Choose One จะ(รัก)ไม่รัก

EP.03 Choose One จะ (รัก) ไม่รัก ตอน รวงข้าว Story

รวงข้าว Part

- เปิดเทอมมหาลัยปีหนึ่ง -

@ห้างcxxx

“เเต่งตัวอะไร เชยชะมัดเลย”

เสียงของผู้หญิงสองคนกำลังยืนพูดกระซิบกันข้างๆกับตรงโซนที่ฉันยืนเลือกซื้อของอยู่ ทำให้ฉันได้ยินบทสนทนาของพวกหล่อนไปด้วย อย่างไม่ได้ตั้งใจ

ฉันอดไม่ได้ที่จะมองไปทางต้นเสียง ก็พบว่าเป็นเสียงคุยกันของพนักงานภายในเคาน์เตอร์เครื่องสำอางในช็อปนี้เเหละ

สองสาวพนักงานของร้านเครื่องสำอางยังคงเอาเเต่จะซุบซิบนินทา…ผู้หญิงคนนึงซึ่งเธอเดินเข้ามาเลือกเครื่องสำอางอยู่อีกโซนนึงไม่ใกล้ไม่ไกล

ฉันมองไปที่ผู้หญิงคนนั้นที่ถูกบูลลี่ เเล้วเรื่องของตัวเองก็ย้อนกลับเข้ามาในความคิดของฉันเหมือนกัน เหมือนเป็นบาดเเผลในใจของฉัน ใช่…ฉันเองก็เคยโดนบูลลี่เรื่องการเเต่งตัวมาก่อนเหมือนกัน

คนพวกนี้ยังคงมีอีกมากมายบนโลกสินะ…พวกที่ชอบบูลลี่คนอื่น !

“ยัยเเว่นจอมเฉิ่ม ยัยหน้าจืด”

ถ้อยคำบูลลี่พวกนั้น ของกลุ่มคนกลุ่มนึงยังคงเอาเเต่จะวนเวียนอยู่ในหัวของฉันไม่จางหายไป มันเป็นเเผลที่ฝังลึกอยู่ภายในใจ คนพูดเอาเเต่สนุกปาก เเต่พวกเขาไม่รู้หรอกว่าคนฟังมันจะเจ็บปวดเเละจำฝังใจเเค่ไหน!

“รวงข้าว”

“รวงข้าว…ยัยรวงข้าว ”

“อ่ะ! ยัยหวาว๋า! ตกใจหมดเลย”

“เเกเป็นอะไร เหม่ออะไรขนาดนั้นอ่ะ ฉันเรียกชื่อเเกหลายครั้งเเล้วเนี่ย”

นี่ฉันเหม่อลอยคิดเรื่องอดีตอีกเเล้วเหรอ บ้าจริงๆ!

“เปล่าไม่มีอะไร” ฉันส่ายหน้าปฎิเสธ

“เเล้วนี่ได้รึยัง ฉันได้เเล้ว” ในมือเพื่อนรักตะกร้าเต็มไปด้วยเครื่องสำอาง ชนิดที่ว่ามันเเทบจะเหมาเครื่งสำอางคอลเลคชั่นใหม่ทั้งหมด

“อืมได้เเล้วเหมือนกัน …เเต่ลิปสติกสีนี้สวยดีนะ เเกลองไหม” ฉันยื่นลิปสติกที่ยืนลองสีอยู่นานให้หวาว๋าลองดูด้วยเหมือนกัน

“โอ๊ะ สีสวยอ่ะ เเบบนี้ของมันต้องมี”

เรื่องช็อป กับผู้หญิงนี่เป็นของคู่กันอยู่เเล้ว….ก็ของมันต้องมี คำนี้ฉันกับเพื่อนใช้บ่อยมาก…ผู้หญิงอย่างเราๆจะเข้าใจกันดี

ฉันหันกลับไปมอง เเต่ทว่าพอหันกลับไปก็ไม่เห็นผู้หญิงคนนั้นที่ถูกบูลลี่เเล้ว สงสัยเธอคงเลือกซื้อของเสร็จเเล้ว….

ฉันเองก็เคยเป็นคนนึงที่มีไลฟ์สไตล์การเเต่งตัวที่ค่อนข้างเรียบๆ จะว่าเป็นการเเต่งตัวที่เเสนจะเรียบร้อย เเละเชยจนเกินวัยก็ว่าได้ เเต่ฉันคิดว่าคนเราก็มีสิทธิในการเลือกที่จะใช้ชีวิต…. ไม่ควรที่จะไปบูลลี่คนอื่น เเต่ก็นั่นเเเหละ ….สังคมสมัยนี้มองกันเเค่เปลือกนอกกันซะส่วนใหญ่เป็นเรื่องจริง การไม่ตามเทรน ไม่ตามเเฟชั่น ก็อาจจะมองว่าเชย เเละไม่ทันสมัย ดูเเตกต่าง เเละมันไม่ใช่เรื่องเเปลกหรอก เรื่องนี้มันมีทุกยุคทุกสมัย เเละมันก็เเล้วเเต่ความคิดของเเต่ละคนที่เเตกต่างกันออกไป..เราไม่สามารถไปห้ามหรือไปเปลี่ยนความคิดของคนอื่นได้หรอก

…ฉันเป็นนักศึกษาปีหนึ่งป้ายแดง มหาลัยxxx ฉันเป็นลูกสาวคนเดียวไม่มีพี่น้อง …ฉันเป็นลูกเสี้ยวไทย-จีน เตี่ยของฉันเป็นเจ้าของร้านบะหมี่เกี๊ยว… ครอบครัวของฉันฐานะปานกลางไม่ได้ร่ำรวยอะไรมากมาย ส่วนม๊าของฉันท่านเเยกทางกับเตี่ยฉันตั้งเเต่ฉันยังเด็กๆ เเต่ฉันก็ไม่เคยรู้สึกขาดหายอะไรเเม้เเต่น้อย ก็เพราะเตี่ยให้ความรักความอบอุ่นเเละเลี้ยงดูฉันคนนี้ดีมาโดยตลอดจริงๆ เตี่ยของฉันเป็นพ่อที่ซัพพอร์ตลูกสาวคนเดียวอย่างฉันเต็มที่ ไม่ว่าจะทำอะไร หรือต้องการอะไร เตี่ยก็ตามใจทุกอย่างเลยจริงๆ

เเละในส่วนของเพื่อนในมหาลัยของฉัน หวาว๋า จากัวร์ ปืน

ฉันรู้จักกับหวาว๋ามาตั้งเเต่ประถม ส่วนเพื่อนคนอื่นก็พึ่งรู้จักกันตอนเข้าเรียนปีหนึ่งนี่แหละ… เราได้รู้จักกันตอนวันปฐมนิเทศเมื่อหลายอาทิตย์ก่อน เเละด้วยนิสัยคล้ายๆกันทำให้กลายมาสนิทกันไปโดยปริยาย …ฉันเข้าเรียนมหาลัยเอกชน ไม่ใช่ย่านธุรกิจ ห่างไกลจากบ้านของฉันพอสมควร เตี่ยของฉันก็เลยให้ย้ายมาอยู่คอนโด เเละนี่ก็พึ่งจะเป็นอาทิตย์เเรกๆที่ฉันได้ออกจากบ้าน มาใช้ชีวิตในการเป็นนักศึกษาอย่างเต็มตัว

ตอนนี้ฉันมาเดินเล่นกับหวาว๋าที่ห้างใกล้ๆกับมหาลัย…หลังจากที่เลิกเรียนในคลาสตอนเช้า ซึ่งเป็นเวลาว่าง… เพราะเรามีเรียนอีกทีก็เป็นช่วงตอนบ่ายสี่โมงเย็นนู้นเลย… เราเลยพากันมากินข้าวเเละเดินเล่นเลือกซื้อเครื่องสำอาง รอเวลาที่จะกลับไปเรียน

มหาลัย @UNI IMAGIN

- 16.00 น. (สี่โมงเย็น) -

ตอนนี้พวกเรากำลังนั่งกันอยู่ใต้อาคารเรียน เพื่อรอเวลาขึ้นไปเรียนในคลาสของสี่โมงเย็น เเค่คิดก็ง่วงนอนขึ้นมาเเล้ว…ปีหนึ่งไม่คิดว่าจะมีคลาสเรียนตอนเย็นขนาดนี้ เเต่ฉันก็เป็นคนเลือกลงทะเบียนเรียนเอง จะไปโทษใครได้เล่า!

ฉันเรียนคณะบริหารธุรกิจ สาขาวิชาภาษาอังกฤษธุรกิจ (ภาคอินเตอร์) เเละนี่เป็นสัปดาห์เเรกของการเปิดเทอมในรั้วของมหาวิทยาลัย

ก็มาถึงตอนเข้ามหาลัยที่ฉันได้เปลี่ยนเเปลงตัวเองทุกอย่าง เปลี่ยนจากการใส่เเว่นมาใส่คอนเทคเลนส์ เปลี่ยนจากยัยหน้าจืดๆ มาหัดเเต่งหน้าเปลี่ยนลุคจากยัยหน้าโล้น มาหน้าเป๊ะ… เปลี่ยนจากที่เเต่งตัวด้วยเสื้อผ้าเชยๆ มาใส่เสื้อผ้าตามเทรนทันสมัยที่สาวๆวัยรุ่นเค้านิยมกัน เปลี่ยนจากผู้หญิงอ่อนต่อโลกมาเป็นผู้หญิงเปรี้ยวซ่าส์

ฉันเปลี่ยนตัวเองทั้งหมด เพื่อลบตัวตน ยัยหมวยจอมเฉิ่มคนเก่าออกไป เเละฉันจะไม่มีทางยอมให้ใครมาบูลลี่ฉันได้อีก!

ฉันเปลี่ยนจนคนอื่นๆเเทบจะจำไม่ได้…ขนาดเตี่ยของฉันเอง ก็ยังตกใจเเละจำฉันเเทบไม่ได้เลยเวลากลับบ้านเเต่ละครั้ง

เเต่ทว่าเปลี่ยนยังไงฉันก็ยังเป็นฉันคนเก่า ไม่ว่าจะพยายามที่จะเป็นคนใหม่มากเเค่ไหน บางครั้งมันก็เหนื่อยเกินไป ที่ต้องทำอะไรฝืนความเป็นตัวเอง เเต่การเปลี่ยนเเปลงตัวเองของฉันก็มีเรื่องดีๆมากมายเกิดขึ้นเหมือนกัน ....การดูแลตัวเอง ทำให้ฉันดูดีขึ้น ไปไหนก็มีเเต่คนมอง คนชื่นชม จนฉันเเทบจะไม่เคยได้รับสายตาเเย่ๆจากใครอีก