เทียนหอมค่อย ๆ หันไปมองอย่างช้าๆ เมื่อเห็นใบหน้านั้นอย่างชัด ๆ เธอถึงขั้นตกใจแต่ก็ไม่ได้ร้องทัก ส่วนมาร์คัสเขาตวัดสายตามามองเทียนหอมก็จริง แต่เขานิ่งมากทำเหมือนคนไม่เคยรู้จักกัน จากนั้นเขาก็หันไปถามพิมพ์รดาอีกครั้ง
"พิมพ์เป็นอะไรมากหรือเปล่า"
"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ต่างคนก็คงต่างรีบ"
พิมพ์รดาตอบคนรัก จากนั้นก็หันมายิ้มให้คนทั้งสองที่ยืนอยู่ ส่วนเทียนหอมเธอแทบทำอะไรไม่ถูกเพราะรู้อยู่แก่ใจว่าจะโดนอะไรหลังจากนี้ อีกอย่างเธอไม่ได้มาคนเดียวเธอมาพร้อมกับพี่เพียงภพเจ้าของร้านหมูกระทะ
"พี่ภพคะ เราไปกันดีกว่าค่ะ" หญิงสาวเอ่ยชวนจากนั้นก็ยิ้มลาคนตรงหน้า ส่วนพิมพ์รดาเธอไม่รู้หรอกว่าคนที่เดินผ่านไปเมื่อกี้คือเด็กของว่าที่สามีเธอ
"เด็กคนนั้นพิมพ์จำได้นะ เขาเคยไปสมัครเป็นฟรีแลนด์ที่บริษัทเราด้วย"
"สมัครฟรีแลนด์หรือครับ"
"ค่ะ ก็น้องคนนั้นเดินชนพิมพ์วันนั้นด้วย วันนี้ก็เดินชนอีกบังเอิญจริงๆ"
ไม่รู้ว่าสม
