เพทายมานั่งรอเถ้าแก่ ทานข้าว แกขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านก่อน ใบหม่อนจัดการอาหารบนโต๊ะเรียบร้อย เถ้าแก่เดินออกมาในชุดลำลองอยู่บ้านเรียบร้อย
"มา ๆ อาเพทายมานั่ง ๆ โทษทีนานไปหน่อย มาลูกมานั่ง "
ใบหม่อนจะเดินลงมานั่งข้างเพทาย กลับโดนเถ้าแก่เอ่ยเรียก
"อาใบหม่อน ลื้อมานั่งกับอั๊วนี่ ไปนั่งข้างนั้นทำไม มานั่งนี่" เพทายหันมามองหน้าใบหม่อนสลับไปมากับเถ้าแก่
"จ้าเตี่ย" ใบหม่อนตอบรับเตี่ยเดินมานั่งข้าง ๆ แก
"ตามสบายเลยนะอาเพทาย กินเยอะ ๆ อะนี่ดื่มเป็นเพื่อนอั๊วหน่อย" เถ้าแก่เทเหล้าจีนอย่างดี ใส่แก้วเป๊กยื่นส่งให้อาเพทาย
"เอ่อ ผมไม่ดื่มอะครับเถ้าแก่" เพทายหันมามองหน้าใบหม่อน
"นี่ลื้อดูถูกน้ำใจอั๊วมากเลยนะ อาเพทาย" เสียงเถ้าแก่เอ่ยตัดพ้อแขกร่วมโต๊ะ
"แหมเตี่ย เขาอาจจะไม่ใช่คอเหล้าไง มา ๆ อั๊วดื่มเป็นเพื่อนเอง"
ใบหม่อนแย่งแก้วเหล้าจากมือเตี่ยมากรอกใส่ปากตนเองจนหมดเป๊ก เพทายที่มองตามคอข
