เทียนหอมหยุดเท้านิ่งสายตาเธอมองมาทางมาร์คัส พร้อมทั้งถอยหลังออกไปหนึ่งก้าว ดวงตาหวานหันซ้ายแลขวาโชคดีหน่อยคนไม่เยอะเท่าไหร่
เมื่อสิ่งตรงหน้าของเธอคืออดีตที่ไม่อยากจำ เทียนหอมก็พร้อมที่จะหันหลังวิ่งหนี ทว่า มาร์คัสเหมือนจะไวกว่าเธอ ชายหนุ่มวิ่งไปคว้าที่แขนของเทียนหอม จนเธอต้องหันกลับมามอง
"ปล่อยหนูนะ"
"ไปขึ้นรถ เราต้องคุยกัน หรือเธออยากให้คนทั้งมหาลัยรู้ความสัมพันธ์ของเรา"
แน่นอนว่าไม่มีใครอยากรื้อฟื้นเรื่องอดีตให้คนอื่นรู้ เทียนหอมหันมองโดยรอบ สายตาของนักศึกษาที่อยู่บริเวณนั้นทำเอาเธอต้องยอมมาขึ้นรถแม้ว่าจะไม่เต็มใจก็ตาม
มาร์คัสเคลื่อนรถออกจากมหาลัย ในขณะที่เทียนหอมเอาแต่นั่งเงียบ จุดหมายปลายทางเธอไม่รู้ว่าเขาจะพาไปที่ไหน ไม่นานรถก็เลี้ยวจอดข้างทาง เสียงทุ้มก็เอ่ยขึ้น
"เธอไปไหนมา"
"หนูไม่จำเป็นต้องบอก"
"เทียนหอม...อย่าทำให้ฉันนอนไม่หลับได้ไหม ฉันไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้สักนิด"
"ค่ะ
