รวงข้าว Part
จู่ๆ หวาว๋ามันก็กดโทรศัพท์มือถือมัน เเล้วยื่นมาให้ฉันดู
เป็นภาพถ่ายครามกับผู้หญิงคนนึงกำลังเดินอยู่ในห้าง
ในวินาทีนั้นฉันหน้าชาขึ้นมาทันที มันรู้สึกหน่วงๆเบาๆ ...อึก เอาอีกเเล้วเหรอ ฉันวนลูปมาเจอผู้ชายเเบบนี้อีกเเล้วเหรอ เเต่มันก็เร็วไปจนฉันตั้งตัวไม่ทันจริงๆ
"กูเห็นเลยแอบถ่ายเอาไว้ และคิดว่ามึงควรที่จะเห็น ...กูไม่อยากให้มึงเจ็บอีกเเล้ว" ฉันเข้าใจในคำพูดของหวาว๋า
"อืม " เเต่ฉันก็เจ็บจนเริ่มจะชินเเล้ว...นี่ไม่ใช่ครั้งเเรกเสียหน่อยที่ผิดหวังกับเรื่องความรัก
ก็ยังดีที่ฉันรู้ตัวตอนนี้...ดีกว่าไปรู้ทีหลังในวันที่ถลำลึกเกินไปมากกว่านี้
“มึงไหวปะเนี้ย"
"กูโอเค" ฉันพยายามจะยิ้มออกมา หันไปมองหน้ากระจกเเล้วทำหน้าปกติ
"ไม่เป็นไร ..ผู้ชายมีอีกเป็นร้อยเป็นพัน ...เเละสวยๆอย่างมึงนี่นะ มีผู้ชายรอต่อเเถวอีกเพียบเชื่อกูสิ“
เเม้ว่าฉันพยายามที่ยิ้ม พยายามที่จะทำเหมือนเข้มเเข็ง เเต
