หลังจากโอปอเดินขึ้นบันไดบ้านไปจนลับตา คอปเตอร์ขับรถเข้ามาในไร่ ร่วมวงดื่มเหล้ากับเมฆและหัวหน้าคนงานเช่นเคย
“มาครับพ่อเลี้ยง เชิญนั่ง” ‘หนึ่ง’ ตำแหน่งหัวหน้าคนงานเอ่ยขึ้นพร้อมกับขยับตัวเปลี่ยนที่ ให้เจ้านายนั่งข้างเมฆที่ประจำ
“ไอ้ภูชงเหล้าสิวะ” เมฆบอกเพื่อน ส่วนตัวเองหยิบขนมขบเคี้ยวห่อใหม่ขึ้นมาแกะวางบนโต๊ะ
“ได้แล้วครับพ่อเลี้ยง แก้วนี้ผมชงเข้มหน่อยนะครับ” ภูผายื่นแก้วน้ำสีอำพันให้เจ้านาย คอปเตอร์รับไปก่อนยกกระดกรวดเดียวหมด แล้วส่งคืนให้ภูผารินใหม่
“พ่อเลี้ยงมาส่งโอปอแล้วใช่มั้ยครับ” เมฆเอ่ยถาม ค่ำมืดแบบนี้หากปล่อยผู้หญิงตัวเล็กๆเดินทางกลับเองคงไม่ดีแน่ ถึงแม้จะเป็นพื้นที่ในไร่ก็ตาม
“อืม” คอปเตอร์ตอบกลับสั้นๆ พร้อมกับชนแก้วกับทุกคน
“โอปอน่ารักดีนะครับ ทำงานก็เก่ง” ภูผาเอ่ยชมเปราะ ยามหัวสมองครุ่นคิดถึงดวงหน้าสวยใสของหญิงสาวรุ่นน้องทำให้ใบหน้าคมคายเผยรอยยิ้มออกมาให้ได้เห็น เขารู้ส
