ร่างสูงดูดียืนนิ่งริมระเบียงห้อง นิ้วเรียวยาวคีบบุหรี่ยกขึ้นสูบเป็นระยะ สายตาคมมองไปยังคนตัวเล็กหลับสนิทบนเตียงด้วยความรู้สึกหลากหลาย ที่ตรงนั้นไม่เคยมีใครได้เอนกายเลยซักครั้ง ห้องนอนที่เขาหวงแหนมาตลอดหลายปี กลับถูกผู้หญิงที่เพิ่งรู้จักได้เพียงไม่นานยึดครองนอนหลับฝันหวาน แม้ว่าร่างกายจะยังไม่เต็มร้อยก็เถอะ
“มึงกำลังทำบ้าอะไรวะไอ้คอป” มือหนาข้างที่ว่างยกขึ้นเสยผมลวกๆ ด้วยความสับสน คว้าขวดเหล้าแบรนด์ดังราคาแพงรินใส่แก้วเกือบครึ่ง ก่อนยกขึ้นดื่มรวดเดียวหมด
ลมหายใจอุ่นร้อนเจือกลิ่นแอลกอฮอล์พ่นออกมาหนักๆอย่างระบายอารมณ์ พยายามจัดการความรู้สึกตัวเองก่อนขยี้บุหรี่กระทั่งจุดไฟสีส้มมอดดับ แล้วเดินกลับเข้าไปในห้อง
“พ่อ~ พ่อคะ” เสียงหวานพึมพำเบาๆแต่ก็ดังมากพอให้คอปเตอร์ได้ยิน ใบหน้าหล่อเหลาหันควั่บมองเจ้าของน้ำเสียงยังคงนอนหลับตาพริ้มบนเตียงข้างกัน
“พ่อช่วยปอด้วย ปอไม่อยากอยู่กับผู้ชายคนนั้น” ร่า
