Avriel POV
"Tama po ba yung ginagawa ko ma'am?" Tanong nito. As if bai pa pa sok niya ng maayos ay tama ang ginagawa niya. Sa ngayon nga pala ay ang itinuturo ko sa kaniya ay kilala bilang 'dogstyle'
Kung hindi ka pa aware sa ganito, let me discuss. So ito ang isa sa mga ma sa rap na posisyon at saktong sakto para malabasan ng tatlong minuto. Ang gagawin kasi ng babae ay t u t u w a d siya sa gilid ng kama o sa kahit na anong mapanghahawakan na pwedeng t u w a r a n ay pwedeng pwede.
Ang pagkaka t u w a d naman ng babae ay kailangan Naka taas ang p u w e t nito para mas mabigyan ng access at mabilis ma I p a s o k dahil nakaharap ito sa tumatayo nitong t i t i. Mahirap itong gawin sa mga baguhan pa lamang pero pag nagawa niyo ito ng maayos, tiyak na sabay kayong hihiyaw sa s a r a p.
Naramdaman ko ang bawat pagsalpok ng katawan niya sa may p u w e t a n ko habang naka dapa ako. Kahit na hindi ako nasasarapan ay kailangan ko pa ring u m u n g o l para mas magustuhan ng student kong b i l i s a n ang ginagawa niya hanggang sa magawa niya ito ng maayos.
Ilang araw na lang rin ang natitira niya at ga-graduate na ito. Kay nasisiguro ko na magiging bakante na ang morning shift ko. Sabay kami sa pag u n g o l naramdaman ko naman ang pagpalo niya sa may p u w e t ko.
Aba'y ang p u t a kapal ng libag para paluin yung p u w e t ko! Maya maya pa ay nilabasan na siya kaya tumigil na ito. Bi n un ot niya na ang kaniya kaya umikot na ako at umupo sa may kama.
"For my feedbacking, kung first time niyong gagawin ay dapat gentle lang, mas m asa rap at mas mabilis kayong l a l a b a s a n kung ganito na muna. Yung ginawa mo kasi sakin hindi na masarap, masakit na iho" sabi ko "Sorry to discourage you pero dapat aware tayo sa feeling ng partner natin hindi puro u l o s tapos masakit na pala. Huwag ka pong sumubra sir, sige ka magpapa annual yun"
Tumango naman siya, mabuti nalang talaga ay may spirit of willing to learn ang isang ito kaya hindi ako sinunggaban ng masasamang salita. That's right ganyan nga makinig kayo sa tutor niya, masakit kaya sa p e m p e m ginawa mo.
Kylus POV
"Wow, this is nice!" I said habang tinitikman ang masasarap niyang luto. Ngumiti ako dahil naka-jackpot na nga ng mabait, friendly tapos magaling pang magluto.
"Tita said that you like fried egg so I cook some even if it lunch time now" sabi niya. Napansin ko naman ang pamumula.
"Yeah your really good at cooking" sabi ko at ngumiti. She also smiled, sabay na kaming kumain. Sa mga nagtataka kung ano'ng dinala niya okay iisa isahin ko po.
Nagdala po siya ng limang fried egg, kanin, fruit juice and salad. Gulay na salad. And looking at her eating that much of vegetables para namang tataob ang sikmura ko. "Your not eating vegetables?" Tanong nito at tumango naman ako
Bata pa lamang ako ay hindi ko na talaga gusto ang veggies lalo na yung ampalaya, super mapait. Pero siya ang bilis bilis niya lang nguyain ang lahat! "Yes" I said
Tumawa naman siya "Your a grown man but your not eating vegetables? HAHAHHAHA" sabi niya habang tumatawa. Hindi ko alam kung maiinsulto ba ako sa sinasabi niya at ginawa niyang pagtawa.
Hindi naman kasi siya boses nang iinsulto kung hindi Boses nang aasar. Nakangiti nalang ako habang tinitingnan siya. Bigla naman siyang naubo kaya nag panic na ako!
Umubo siya at halatang nabubulunan kaya lumapit na ako sa likod niya at tinapik ito. Huminto naman siya sa pag ubo at tumawa nanaman. This is insane
Sasakalin ko talaga ang babaeng ito. Binitawan ko na siya at bumalik sa upuan ko, kaharap siya. Napansin niya siguro ang inis ko kaya huminto na sa sa pagtawa.
Bumalik na ako sa pagkain at nanahimik na ako. At ganun rin siya, pero pansin ko ang bawat pagtataka niya sa nangyayari. Kinagat niya muna ang labi niya bago nagsalita "Hey" sabi niya at kinalabit niya ako gamit ang isang daliri niya
Hindi ko siya tiningnan "Kylus, are you mad?" Tanong niya kita sa mukha niya ang pagkagulo sa nangyayari at kung bakit ako nagkakaganito.
Pero sino ba namang hindi magugulat sa ganun? Mali ang ginawa niya, alam niyong nag panic na ako dahil akala ko talaga nabulunan siya. Pero tinawanan ba naman ako? Tapos nag-joke lang?
Sinong matutuwa? Sino? Siya oo siya lang yung natuwa. "Just eat, and be silent" sagot ko at hindi na siya pinansin. Nagulat naman ako ng bigla siyang tumayo at iniwan ako.
Anong trip niya? Mang aasar nanaman? Ede bahala siya. Aalis siya tapos mamaya babalik tapos sasabihin nanamang it's a prank? Ano bang point niya? Ang saya lang kanina tapos nagbibiro siya ng ganun, eh ayon binago niya mood namin.
Bahala ka! Kakain na lamang ako. Pero hindi, hindi ko kayang pigilan na pabayaan siya, kaya ayown iniwan ko ang pagkain at sinundan ang babae. Pag tingin ko sa hallway wala siya kaya sumakay ako sa elivator pababa.
Pero wala, wala akong nakitang anino ni Fin. Bigla naman akong kinabahan! Paano siya nawala ng ganun kabilis? Sinundan ko naman agad siya kaya paanong wala nawawala na agad siya sa hallway?
Hindi na ako nagdalawang isip na sumakay ulit sa elevator pataas at pumunta sa security system room. Tumakbo pa ako dahil nasa dulo ito na area ng 87 floor. Nang makarating ako ay hinihingal na, nagulat naman sila sa pagpasok ko.
Kita ko ang malalaking mata pagbukas ko ng pinto "CEO" bungad nila. Bigla naman silang tumayo at yumuko. Pumasok na ako, "I don't have time, please find a girl for me" sabi ko
"Girl?" Tanong Nong manager sa area. Tiningnan ko ang area na puno ng camera, and I couldn't find her
"Around 12:30 May lumabas na babae sa office ko. Sundan mo kung saan siya pumunta" utos ko "I need the footage sa may labas ng office ko!"
"Okay sir" sabi nito. May lalaki namang mabilis napindot sa may computer and there bigla namang lumabas ang lahat. Maya maya pa ay pinanood namin ito at ayun nga lumabas siya.
"Sundan mo yung babae" sabi ko. At ginawa naman nila. Mabilis ang bawat pindot nito sa computer at ayun, sinundan nila ang bawat daan na tinungo ni Fin, at sa wakas. Nakita ko siya, nasa may hagdan ito.
"Saang floor yan?" I ask. Habang tinitingnan ang ginagawa niya, napansin ko na umiiyak ito. Freak! Did I really make her cry?
"67 floor sir" sabi nito at hindi na ako nag antay pa at tumakbo na ako palabas ng kwarto. Sumakay ako ng elevator hanggang sa floor 67 at dun na nagsimulang umakyat ng hagdan.
Hinihingal ako habang umaakyat, nang makita ko siyang nakaupo sa hagdan at umiiyak, hindi ko mapigilang yakapin ito. "Please, don't cry" pagpapatahan ko "I'm sorry"
Rinig ko ang iyak niya. Bakit nga ba niya iniiyakan ang ganoong bagay lang? Ganyan ba lalambot ang puso niya kaya simpleng bagay ay napaiyak na siya? Ganoon ba talaga sa Japan? Kailangan palaging masaya?
"Why are you crying?" Tanong ko. Napasinghap naman siya at patuloy pa rin sa pag iyak.
"You didn't like my jokes and that makes me cry, I feel like a s**t when you just ignore me." Umiiyak niyang sabi, tiningnan ko siya habang patuloy pa rin sa pagtulo ang mga luho niya "I just want to say sorry but you said.. just eat and be silent"
"I don't want to be ignored by someone! It really hurt me a lot" paliwanag niya. Pinunasan ko ang mga luha niya at patuloy lang sa pagyakap sa kaniya.
I don't want to feel her ignore kung ayaw niya naman pala. Ayaw na ayaw kong nakikita siyang umiiyak, hindi ko kakayanin. Bakit ba ang lakas lakas ng apekto ng babaeng ito sa buong pagkatao ko?
At bakit feel ko ay kailangan naming intindihin ang isa't isa. "I'm sorry" bigkas ko, nagpipigil na manginig "I... promise I didn't do it again. Just don't cry please"
Sagot ko habang yakap yakap siya. Bigla namang umangat ang tingin niya sa akin "I'm sorry too Kylus if I prank you, don't worry I didn't do it again. I if I know that you don't like that kind of stuff"
Kita ko pa rin ang luha sa mukha niya kaya pinunasan ko ito. I smiled and kiss her forehead "Please don't cry. I promise that I will never let you cry again baby, at kung iiyak ka man, ako lang ang dapat magpunas ng luha mo"
Tumango lang siya at niyakap niya na rin ako. Napangiti ako sa nangyayari. I like the feeling to talk and to hug her, comforting my baby. HAHAHA "Your always be my baby Fin, I can't wait to marry you my love"
.
.
.
T o b e c o n t i n u e d...