.
ฟ้าคราม Part
หลังจากที่ผมแยกกับเธอคนนั้น ...
ผมจำเธอได้ เเต่เเปลกที่ยัยนั่นจำผมไม่ได้เลยเเม้เเต่นิดเดียว ทั้งๆที่ผมเคยช่วยเธอเอาไว้ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งเเล้ว เเละเราเคยเจอกันมาก่อนหน้า...เเต่เธอจำกันไม่ได้
ยัยซื่อบื้อ!
เเละไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร...ถึงได้ทำให้ตอนนี้ผมมายืนอยู่หน้าประตูห้องฝั่งตรงข้าม..รู้ตัวอีกทีก็ยกมือขึ้นเคาะประตูไปเเล้ว
ผมเเค่อยากจะรู้ว่าเธอโอเคหรือยัง...
รอไม่นานเจ้าของห้องก็ออกมาเปิดประตู เธอคงส่องตาเเมวดูเเล้ว เเละรู้ว่าเป็นผมที่มาเคาะ ...
“เธอโอเคเเล้วใช่ไหม"
“อืม..ขอบคุณอีกครั้งนะคะ”
“อืม”
ระหว่างผมกับเธอมีเเต่ความเงียบ
ก่อนที่ผมจะหันหลังเดินกลับเข้าไปที่ห้องตัวเอง
รวงข้าว Part
-หลายวันผ่านไป-
หลังจากที่เรื่องราวเลวร้ายในวันนั้นเกิดขึ้น ฉันเองก็เริ่มที่จะกลับมาปกติเหมือนเดิมเเล้ว
ฉันไม่คิดว่าเรื่องเเบบนี้จะมาเกิดขึ้นกับตัวเองเลยจริงๆ ...เเต่ก็
