“รีบขนาดนี้ มีนัดหรอจ๊ะ” ญานาเอ่ยถามด้วยท่าทีหยอกเย้า เมื่อหันมาเห็นโอปอเร่งเก็บของบนโต๊ะเข้าที่ให้เป็นระเบียบ เดาว่าคือพ่อเลี้ยงคอปสุดหล่อ
“ใช่...เดี๋ยวพี่เมฆมารับน่ะ” โอปอตอบกลับทั้งที่มือยังวุ่นอยู่กับสิ่งของ ไม่ได้เงยหน้ามองเจ้าของคำถามเลยด้วยซ้ำ
“จะไปไหนหรอโอปอ” ร่างอวบอั๋นเลื่อนเก้าอี้เข้าใกล้ด้วยความอยากรู้
“ท้ายไร่...ไว้จะเก็บผลไม้มาฝากนะ บ๊าย~” โอปอโบกมือลาเพื่อนสาวคว้ากระเป๋าสะพายข้างคล้องบ่า สายตาเหลือบมองไปนอกออฟฟิศเห็นเมฆขี่รถมอเตอร์ไซค์คู่ใจมาจอด จึงรีบสาวเท้าเดินออกไป
“พี่เมฆมารับฉันใช่มั้ย”
“อ้าว...โอปอ พี่กำลังจะเข้าไปตามอยู่พอดี พ่อเลี้ยงสั่งให้มารับน่ะ” เขาละมือจากงานที่ทำอยู่เมื่อได้รับคำสั่งจากเจ้านายให้ออกจากไร่มารับโอปอถึงออฟฟิศ
“ไปกันเลยมั้ย ปออยากเห็นสวนผลไม้ท้ายไร่จะแย่แล้ว”
“หึหึ...ตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น ขึ้นรถสิ” ร่างบางนั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ไปตามถนนดินกลา
