สาวโสดพันปี

2 หนุ่มน้อยเจ้าสำราญ

2

หนุ่มน้อยเจ้าสำราญ

อัครัฐออกมารอเพื่อนของเขาที่ร้านประจำที่ทั้งสองชอบมาด้วยกันเป็นประจำและบางครั้งก็มากันเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ

อัครัฐมาถึงเขาก็เดินเข้าไปในร้านนั่งรอเพื่อนของเขาด้วยความเคยชินเท่านั้น

อัครัฐนั่งรอได้ไม่นานเพื่อนหนุ่มสุดหล่อ พ่อรวยเอาแต่ใจของเขาก็เดินเข้ามาหาอัครัฐในทันที

“ออดี้มึงมานานหรือยังว่ะ กูมัวแต่ไปส่งน้องวาวก็เลยมาสาย” คชากรพูดขึ้นมาแล้วก็นั่งลงกับเพื่อนของเขาแล้วก็ยกแก้วขึ้นดื่มพรวดเดียวหมดแก้ว

“ทำไมมึงไม่เอาน้องวาวมาด้วยว่ะ” อัครัฐพูดขึ้นมาแล้วก็มองหน้าของเพื่อนยิ้ม ๆ อย่างเจ้าเล่ห์

“เอามากูก็ไม่ได้สาวเพิ่มสิว่ะ” คชากรพูดขึ้นมาพร้อมกับมองไปรอบ ๆ ร้านเพื่อหาเป้าหมายใหม่ที่โดนใจของเขา

“มึงนี่มันร้ายจริงว่ะ มาชนแก้วกันหน่อยดีมั้ยเผื่อกูจะร้ายเป็นเสืออย่างมึง” อัครัฐพูดขึ้นมาแล้วก็ยกแก้วขึ้นไปชนแก้วกับเพื่อนของเขาแล้วก็หัวเราะออกมา

“นี่ชมใช่มั้ยเพื่อน” คชากรพูดขึ้นมาแล้วก็หัวเราะไปกับเพื่อนของเขา

“ออดี้มึงว่าสาวคนนั้นเป็นไงบ้างว่ะ มึงว่าดีหรือเปล่า” คชากรพูดขึ้นมาพร้อมกับมองไปที่สาวคนนั้นอย่างสนใจ

“มึงว่าดีกูก็ว่าดีเพราะยังไงมันก็เป็นของมึงไม่ใช่ของกูไม่รู้จะถามกูทำไม” อัครัฐพูดออกมาซึ่งมันก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ เพราะคชากรถามอย่างนี้ทุกทีพอเขาบอกว่าไม่สวย เขาก็จะบอกว่าก็แล้วแต่มึงแต่กูจะเอา

“ก็จริงของมึงแต่กูก็อยากถามไงวะ” คชากรพูดแต่สายตาไม่ได้ละไปจากสาวสวยคนนั้นเลยสักนิด

“เออ ดีไอ้เพื่อนรัก” อัครัฐพูดขึ้นมาแล้วก็ส่ายหน้าให้กับเพื่อนของเขา

“ว่าแต่มึงไม่สนใจสาวบ้างเลยหรือไงมาทีไรก็เอาแต่นั่งดื่มแล้วก็ไม่เห็นจะสนใจสาว ๆ เลยหรือว่ามึงเป็นแล้วว่ะ” คชากรพูดขึ้นมาพร้อมกับมองไปที่หน้าของเพื่อนแล้วก็ทำหน้าขนลุก

“กูไม่ได้เป็นแต่กูยังไม่พร้อมมีใคร กูไม่อยากเล่น ๆ อย่างมึงไง กูอยากจริงจังจริง ๆ กูถึงอยากสานสัมพันธ์ไงว่ะ” อัครัฐพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเพื่อน

“เออ ๆ ๆ ๆ พ่อคนจริงใจ พ่อคนดีรักจริงหวังแต่ง” คชากรพูดขึ้นมาแล้วก็มองหน้าของเพื่อน

“ก็กูไม่อยากมีบาปติดตัวไปมาก ๆ อย่างมึงไงไอ้เพื่อน”

“ครับผม พ่อคนดีศรีเมือง ถ้าอย่างนั้นกระผมขอตัวไปทำบาปก่อนนะขอรับ” คชากรพูดขึ้นมาอย่างอารมณ์ดีแล้วก็เดินไปหาสาวที่เขาหมายปองไว้ส่วนอัครัฐก็ได้แต่มองตามหลังของเพื่อนด้วยความเคยชินเพราะคชากรก็ทำอย่างนี้อยู่เป็นประจำอยู่แล้ว

“น้องสาวมาคนเดียวหรือเปล่า ถ้ามาคนเดียวกลับกับพี่ก็ได้นะครับ” คชากรเดินเข้าไปพูดกับสาวสวยหน้าหมวยสุดอึ๋มที่เขาอยากทำความรู้จักและอยากได้เป็นคู่นอนของเขา

“มาคนเดียวหรือมากับใครมึงก็อาจจะได้ลูกปืนกลับไปถ้ามึงยังไม่ไสหัวไปจากตรงนี้” เสียงของชายคนหนึ่งพูดขึ้นมา เมื่อคชากรหันกลับไปดูก็เห็นเป็นผู้ชายรูปร่างกำยำที่ดู ๆ ไปถ้าเขาคิดสู้เขาก็อาจจะเจ็บหนักหรืออาจตายก็เป็นได้เพราะร่างกายของเขานั้นบึกบึนมาก ๆ

“แล้วพี่เป็นใครทำไมอยู่ ๆ มาพูดอย่างนี้พี่คิดว่าผมกลัวหรือไง” คชากรที่กลัวแต่ไม่รู้ทำไมเขาพูดไปอย่างนั้นซึ่งเขาเองก็ตกใจที่พูดไปอย่างนั้นแต่เขาก็ทำใจดีสู้เสือ

“กูเป็นใครมึงจะรู้ไปทำไมแต่สิ่งเดียวที่มึงควรรู้ก็คือมึงควรไสหัวโง่ ๆ ของมึงไปจากตรงนี้” ชายร่างใหญ่คนนั้นพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของคชากรด้วยสายตาโหด ๆ อย่างน่ากลัว อัครัฐเองก็คอยมองดูเพื่อนอยู่ห่าง ๆ เขาเห็นอย่างนั้นก็เริ่มรู้สึกว่าเพื่อนของเขาท่าไม่ดีแล้วจึงลุกขึ้นมาเพื่อที่จะตรงไปหาเพื่อนของเขา

“พี่สุดหล่อขาจะไปไหนคะ อย่าพึ่งรีบไปสิคะ เรามาชนแก้วกันก่อนดีมั้ยคะ” หญิงสาวหน้าตาสวยแต่ดู ๆ แล้วน่าจะอายุอานามมากกว่าเขาแน่นอน

“พอดีจะไปหาเพื่อนครับ ไม่สะดวกจริง ๆ” อัครัฐพูดขึ้นมาพร้อมกับมองไปหาเพื่อนของเขา

“ถ้าอย่างนั้นชนแก้วกันก่อนสิคะ” หญิงสาวคนนั้นยังคงรุกเร้าเขาไม่หยุด

ในขณะที่อัครัฐโดนสาวทรงโตดึงรั้งเขาไว้อยู่นั้นเอง คชากรก็กำลังจะโดนชายคนนั้นทำร้ายเพราะเขาไม่ยอมหนีออกมาทั้ง ๆ ที่ชายร่างใหญ่บอกให้เขาหนีออกมาแล้ว

“กูบอกให้มึงแต่มึงก็ทำเป็นปากดี” ชายคนนั้นพูดขึ้นพร้อมกับจับคอเสื้อของคชากรขึ้นมาจนตัวของเขาลอยขึ้นมา

“ก็ทำไมไม่บอกดี ๆ ล่ะว่านี่คือแฟนพี่ บอกแค่นี้ผมก็ไม่ยุ่งแล้ว” คชากรยังคงไปต่อปากต่อคำทั้ง ๆ ที่กลัว

“กูบอกให้มึงไสหัวไปมึงก็น่าจะเข้าใจแล้วว่ากูหมายความว่ายังไงแต่นี่มึงทำเป็นไม่เข้าใจที่กูพูด” ชายคนนั้นพูดขึ้นมาเสียงดังและกำลังจะเหวี่ยงหมัดไปที่หน้าของเขาแต่เขาก็ทำไม่ได้เพราะการ์ดที่ดูแลร้านมาห้ามไว้ก่อน

คชากรจึงรอดมาได้อย่างหวุดหวิดแล้วทั้งสองก็กลับเพราะมันเริ่มไม่สนุกแล้วในวันนี้

“เป็นไงกูบอกแล้วใช่มั้ย อย่ามั่วให้มากเกือบโดนต่อยแล้วไม่ล่ะ” อัครัฐพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเธออย่างอารมณ์ดี

“กูจะไปรู้ได้ไงว่าสวย ๆ น่ารัก เซ็กซี่ ๆ อย่างนั้นจะมีแฟนเป็นมวยปล้ำกล้ามโตขนาดนั้น” คชากรพูดขึ้นมาพลางทำหน้าขนลุกเมื่อนึกถึงหมัดที่เขาต่อยมาที่หน้าของเขา

“คราวหน้าคราวหลังก็อย่าซ่าส์ อย่ามั่วให้มันมาก” อัครัฐพูดขึ้นมาแล้วตบไปที่ไหล่ของเพื่อนแล้วทั้งสองก็แยกย้ายกันกลับบ้าน