ก๊อก! ก๊อก!
“เข้ามา” สิ้นเสียงทุ้มเอ่ยอนุญาต บานประตูเปิดออกกว้างตามด้วยโอปอก้าวเดินเข้ามาด้านใน
“งานผิดพลาดตรงไหนหรอคะพ่อเลี้ยง” มือบางกำเข้าหากันแน่นจนชื้นเหงื่อ หัวใจดวงน้อยเต้นแรงตึกตักราวกับจะหลุดออกจากคั่ว ทั้งที่เธอตั้งใจทำงานที่ได้รับมอบหมายมาตลอด ทำไมถึงเกิดข้อผิดพลาดขึ้นได้
“เข้ามาใกล้ๆ ยืนไกลแบบนั้นเธอจะมองเห็นหรือไง”
“...” เสียงหวานไม่โต้ตอบ ยอมทำตามคำบอกอย่างว่าง่ายเผื่อว่าเจ้านายจะเห็นใจไม่ถือโทษ
มือสากยื่นแฟ้มรายงานการสั่งซื้อให้โอปอได้ดู เรียงลำดับวันที่ก่อนหลังถูกต้อง แต่ข้อมูลรายรับกับจำนวนสินค้าถูกแก้ไขเกือบทั้งหมดบวกกับจำนวนเงินก็หายไปด้วย
“เป็นไปได้ยังไง ฉันไม่ได้ทำนะ” โอปอมองเอกสารในมือสลับกับเจ้านายหนุ่ม คิ้วเรียวขมวดมุ่นไม่รู้สึกคุ้นเคยกับตัวเลขพวกนี้แม้แต่น้อย ทั้งที่เธอตรวจดูเอกสารพวกนี้เป็นงานสุดท้ายก่อนลาป่วย
“ถ้าเธอไม่ได้ทำ...แล้วใครเป็นคนทำ”
“ฉันไม่รู
