Mühürlü
3. Bakış Açısı Ateş’in “evet”i ateşin çıtırtısına karışıp havada asılı kaldı. Aydan, o bakışın ağırlığını taşıyamayıp gözlerini kaçırdı. Ateş’in gözleri sanki yalnızca bir kelime söylememiş, bir hükmü mühürlemişti. “Eşim,” diye fısıldadı Aydan, tadını yoklar gibi. “Bunu… rüyamızda dedin. Bir anlık… dil sürçmesi gibi…” Ateş, yüzündeki gülümsemeyi silmeden ama daha ciddi bir çizgiye oturtarak başını eğdi. Sanki bir şeyi nihayet söylemeye karar vermiş, ama söyleyeceği şeyin Aydan’ı ürküteceğini biliyordu. “Hayır,” dedi. “Dil sürçmesi değildi. Ben… ben seni rüyada gördüğüm anda bir şey oldu. Bizim dilimizde bunun adı var. Mühür.” Aydan kaşlarını çattı. “Mühür… derken?” Ateş’in eli, Aydan’ın avucunu buldu. Sıcak, büyük, sakin bir tutuş. Bir an için Aydan o elin az önce pençe olduğunu hat
- Writer
