10
เมาไปเรื่อย
อัญญารินทร์เมามาก ๆ คชากรชวนเธอกลับและบอกว่าเขาจะไปส่งเธอที่บ้านแต่เธอไม่อยากกลับบ้านแล้วเธอยังบอกอีกว่าเธออยากไปที่ไหนก็ได้สักแห่งที่ไม่ใช่ที่บ้าน
“พี่ไม่อยากกลับบ้านแล้วพี่อยากไปที่ไหน” คชากรพูดกับเธออย่างใจเย็นเพราะเขาเองก็เริ่มรู้สึกเอ็นดูและสงสารเธอขึ้นมาเล็กน้อย
“ไปไหนก็ได้ที่เปอร์พาพี่ไป” อัญญารินทร์พูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเขาแล้วก็ทิ้งตัวพิงเบาะรถของคชากรอย่างไร้เรี่ยวแรง
“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมพาพี่ไปเองนะครับ” คชากรพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเธอแล้วก็เอื้อมมือของเขาไปคาดเข็มขัดนิรภัยให้กับเธอ
“ทำไมน่ารักจัง พี่อยากมีแฟนน่ารัก ๆ อย่างนี้นะ ถ้าไม่ติดว่าเป็นเพื่อนน้องพี่อาจจะอยากได้เป็นแฟนก็ได้นะ” อัญญารินทร์พูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเขาแล้วก็นอนหลับตาไป
คชากรเองก็รู้สึกแปลก ๆ กับคำพูดของอัญญารินทร์อยู่เหมือนกัน มันหวิว ๆ ในหัวใจอย่างบอกไม่ถูกที่ได้ยินเธอพูดว
