“นี่ข้าแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่มเลยงั้นเหรอ?”
โอลีเวียตบไหล่มาเรียเบาๆ อย่างปลอบโยน เดฟนั่งลงก่อนจะยกมือขึ้นลูบหัวมาเรีย
“…อยากกลับไหม..ข้าจะพาเจ้ากลับไปส่งที่คฤหาสน์เอง?”
เดสกล่าวขึ้นอย่างเป็นห่วง
มาเรียส่ายหน้า
“ขอบคุณค่ะท่านพี่ แต่หากว่าข้ากลับในตอนนี้ มันก็เหมือนกับว่าข้านั้นเป็นคนขี้แพ้น่ะสิคะ ท่านพี่เดฟ!!”
“เช่นนั้นก็ยิ้มสิ…ให้ใบหน้าที่งดงามของเจ้านั้นประดับไปด้วยรอยยิ้ม..ให้เขาเห็นว่าเจ้านั้นไม่เป็นอะไร”
มาเรียยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มอีกครั้ง
“มาเถอะโอลีเวีย…คืนนี้พี่สาวจะพาเจ้าล่าเหยื่อเอง!”
มาเรียลุกขึ้นพร้อมกับดึงโอลีเวียให้ตามเธอมา…แต่เดฟจับมือโอลีเวียไว้…
เขามองเธอด้วยสายตาที่เธอก็อ่านไม่ออก…
“…ให้ข้าเป็นเหยื่อของเจ้าได้…”
โอลีเวียรีบยกมือขึ้นมาปิดปากเดฟไว้อย่างรวดเร็ว
“ฮะ..ฮ่า..ท่านพี่เดฟ พูดอะไรเนี่ย!!…สงสัยข้าคงจะเมามากแล้ว..มาเรียเจ้าไปก่อนเถอะเดี๋ยวข้าตามไป”
“เมาอะไรก
