สาวโสดพันปี

3 ทำยังไงดี

3

ทำยังไงดี

อัญญารินทร์เดินไปรอบ ๆ บ้านเหมือนกำลังหาอะไรสักอย่างแต่เธอไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้น แต่สายตามองมาที่น้องชายที่กำลังนั่งเล่นเกมส์ไม่ค่อยดีเท่าไร

อัครัฐที่เห็นพี่สาวมองมาก็เริ่มเสียวสันหลังแล้วว่าเขาทำอะไรผิดหรือเปล่า ทำไมพี่สาวถึงได้มองเขาอย่างนั้น

“พี่อัญญาหาอะไร ผมเห็นพี่เดินไปเดินมาหลายรอบแล้วนะ ผมเริ่มเวียนหัวแล้วเนี่ย” อัครัฐพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของพี่สาวอย่างกล้า ๆ กลัว

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนายด้วยออดี้ เวียนหัวก็อย่ามองสิจะมองทำไมไม่ทราบ” อัญญรินทร์พูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าน้องชายของเขาอย่างไม่สบอารมณ์ที่น้องชายของเขามาทักท้วงเธอเหมือนว่าเธอเป็นคนผิดทำให้เวียนหัว

“ก็ผมถามจะได้ช่วยหา” อัครัฐที่หวังดีแต่พี่สาวก็ฟาดงวงฟาดงาเป็นช้างตกมันใส่เขาทั้ง ๆ ที่เขาไม่ได้ผิดอะไร

“อยากให้หาช่วยฉันก็ต้องบอกแล้วมั้ย แต่นี่ไม่ได้บอกก็นั่งเล่นเกมไร้สาระของแกไปเถอะออดี้อย่ามายุ่งกับฉัน” อัญญรินทร์พูดขึ้นมายาวเหยียดก่อนที่จะเดินไปจากตรงนั้นแล้วก็เดินไปวนรอบบริเวณอื่น ปล่อยให้น้องชายนั่งงงว่าพี่สาวของเขาเป็นอะไรกันแน่

“เป็นอะไรของเขา ถามดี ๆ ก็หงุดหงิด วัยทองป่ะเนี่ย บอกให้หาผัวก็ไม่หา ไม่รู้จะหวงเนื้อหวงตัวไปถึงไหน อีกหน่อยแก่มาไม่มีใครเอาก็มาหงุดหงิดใส่น้องอีก” อัครัฐพูดแล้วก็เกาหัวของเขาหงึก ๆ อย่างมึน ๆ งง ๆ

“พี่อัญญาไปหาเพื่อนก่อนนะ” อัครัฐเดินผ่านพี่สาวที่กำลังนอนอ่านหนังสืออยู่ที่โซฟา

“มืดปุ๊บก็ทำตัวเป็นค้างคาวเลยนะ วัน ๆ ไม่คิดจะนอนที่บ้านเลยใช่มั้ย” อัญญรินทร์พูดขึ้นมาทันทีที่ได้ยินน้องชายบอกว่าจะไปเที่ยวแต่น้องชายวิ่งออกไปจากบ้านแล้วก็ขึ้นรถไปกับเพื่อนเรียบร้อยแล้ว

“นั่นไง พอจะบ่นมันก็ไปไหนแล้วก็ไม่รู้ พ่อกับแม่สบายสิทิ้งคนดื้อ ๆ ไว้ให้หนูต้องบ่นปากเปียกปากแฉะอย่างนี้เนี่ย” อัญญรินทร์พูดขึ้นมาแล้วก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เธอเองก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมหงุดหงิดแปลก ๆ อย่างนี้เขาไม่อยากหงุดหงิดแต่ก็ไม่รู้ทำไม บางทีเธอก็สงสัยหรือว่าเธอไม่ได้ปลดปล่อยอะไรบางอย่างทำให้อารมณ์ของเธอหงุดหงิดอย่างนี้

อัครัฐนั่งดื่มกับคชากรเงียบ ๆ เขาไม่พูดไม่จาจนเพื่อนสังเกตได้ว่าเขาดูเงียบ ๆ กว่าทุกวัน

“ออดี้มึงเป็นอะไรเงียบ ๆ มึงอยากได้สาวคนไหนบอกกูได้นะ กูจะช่วยติดต่อให้หรือว่ามึงสับสนว่ามึงชอบหรือผู้หญิงหรือผู้ชาย มึงอย่าไปคิดมากยังไงมึงก็เป็นเพื่อนกู” คชากรพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเพื่อนแล้วก็ตบไปที่ไหล่ของเพื่อน

“มันไม่ใช่เรื่องนั้น กูก็ยังชอบผู้หญิงและกูก็ไม่ได้คิดมากเรื่องนั้นเลยเว้ย!!! แต่ที่กูคิดมากก็คือเรื่องของพี่สาวของกู” อัครัฐพูดขึ้นมาแล้วก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วก็ยกแก้วขึ้นมาดื่มจนหมดแก้ว

“พี่สาวของมึงเป็นอะไรว่ะ พี่สาวของมึงก็ทำงานอยู่ที่บ้านสบายจะตายแล้วมึงเป็นอะไรมึงคิดมากอะไรกูไม่เข้าใจ” คชากรพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเพื่อนอย่างไม่เข้าใจ

“ก็กูอยากให้พี่สาวกูมีผัวว่ะ หรือไม่มีผัวก็มีแฟนหรือคนที่ทำให้พี่ของกูไม่เหงา หลัง ๆ กูรู้สึกว่าพี่สาวกูหงุดหงิดด่ากูหนักมากทุกวันและอีกอย่างกูกลัวพี่กูขึ้นคานด้วย” อัครัฐพูดขึ้นมาคชากรก็หัวเราะออกมาเสียงดัง

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ก็ใครจะไปเอาพี่มึงว่ะ วัน ๆ อยู่แต่ในห้องทำแต่งานแล้วจะไปให้ผู้ชายที่ไหนมาชอบ กูเองเป็นเพื่อนกับมึงมาหลายปีก็ยังไม่เคยได้เจอพี่สาวของมึงเลย” คชากรพูดขึ้นมาตามความจริงที่เขาได้รับรู้มา

“ก็เพราะอย่างนั้นไง กูถึงนั่งคิดมากอยู่เนี่ย” อัครัฐพูดขึ้นมาพร้อมกับยกขึ้นดื่มอีกครั้งหมดแก้วเหมือนเดิม

“มึงก็ลองวางยาพี่สาวมึงแล้วก็ให้ผู้ชายมานอนกับพี่สาวมึงบางทีพี่มึงอาจจะชอบก็ได้นะ” คชากรพูดทีเล่นทีจริงจนโดนอัครัฐตบไปที่หัวหนึ่งที

เพี้ยะ!!! “มึงนี่มันพูดอะไรไร้สาระ ไม่มีประโยชน์ไม่มีสาระอะไรทั้งนั้นเลยนะ”

“แค่พูดเล่นทำไมมึงต้องจริงจังขนาดนี้ด้วยว่ะไอ้ออดี้” คชากรมองหน้าของเพื่อนแล้วก็ทำหน้าหงอย ๆ ที่เพื่อนตบหัวซะแรงเพราะกำลังเครียด ๆ เรื่องของพี่สาว

“ก็คนกำลังเครียด ๆ พูดเล่นอยู่ได้”

อัครัฐดูจริงจังกว่าทุกครั้งมาก ๆ จนคชากรหยอกล้อพูดเล่น เขาก็ไม่อยากเล่นกับเขาด้วย

“มึงช่วยกูหน่อยได้มั้ยคูเปอร์” อัครัฐพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าที่จริงจังมาก ๆ จนคชากรเองก็ตามอารมณ์ของเพื่อนไม่ทัน

“ให้ช่วยอะไรว่ะ” คชากรพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเพื่อนอย่างงง ๆ เพราะตามอารมณ์ของเพื่อนไม่ทันแล้ว

“มึงมาเล่นเกมกับกูหน่อยได้มั้ย” อัครัฐพูดขึ้นมาพร้อมกับเพื่อนที่กำลังงง ๆ ว่าเพื่อนเป็นอะไร

“เล่นเกมอะไรของมึง”

“มึงจีบพี่สาวกูหน่อยได้มั้ย ถ้ามึงจีบพี่กูติด กูจะยอมจีบผู้หญิงที่มึงเลือกให้แล้วก็เงินสองหมื่น แต่ถ้ามึงจีบพี่กูไม่ติดมึงต้องจ่ายกูสองหมื่น” อัครัฐพูดขึ้นมาอย่างนั่น คชากรก็ทำหน้างง ๆ

“มึงเงียบทำไม มึงก็ตอบมาสิว่าจะเล่นหรือไม่เล่น”

“มึงก็ให้เวลากูคิดหน่อยสิว่ะ” คชากรพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเพื่อนอย่างครุ่นคิด