“โอปอ” คอปเตอร์เอ่ยเรียกทำลายความเงียบระหว่างมื้ออาหาร เขาไตร่ตรองอยู่นาน ควรถามสิ่งที่อยากรู้กับเธอดีหรือไม่ จนสุดท้ายทนต่อความคิดตัวเองไม่ไหว ตัดสินใจถามไถ่ให้รู้แล้วรู้รอด ‘มาถึงขั้นนี้แล้วไม่มีอะไรต้องกังวล’
“คะ?”
“ผมอยากรู้เรื่องแต่งงานนั่นอย่างละเอียดเล่าให้ฟังหน่อย”
“อยากรู้ทำไมคะ?”
“เล่ามา!”
“ก็ได้ค่ะ คืออย่างนี้ พ่อฉันเปิดล้งผลไม้ แล้วถูกเพื่อนที่เป็นหุ้นส่วนโกง พ่อรักล้งนี้มากก็เลยขอให้ฉันแต่งงานกับพ่อเลี้ยงสิง...” โอปอเงียบไปครู่หนึ่งก่อนเอื้อนเอ่ยประโยคถัดไป
“....ฉันไม่เคยเจอไม่เคยรู้จักเขามาก่อนด้วยซ้ำ ได้ยินแค่ชื่อที่พ่อพูดถึง เขายื่นข้อเสนอเป็นสินสอดจำนวนมากให้ แล้วพ่อก็ตกลงโดยไม่ถามฉันซักคำ ตอนแรกฉันปฏิเสธแต่พ่อยื่นคำขาด ทำให้ฉันไม่มีทางเลือกต้องยอมแต่งงานกับผู้ชายคนนั้น แต่ไม่ได้จดทะเบียนสมรส”
“แต่งงานแล้วทำไมเธอยัง....” ซิง คำหลังคอปเตอร์ไม่ได้พูดออกเสียงทำเพียงคิ
