14
เอาตัวรอด
ในขณะที่ทุกคนออกตามหารมิดากับชนาธิป ตอนนี้ทั้งสองก็กำลังเดินหาทางออกจากป่าที่พวกเขาหลงเข้ามาแต่ยิ่งเดินก็เหมือนยิ่งหลงและตอนนี้เขาและเธอก็ยิ่งหมดแรง
“นี่เธอจะเดินไปถึงไหน ฉันไม่มีเรี่ยวแรงจะเดินแล้วนะ หิวน้ำก็หิวร้อนก็ร้อนเหนื่อยก็เหนื่อย” ชนาธิปบ่นพึมพำมาตลอดทางจนเธอเริ่มรำคาญเขาขึ้นมา
“นี่คุณจะบ่นอะไรนักหนา ฉันเป็นผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ก็ยังไม่อ่อนแอเท่าคุณเลย คุณตัวโตอย่างกับอะไรอ่อนแออยู่ได้” รมิดาตำหนิเขาที่เอาแต่บ่นว่าร้อนว่าเหนื่อยทั้ง ๆ ที่เดินตามหลังของเธอเท่านั้น เธอทั้งใช้สมองและใช้พลังงานในการเดินอีกด้วย
“ก็เธอมันถึกเหมือนวัวไง” ชนาธิปพูดให้เธอออกมาอย่างไม่ได้แคร์ความรู้สึกของเธอเลยสักนิด
“นี่คุณจะปากดีไปถึงไหน ถ้าคุณปากดีอย่างนี้ ก็เชิญต่างคนต่างหาทางกลับได้แล้ว เพราะฉันไม่อยากให้ใครต้องมาหาว่าฉันเป็นวัวเป็นควาย” รมิดาเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเขาอย่างไม่พอใจที
