รวงข้าว Part
เราจูบกันอยู่นานก่อนที่ครามจะเงยขึ้นหน้ามามองสบตากันอีกครั้ง สายตาที่ปกติจะดูดุๆนิ่งๆเเต่ตอนนี้เเปรเปลี่ยน ...เหมือนเขาเองก็ร้องขอเเละอยากทำในสิ่งนั้น เเต่ไม่กล้า เเละยับยั้งตัวเอง เขาจึงเอาเเต่มองมา
“เธอ”
“อืม ” ฉันพยักหน้ารับอย่างเข้าใจในสายตาของคราม... ราวกับผู้หญิงใจกล้ามาก เเต่ใครจะรู้ว่าใจของฉันตอนนี้มันลุ่มๆดอนๆ ไม่ได้ใจกล้า ในสมองของฉันมันขาวโพลนไปหมดเเค่มองสบสายตาผู้ชายคนนี้ ...ใจของฉันมันก็ยอมเขาเเล้ว
จะว่าเป็นคนใจง่ายมากก็ได้ เเต่เขามีอิทธิพลต่อความรู้สึก ต่อหัวใจของฉันจริงๆ ซึ่งฉันไม่เคยรู้สึกกับผู้ชายคนไหนมาก่อน
เเละฉันก็เชื่อใจครามไปเเล้ว ให้ทำไงอ่ะ….ฉันไม่ขอคิดเรื่องของอนาคตตอนนี้ เเต่ขอมองเเค่ปัจจุบันก่อนเเล้วกัน อนาคตจะเกิดอะไรขึ้นฉันก็คงต้องยอมรับให้ได้ ในเมื่อวันนี้ฉันตัดสินใจไปเเล้ว อย่างน้อยฉันก็ให้เขาทำด้วยความเต็มใจ เขาไม่ได้บังคับฝืนใจฉันเเต่อย่าง
