เพทายก้าวขึ้นมานั่งบนรถ ตั้งแต่กระทิงบอกว่าเธอเริ่มน้ำตาคลอ เขาเลยเลิกงอนเธอทันที เขาเลยออกจากห้องทำงานรีบเดินเข้ามาในรถทันที ด้วยความเป็นห่วงเธอเร่งเครื่องยนต์มากเกินไป รถแข่งความเร็วมันมากกว่ารถปกติทั่วไปเกรงว่าจะเกิดอันตราย
"อย่าเร่งเครื่องแบบนั้นตอนออกมันจะกระชาก ผ่อนมันลงหม่อน" เพทายบอกแฟนสาว เขาหันหน้ามาทางเธอ ให้เธอผ่อนเครื่องลง เขาเองช่วยดึงเบรคมือขึ้น จนจึงค่อย ๆ เงียบลง
"อารมณ์ไม่ดีขับรถไม่ได้ ลงมาพี่ทดลองเอง" เพทายบอกแฟนตนเอง
"ไม่ลองเองหม่อนจะรู้ได้ยังไงว่ามันขับได้ ไหนว่าให้กระทิงมาแล้วพี่ขึ้นมาทำไม โกรธหม่อนอยู่ไม่ใช่หรือไง" ใบหม่อนแย้งขึ้นมาด้วยความน้อยใจ
"ไม่โกรธแล้ว พี่งอนเอง หายเองแล้ว หม่อนไม่ง้อพี่เอง" เพทายเอ่ยเสียงเบา ๆ ออกมา
"ตัวเองแกล้งเขาก่อนเอง จะมางอนอะไรหม่อน หายเองก็ถูกแล้ว"
ใบหม่อนขับรถออกมาลองที่สนาม เธอเลือกลองตรงที่โล่ง ๆ ไม่ไปกวนลูกค้าของสนามที่มาทำก
