ธาดาเดินตามหญิงสาวเข้าไปในตัวบ้าน ตอนนี้เธอกำลังยืนคุยกับคุณแม่อยู่ในตัวบ้าน ในมือถือตะกร้าผลไม้คุยนั่นนี่ไม่หยุดต่างกับคุยกับเขาโดยสิ้นเชิง
"แพรีสอยากกินแอปเปิ้ลค่ะแม่ เอาพริกเกลือด้วยนะคะรู้สึกเปรี้ยวปาก แล้วก็วันนี้มีต้นยำกุ้งเผ็ดๆของโปรดหนูด้วยใช่มั้ยคะ"
"คุณกินเผ็ดมากไม่ดีนะแพรีส ปวดท้องขึ้นมาจะทำยังไง ผมพูดเพราะห่วงคุณกับลูกนะ"
ธาดาที่ได้ยินหญิงสาวพูดแบบนั้นก็รีบร้องห้ามทันที เธอกำลังท้องอยู่จะมากินตามใจปากของตัวเองเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้หรอกนะ หญิงสาวเหลือบสายตามองบนก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ
"ยังไม่กลับไปอีก จะอะไรกับฉันนักหนา"
"ผมเป็นห่วงคุณมากนะ ผมไม่ไปไหนหรอก"
เขาเอ่ยออกมาเสียงอ่อนโยนขยับเข้าไปใกล้หญิงสาวเพื่อช่วยเธอถือของในมือ ผลไม้ถึงไม่เยอะแต่มันก็หนัก คนท้องไม่ควรหยิบจับอะไรที่มันมากเกินไป
"ผมช่วยนะ"
"ไม่ต้อง พี่ฟางหนูฝากเก็บผลไม้หน่อยค่ะ"
เธอไม่ยอมให้เขาช่วยถือจึง
