalit.

Isa pa iyon sa problema niya.

Tinanaw niya ang hotel sa 'di kalayuan. Namumukod ang taglay nitong liwanag sa gabi.

Sigurado siyang laman niyon si Clark.

Pilit inaalis ang isiping nasa isang pribadong silid ito at may kaulayaw.

Sinaway niya rin ang sarili nang pumaimbabaw ang reyalisasyon.

Ano naman kung may kaulayaw ito. Anong karapatan niyang mag-reklamo?

Kay sa tuluyang sumama ang pakiramdamat at tuluyang ma-disappoint sa sarili, minabuti niyang maghanda na lamang sa pagtulog.

Malalim na rin naman ang gabi.

Nagpasya siyang mag-shower muna dahil kanina pa niya nararamdaman ang panlalalagkit.

Mukhang bukas na talaga sila makakauwi. At baka bukas na rin magpakita ang binata.

Habang nasa tapat ng dutsa ay hinayaan niyang umagos ang tubig sa kanyang katawan.

Nabibigla pa rin siya sa bilis ng mga pangyayari. Para itong malakas na alon sa dalampasigan.

Mabilis na rumaragasa para lamang tangayin ka at anurin sa pinakamalalim na bahagi ng dagat.

Ano ba ang dapat niyang asahan sa pagbabalik niyang ito? At si Clark, Ano ba ang mga binabalak nito?

Puno ng katanungan ang buong kaisipan ay pinatay niya ang dutsa at pumihit para abutin ang roba na nakasabit sa may pinto, nang mapatda at manlaki ang mga mata impit pa siyang napasigaw sa sobrang pagbigla.

Clark is standing before her and studying her mischievously.

Sa kanyang palagay ay kanina pa naroon ang lalaki.

At sa sobrang lalim ng iniisip ay hindi niya namalayan ang pagdating nito.

Hindi niya mapagtakpan ang kahubaran sa harap ng binata dahil wala na sa kinasasabitan ang roba kundi nasa kamay na ni Clark.

“What are you doing here?” Angil niya sa lalaki.

Hindi tamang basta na lamang itong papasok doon. Sinasaklawan nito ang privacy niya.

“As far as I know I owned the place . Wow! What a perfect view from behind," tudyo nito.

“Give me that,” habang pilit na ina-abot sa lalaki ang roba.

Sadya namang ini-iwas ito ni Clark na hinayaan pang mahulog sa lapag.

“Oh please…” impit na sabi ni Anya.

“Please what?” Tukso ni Clark, habang dumako ang mga kamay sa suot na polo at dahan-dahang kinalas ito sa pagkaka-butones.

Unti - unti naghubad sa harap niya si Clark.

Shit, this man is a tease... Sabi niya sa sarili.

Heat blasted through her nerves seeing him gloriously n***d in front of her.

Nakailang paglunok siya.

Hindi maiwasang matuon ang pansin niya sa ibabang bahagi ng katawan ni Clark.

She gasped. The man indeed is blessed down there.

Namula siya nang pag-angat ng mukha ay nakangisi at nanunudyo ang mga mata ni Clark.

Napaatras siya nang madama ang kahubaran nito. Napasandal siya sa pader.

Tinitigan siya ng binata pilit na hinuli ang mga mata niya.

Nag-init na ng husto ang mukha niya't katawan.

“Stop…I said stop it.”

“Stop what? I didn’t do anything?” Sagot ni Clark nakalarawan sa mata ang pagka-aliw.

“You're seducing me, dammit!”

Clark roars in laughter. Muli nitong binuhay ang dutsa.

Ikinulong nito sa mga palad ang mukha ni Anya at ginawaran ng marubdob na halik sa mga labi.

Napaungol ang dalaga sa tamis na dulot non.

Bumaba ang mga halik ni Clark sa leeg niya.

Nagtagal roon at lumilikha ng sirkito sa buong katawan ni Anya.

He cupped her breast and gently massaged the peak.

Mabilis na nag-react ang mga pandama niya.

Tila nag-rerebolusyon.

Mula sa leeg ay bumaba ang halik ng lalaki sa mga balikat niya, na may mga pagkagat ng kaunti, hanggang sa maramdaman na niya ito sa puno ng dibdib.

She moaned. Pinakawalan ni Clark ang mga dibdib niya at lumikha ng halik mula sa kanyang sikmura, pababa sa kanyang tiyan, dinaanan ang pusod.

Oh my, binabaliw siya ng lalaki ito.

Nagagawa nitong mai+wala ang natitira niyang katinuan sa katawan. Nagpatuloy ito sa ginagawa at sa bawat hagod at haplos ay gusto niyang mabaliw dahil sa bolta-boltaheng kuryente na ginigising nito.

Bumaba pa ang mga halik. Mga labing animo may+isip at alam kung saan patungo.

Bullseye... narating ng mga labi nito ang pinakasensitibong bahagi ng kanyang katawan.

Tasting her wildly, yet softly, and more...

Nanatili ito roon ng matagal tila dinadarang siya. Sinisilaban.

Damn, this man is a pro. He makes her lost in the vortex of passion.

Kulang na lang ay magkandabali ang likod niya sa kaliliyad.

Hinagkan at binalikan nito ang kanyang mga labi.

Naramdaman niya ang pag-pangko ni Clark at dinala siya sa kama.

Hindi nito alintana na basa silang pareho. Doon ay nagpatuloy ang mainit na tagpo hanggang maramdaman niyang nag-isang muli ang kanilang mga katawan.

Bawat galaw at indayog ng katawan ni Clark ay nagbibigay ng isang libo’t ligaya.

Dinala siya nito sa mataas na dimensyon ng p********k na nakalulunod.

Hindi maikakaila ang passion sa mukha ng binata at maging siya ay ganoon rin.

“s**t…Shit…” mura ni Clark kasabay nang pagtigil ng katawan.

Kunot-noong napatitig sa lalaki si Anya. Naguluhan.

“Oh no…not you baby..not you.” Bulong ni Clark.

Hinagkan ang talukap ng kanyang mga mata, pababa sa ilong.

Bumadha ang pagtataka sa maganda niyang mukha.

He looked at her in the eye.

“Ahhhhh…I forgot to use a protection. Damn that thing,” anito.

“Do you mind, baby? It’s hard for me to roll off now. Are you in a pill right?”

Hindi na niya tinugon ang lalaki, kinabig niya ang ulo nito at siya na ang kusang humalik sa binata.

Natigilan ang si Clark ngunit saglit lang muli niyang naramdaman ang pang-galaw nito on top of him.

Till they reached the c****x.

Kinabukasan ay hindi rin agad sila bumalik ng Maynila.

Inilibot siya ni Clark sa buong resort. Ilang beses pang naulit ang mga maiinit na tagpo sa pagitan nila.

Sa pagkakataong iyon ay naging handa ang binata.

Gabi na nang sila'y nakabalik ng Maynila, ngunit sa penthouse ni Clark sila tumuloy.

At doon ay tila wala itong kasawaan sa kanya.

Paulit-ulit niyang isinuko ang sarili sa lalaki.

Pinagbigyan niya ang sarili sa mga naging pangungulila sa mahabang panahon.

Bagamat naive sa mga ganoong bagay ay nilakasan ni Anya ang loob.

She tasted him to the point na pinigilan na siya ni Clark.

Subalit hindi siya nagpapigil.

Gusto niyang ibalik kay Clark ang ligayang labis na ibinibigay nito.

Ang gabing iyon was the best ride ever she had.

Natigilan siya nang mapansin ang talim sa mga mata ng binata but she was in so much fury of sensation sa pagpapadama rito ng ligaya para isipin pa iyon.

Inilatag niya ang pagal na katawan sa didib ni Clark.

Niyakap siya nito nang mahigpit.

Naramdaman niya nang hagkan siya nito sa kanyang noo at buhok.

She smiled. It was the old Clark she knows.

Ipinikit niya ang mga mata at hinayaang gapiin ng antok.

Tahimik ang paligid at wala na rin siyang katabi sa kama.

Kinabahan si Anya. Sumandal siya sa head board.

Inikot ang tingin, napansin na may nakakabit ng Venetian blinds sa mga salamin.

Kaya pala hindi na direktang pumapasok ang sinag ng araw.

Pasimple niyang sinulyapan ang bedside table nakahinga siya nang walang nakatuping papel roon.

Isinuot niya ang robang nakita at dahan-dahang lumabas ng kuwarto.

May narinig siyang mga paggalaw sa may kusina. Tumuloy siya roon.

She saw Clark there, preparing breakfast.

Napangiti siya. Ang cute nitong tingnan habang naka-apron.

Napansin siya ng lalaki.

“Hey, good morning! Want some coffee?” Lambing na bati ni Clark.

Ngumiti siya at lumapit sa hapag.

Ipinatong niya sa table ang hawak na celfone.

Kakatawag lang ni Eunice at tinatanong kung nasa apartment na siya.

Nahimigan niya ang panunukso sa tinig ng kaibigan. Pinutol niya agad ang linya.

Hindi ito ang oras para pag-usapan ang panunukso nito.

Idinulog ng binata ang mainit na puswelo ng kape.

”Salamat. Wala ka bang trabaho ngayon?”

“Nope. Kakatawag ko lang kay Yna, my efficient secretary, and she oughta know what to do while I was away." Sagot ni Clark.

"Mas interesting ang kliyenteng kaharap ko ngayon,” patuloy ni Clark na may kasama pang pagkindat.

Umalon ang puso niya sa narinig at kinilig sa pagkindat nito.

Inihain ni Clark ang mga hinandang pagkain. Ito na mismo ang naglagay ng pagkain sa plato niya.

”Eat…you're so thin. I want my woman voluptuous,” wika nito.

Oj my... gustong kiligin ni Anya sa possessive pronoun na ginamit ng lalaki.

Sumalo na rin ang binata and it was a good feeling na hindi siya sinusungitan nito ngayon.

Wala sa hinagap na darating ang mga ganitong sandali.

Marami silang napag-kuwentuhan.

Kung paanong naging modelo siya.

Paano sila nagkita ng daddy niya. Natuwa ito sa bagay na iyon.

Natanong din ni Clark ang tungkol kay lola Mareng. Nalungkot ito nang malamang wala na.ang matanda.

Siya man ay nagtanong din sa lalaki, kabilang na ang mga magulang nito at si Kate.

Nagulat siya ng malamang isang ordinayong music teacher ang kaibigan sa SMA.

Ang alam niya ay higit pa roon ang gustong marating ni Kate.

Ngunit ayon sa binata ay may mga bagay raw talaga na mahirap makuha at mga pangarap na hindi natutupad.

Ngunit kailangan daw magpatuloy ng buhay at 'wag ikulong ang sarili sa nakaraan.

Nakaramdam siya ng pagka-ilang sa salitang iyon ni Clark, tila may nais itong ipahiwatig.

Ibig bang sabihin ay siya lang ang nakulong sa nakaraan?

Naputol ang pag-uusap nila nang tumunog ang telepono niya, sabay pang nabaling ang pansin nila roon ni Clark.

Gustong niyang mapa-ungol nang mabasa ang rumehistrong pangalan sa screen.

"'MyLove Rence is calling…'

Nakita niya ang pagsalubong ng kilay ni Clark.

Dinampot niya agad ang telepono.

“E..Excuse me I have to take this call. Just a minute,” wika niyang agad na tumayo.

Tumango lang ang binata at tumungo sa living room upang bigyan siya ng pagkakataon na makausap ng sarilinan ang nasa kabilang linya.

Pagkatapos niyang makipag-usap kay Rence ay marahan siyang lumapit sa lalaki na noon ay nakaupo sa sofa at nakatuon sa telebisyon.

“I’m sorry but I have to go, Clark..."

“It’s OK, go ahead.” putol ni Clark, sa sasabihin pa sana niya.

He looked up to her. Pigil ang emosyon. Nanatiling blangko ang mga mata.