เวลาผ่านไป บัดนี้ดวงหน้าสวยเปลี่ยนสีแดงระเรื่อด้วยความเมาเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปมาก ร่างบางนั่งโอนเอนทรงตัวแทบไม่อยู่ โชคดีที่มีท่อนแขนแกร่งโอบประคองไว้
“ทำตัวเป็นภาระคนอื่น อ่อยไม่เลือกที่จนเคยเป็นนิสัยสินะ” เสียงแหลมแสบหูเอ่ยขึ้นด้วยท่าทีเย้ยหยัน ก่อนทิ้งตัวนั่งลงข้างหมอวี ด้วยความเมาส่งให้ความปากร้ายเอาแต่ใจของโบว์เพิ่มเป็นทวี
“นี่เธอ!” โอปอหน้าตึงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด หากไม่ติดว่าตอนนี้เมามากได้ลุกขึ้นหยุมหัวยัยนี่
เป็นแน่
“เธอควรให้เกียรติคนของฉัน!” คอปเตอร์เอ่ยเสียงเข้มดุดันสายตาคมมืดสนิทจนน่ากลัวจ้องมองโบว์อย่างเอาเรื่อง
“เฮ้ย...ใจเย็นๆยังไงก็คนกันเองทั้งนั้น” วีเอ่ยห้าม ต่างคนต่างเมาเดี๋ยวจะพามองหน้ากันไม่ติดเปล่าๆ
“ฉันไม่นับญาติกับมัน” โบว์ไม่ยอมแพ้ยังคงสาดคำพูดร้ายๆใส่โอปอไม่หยุด หล่อนแอบชอบคอปเตอร์มาตั้งนานพยายามทุกทางให้เขายอมเปิดใจ จู่ๆทำไมมีคนอื่นเข้ามาแทรก
