“ไปกันเลยมั้ยคะพ่อเลี้ยง”เสียงหวานเอ่ยถามพร้อมกับก้าวเท้าเล็กลงบันไดขั้นสุดท้าย เรียกให้คนตัวสูงนั่งจิบกาแฟบนโซฟาหันมามอง ร่างบางในชุดเสื้อเชิ้ตพอดีตัวสีดำพับแขนขึ้นเล็กน้อย กางเกงยีนส์รัดรูปสีเข้ม ผมยาวสลวยมัดรวบเป็นหางม้า ใบหน้าแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางสีอ่อนดูสวยใสสมวัย
“อืม” สายตาคมจ้องมองตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าด้วยความพึงพอใจ ก่อนวางแก้วกาแฟลงบนพื้นโต๊ะ เดินนำออกไป
มือหนากดรีโมทเปิดประตูโรงจอดรถเผยให้เห็นรถสปอร์ตหรูจอดอยู่ด้านในสามคัน นี่เป็นครั้งแรกที่โอปอได้มาเห็นของรักของหวงเขาครั้งแรก ทำเอาสาวเจ้าอ้าปากค้างเบิกตาโพลงด้วยความตื่นเต้น ‘รถในฝันฉันเลย…เป็นเจ้าของไร่ต้องรวยมากแบบนี้เลยหรอเนี่ย’
“ขึ้นรถสิ มัวยืนทำอะไรอยู่”
น้ำเสียงดุดันของชายหนุ่มบวกกับเสียงสตาร์ทเครื่องยนต์ดังกระหึ่มเรียกให้โอปอหลุดจากภวังค์ความคิด ร่างบางรีบเปิดประตูขึ้นนั่งเบาะข้างคนขับอย่างไม่รีรอ ขืนชักช้าต้องถู
