Pumasok ako sa kwarto at nakita ko yung notebook. Diary ni Vi. Nakasulat dun yung mga masasayang araw namin. Habang binabasa ko yun blangko yung isip ko, wala akong naaalala pero nararamdaman ko yung bawat pangyayari na sinulat niya dun, siguro naaalala yun ng puso ko at pakiramdam ko parang pinipiraso yung puso ko sa sakit na nararamdaman ko. I found myself crying habang binabasa ko yun. At yun lang yung tangi kong magawa. Nakita ko yung singsing na sinabi ni Vi na binigay ko sa kanya nung nagpropose ako. Mas lalo akong nakaramdam ng lungkot ng makita yun.
Lumipas yung mga araw na wala akong pinalampas na araw na hindi basahin yung notebook. Minsan pagkagising ko pa lang sa umaga yung notebook niya agad ang hinahanap ko. Bago matulog sa gabi nakikita ko pa rin ang sarili kong binabasa yu
