ฮาเดสนั่งลงบนเก้าอี้ที่ริมระเบียง เขาเหม่อมองท้องฟ้าในยามค่ำคืนที่เงียบสงบ….
พระจันทร์ในวันนี้ไม่ได้เต็มดวง…พระจันทร์บนฟ้ามีเพียงเสี้ยวเดียวเท่านั้น
แต่ถึงอย่างนั้น…มันก็ส่องแสงอย่างเด่นชัดบนท้องฟ้า…
โอลีเวียเงียบหายไปสามวันแล้วหลังจากวันนั้น…ที่เขาไปส่งเธอกลับคฤหาสน์แล้วก็ไม่ได้ข่าวคราวของเธออีกเลย…
หรือว่าเธอจะ…ไม่ชอบที่เขากระทำรุนแรงในค่ำคืนนั้น..
….แต่ว่าสายตาของเธอที่เธอมองมาที่เขามัน…เปี่ยมไปด้วยความสุขล้น…
เขารู้สึกไม่ดีเลยที่เธอนั้นหายไปเงียบๆ…เขามอบแหวนให้เธอ..เพียงแค่เธอส่งเสียงเรียกชื่อของเขา เครื่องมือเวทชิ้นนั้นก็จะพาเธอมาหาเขา
หรือว่า..แหวนที่เขาให้ไว้มัน…ใช้การไม่ได้…
ตอนนี้เธออาจกำลังพยายามเรียกชื่อเขาต่อหน้าแหวนนั่น…
อ่า…นี่เขาประมาทเกินไป เขาควรจะทดลองก่อนส่งมอบแหวนนั่นให้เธอสิ!!!
ฮาเดสเงยหน้ามองที่ดวงจันทร์อีกครั้ง…พรุ่งนี้เขาจะไปหาเธอเอง!…ไปดูว่าเธอนั้นสบายดีด
