My Boss is a Childish (Tagalog )

Chapter 1: The Useless Princess

"Hoy! Cellphone ka ng cellphone, wala kana ibang inatupag 'kundi matulog at magcellphone" Bungad sa'kin ni ate na s'yang kagigising lang niya.

"Kung naghahanap ka ng trabaho, ay nakakatulong kapa, ilang taon ka ng tambay at palamunin dito" dagdag niya.

Ako naman na tahimik lang sa tuwing sinasabihan ako. Siguro sanay na ako dahil sa 2 years na wala pa ko trabaho simula ng ako ay nagtapos sa kolehiyo.

Ako pala si Clarienda Gravera, kilala ako bilang Clay at syempre bilang pinakamaganda sa'amin pamilya (koreksyon, bilang tamad).

*Wala naman ako magagawa dahil talagang ganda lang ambag ko* sabi ko sa isip ko. Napapangiti na lang ako mag-isa habang sumasakit ulo kaka-isip dahil sa wala nga ako trabaho.

"Aaaahhh! Mababaliw yata ako-------- dahil sa sobrang ganda ko" napangisi na lang ako.

Habang naghahanap ako ng work through online, ayun, nakatulog ulit ako hehe. Ewan ko ba, kung bakit sumasakit ulo ko sa tuwing iniisip ko about sa trabaho, siguro sakit na ito.... sakit sa katamaran haha.

At ayun na nga, nakapag-apply din ako ng trabaho bilang Secretary, at ngayon kinakabahan ako sa interview. Nawa'y pagpalain at basbasan ako ng d'yos sa araw ng aking interview >,

Interview's Day!

Marami kami na applicants na nadito sa araw na ito, yong iba nagdadasal pa yata, este nagpa-praktis para sa interview hehe.

At ito naman ako na grabi ang kaba ko, parang may nagbi-beat ng drum sa loob ng dibdib ko dahil 'di ako nagreview, sana mabighani sila sa ganda ko, Joke!

"Number 4 applicant!" Sigaw ng Babaeng Nag-aassist. Tinaas ko yong kamay ko. "Ako po" sabi ko.

"You're next for taking the Interview, pwede kana pumasok sa loob" aniya.

At pumasok na ako sa loob habang nangangatog ang aking kamay. Sa pagpasok ko, una kong namataan ay isang lalaki na matipuno, g'wapo, ah basta g'wapo na parang isang koreano.Kung titingnan siya, isa siyang perfectionist! na parang wala kana makikitang mali sa kanya. Ang pogi n'ya talaga.

"Woahh!" napasabi ko, out of the blue habang namimilog ang mata ko at bunganga ko.

Napagtanto ko ang aking reaksyo kung kaya't napaayos ako ng tayo at sinabing "Good morning ma'am/sir! thank you for inviting me here".

After the Interview

At natapos ang Interview ko na puro ah-ahh ah-ahh lang nasabi ko, na-blangko ang pag-iisip ko habang nakatingin sa poging lalaki. Napabuntong hininga na lang ako at napatakip ang kamay sa'aking mukha, dahil t'wing maaalala ko nangyari kanina at mga reaksyon ng mga panel >,,

Habang lumilipas ang oras at nakatulala pa din ako sa'akin kina-uupuan ay may naririnig akong umiiyak sa tabi ng kotse.

"WAAAHHH mr. peety, asan kana ba?. I need... help.." aniya na umiiyak.

Patuloy ko pa din naririnig ang pagpigil na iyak sa tabi ng kotse. Kaya 'di ko mapigilan na tingnan kung sino ang umiiyak.

At nakita ko yong taong umiiyak. Tinanong ko siya. "Mister, Ok ka lang po b---?"

Nagulat ako ng makita ang mukha niya ng lumingon siya sa'kin. "Sir!!!" napabulaslas ako.

Siya yong g'wapo kanina, na isa sa panelist. Hinding-hindi ko siya makakalimutan dahil mukha siyang koreano na napapanood ko sa kdrama.

Bigla siyang umayos nong makita ako at ngumiti siya sa akin habang deri-deritso ang kanyang luha. "Do I look I'm not okay, miss?" aniya.

Ako na habang nakatingin sa kanya with a confuse face. "Bakit ka sir umiiyak?" natanong ko sa kanya.

"I.... I wasn't." aniya. Dagdag pa niya "This is just sweat. I'm a really heavy sweater". Deri- deritso pa din ang pabagsak ng luha nya.

Napansin ko din na may kunting sugat siya sa kanang braso.

"Pero naririnig ko kayo humihingi ng tulong" sabi ko.

"B- baka siguro nagsasalita ako habang tulog" aniya na hindi mapakali.

Ako "ヽ（・＿・；)ノ" matapos marinig sinabi n'ya. Gusto ko sana sabihin na *Uso pala sa mayaman na matulog sa parking lot, na nakaupo sa tabi ng kotse* pero dahil mabait ako, sasakyan ko na lang yong sinabi n'ya.

"Ah, ganun po ba sir?" sambit ko. Linyahan na 'di alam sasabihin hehe.

Then bigla s'yang sumigaw na ikinagulat ko. "I MOST DEFINITELY WASN'T HAVING THOUGHTS ABOUT..... HOW MUCH I HATE BEING EVERYONES PERFECT IN THIS COMPANY" aniya

Ako, na speechless (｡ŏ_ŏ) habang pinapakinggan s'ya.

"SO DON'T GET THE WRONG IDEA! GOT IT?" dagdag pa niya.

"G--got it." sabi ko. Geez nanginig kalamnan ko sa gulat gurl.

Ganito ba talaga siya? Malayong malayo ang personality n'ya sa mga koreano.

"Please.." aniya habang umiiyak. "Don't tell anyone about this" dagdag niya.

"Don't worry, sir. Wala ako pagsasabihan about dito" sabi ko.

At yun na nga, umiyak pa siya ng pagkalakas (ー_ー ).

"WAAAHHHH I.... Need mr. peety" aniya.

May sakit siguro sa utak to, or kulang sa b'wan sa panganak, sabi ko sa isip ko.

Para s'yang nakababata kong kapatid, kung kaya't niyakap ko s'ya ng 'di nag-iisip at nasambit ko na,

"It's Okay. Okay lang umiyak"

Napagtanto ko ang kalagayan namin ngayon na ang mukha n'ya ay nakasubsob sa dibdib ko. Ramdam ko ang pamumula ng mukha ko dahil ang init ng pisngi ko ///,

*WHATTT...... WHAT ON EARTH* sigaw ko sa isip ko. *Ano ba tong ginagawa ko?AHHHHHH*

Sa Bahay

Pagkauwi ko, 'di ko na pinansin sina ate at mama, dumeritso na ako sa'akin kwarto at sinubsob ang mukha ko sa unan.at sabay sigaw ng...

"AAAAAHHHHHHHHHHH"

Samantalang sa labas ng kwarto ni Clay, ay nagtataka ang kanyang mga kapatid dahil sa kanyang pagsigaw.

Kinumagahan,------

"AAAAACCCKKHHHHHHH" muli akong mapasigaw ng makita ko ang itsura ko sa salamin.

"Ano nangyari??!" Agad naman tanong ng bunso kong kapatid, napasugod sa kwarto ko dahil sa pagsigaw ko.

"B-bunso ung mukha ko! WAAAAHHHH" Nagkaroon ako ng malaking eyebag na nagdulot na pangingitim sa gilid ng mata ko. Nagkaroon din ako ng pimples sa may bandang ilong ko dahil nga 'di ako makatulog sa nangyari kahapon huhu (0o0).

At ito naman kapatid ko, tawang-tawa pa. Kainis siya day!

"Ayaw mo nun, magkamukha na kayo ni panda HAHAHAHA" sabi nya. Nga pala mahilig ako sa panda, pero wag naman gan'to sis.

"Lumayas ka nga dito sa kwarto!" Sabi ko na habang tinutulak sya palabas at sinarhan ang pinto.

Makalipas ang ilang minuto ay may tumawag sa phone ko, "Unknown Number huh?" sambit ko at sinagot yong tawag.

"Hello? Is this Clarienda Gravera?" bungad ng nasa kabilang linya.

"Yes. Sino po ito?" sagot ko.

"This is from Royal Dane Company, I'd like to inform you Ms. Gravera na tanggap po kayo bilang Executive Secretary po na in-aplyan nyo" aniya.

"Ehhh? Scam kaba? " sabi ko na wala sa mood.

"I'm serious Ms. Gravera, that you're pass" aniya na seryosong boses.

"Sige ngaaa, kung 'di ka scammer, ano yong mga sagot ko sa interview?" sabi ko na pabiro.

Scam nga 'di na sya sumagot pero nanatili pa rin open ung linya nya.

"Oh 'di ba hindi ka makasagot" sabi ko.

"Kase wala pa kayo sagot sa Interview nyo, puro ah-ahh ah-ahh lang naririnig po namin sa inyo" aniya.

Muling naramdaman ko yong init ng mukha ko, sa t'wing naaalala ko yong moment na yon //

Muli siyang nagsalita "You will be start on Monday at 8am. Good luck!" aniya na sabay patay sa phone call.

After ilang oras na nakatulala at naka-upo sa'kin maliit na kama. Nagtataka pa din ako kung paano ako nakapasa（●─● ).

*'Di bale pagkakataon ko na to, magkakaroon na ko ng trabaho* Sabi ko sa isip ko.

"This is your chance Clarienda HOHOHO" sabi ko habang iniisip yong mga masasakit na salita ng mga kapatid ko hihihihi with evil smile ....

＼（^ ^）／

First Day in my new Job!!

"Sh*t!! Male-late na ko!" sambit ko habang nagmamadali magbihis.

"Saan ka pupunta?" bungad ng pangabay kong kapatid na nagtataka.

"May work na ko!" sagot ko with pagmamayabang na boses at mukha.

Napataas ang isang kilay ni ate, na parang 'di makapaniwala.

"Alis na ko! Hindi pwede ma-late ang manager HAHAHA" sabi ko na habang tumatawa palabas. Gusto ko sana makita itsura ni ate hahaha gulat siguro siya.

/Ate nya/

"Parang may sira utak ng babaeng yon" nasambit ng kapatid ni Clay.

Royal  Dane Company

Nakarating din ako sa wakas. "Hah...hah..ha.." hingal ko habang papunta sa elavator.

Inaayos ko yong sarili ko dahil nayokos ang damit ko sa pagsakay sa jeep, nagpolbo na din ako ng mukha ko para mawala ang pagka-oily nito.

"Hello po" sabi ko sa mga kasama ko sa elevator na kanina pa tingin ng tingin sa'kin. Siguro nagagandahan sila sa'kin, napailing na lang ako ng maisip ko yon.

/Mga kasama ni Clarienda sa elevator/

Nagtataka silang lahat sa kinikilos ni Clay,

*Parang nababaliw itong babaeng to* sabi sa isip ng isang babaeng kasama ni clay.

*No manners. My god!* Sabi ng isa pa sa isip nya.

Nang makita nila si clay na napangisi at pailing-iling ay napa-krus silang lahat na wari ay nagdadasal.

My New Boss's Office

"Miss?... miss are you okay?" sabi ng isang babae na nagpakilala sa bago kong boss.

Nakatulala pa din ako dahil ang bago kong Boss ay si *KOREANONG POGI!!* sigaw sa isip ko.

Nakatingin lang ako sa kanya, at siya ay nakatingin din sa akin na nakangiti.

"Ms. Clarienda?" ulit na saad ng babae.

"Ah, yes. I understand" sabi ko na kahit wala naman ako naintindihan.

"Okay. That's Great!" aniya at sabay alis at ngayon naiwan kami ng bago kong Boss sa loob ng opisina.

Parang narining ko yong ihip ng hangin "Whoooooshh" sa sobrang tahimik.

Yung mukha nya na normal na nakangiti kanina ay ganito na ---> (*≧ω≦)

"Miss, Come here!" sabi nya na parang tuta na animo'y nagwa-wag ang buntot.

*'Bat parang excited to?* Sabi ko sa isip ko （´ー｀）

Naglalakad ako papalapit sa kanya ng bigla sya tumayo sa kinakaupuan nya at ngayon ay malapit na sya sa'kin at parehas na kaming nakatayo.

"Praise me!" aniya. "Huh?" sambit ko with ⊙﹏⊙∥

"I've been trying so hard! But no one's recognized my efforts!" aniya na parang bata na nagku-kwento.

"It make's me feel so empty!" dagdag nya with matching hawak sa dibdib nya na parang isa syang umaakting na prinsepe.

" Ms. Clarienda, I want you to praise me" aniya na parang maiiyak.

"You're the only one who can do it!....Hold me gently like you did last time!" aniya.

"Ehh?" sambit ko （・＿・；)

"Just like i did last time?" bulong ko habang ina-alala kung ano yon......

At biglang nagflash back yong pagyakap ko sa kanya, at muling umiinit na naman ang mukha ko. Napatakip ko yong isang kamay sa mukha ko habang hiyang-hiya ako. |*´*`*)

"AHHHH! Praise me! Praise me! Praise me! Praise me! Praise me! Praise me!" sigaw nya na parang bata.

Hindi sya tumitigil. "Ah, Okay, okay." sabi ko sa napipilitang boses.

"All I have to do is Praise you, right?" Wow napa-english ako ah.

"Stop throwing a tantrum and I'll do it! Ugh!" dagdag ko.

"Okay!" sagot nya sa excited na boses. Para siyang bata, hayss! At lumuhod siya sa harap ko na nakangiti na ewan, ito itsura nya ---> (^～^)

Nanginginig ang buo kong katawan 'di ko malaman kung ano ang dapat kong gawin. *Ano ba itong pinasok ko, hindi ito ang gusto ko mangyari, waaahhh!* Sabi ko sa isip ko.

Dahan-dahan akong lumapit sa kanya at inilapat ko ang aking kamay sa ulo nya. "You've been doing such a good job~ What a good boy~" sabi ko na habang hiyang-hiya sa nangyayari ngayon. *AAAACKKH ano ba to?!* sabi ko sa isip ko.

Yong mukha nya ---> Ｏ(≧∇≦)Ｏ

after na purihin ko siya.

*My god! I cant do this anymore* sabi ko sa isip ko na pati sa isip ko napapa-english ako, hiyang-hiya na ako ugh! o(*////▽////*)q

"Ms. Clarienda.." tawag nya sakin.

"Y-yes?" sagot ko na para pa akong nagulat.

"Thank you so much! I'm so glad that I was able to meet you" aniya. "Thanks to you I feel refreshed and ready to try my best again" dagdag nya.

"The fact that I can be myself around you, and that you still accept me, and makes me so happy~~ so from now on" aniya.

"I'll be counting on you to praise me lots and lots" sabi nya parang proud na proud. Ako --> ヽ( ´¬`)ノ pagtapos marinig yong sinabi nya.

"I'd rather not." sagot ko sa kanya with

⊙﹏⊙

"Don't say thaaaaaat!!" sabi nya sabay yakap sa mga binti ko..

"Whoaaah!" sambit ko.

"I want you to spoil meeeee!" sigaw nya sakin. Ako na 'di malaman ang gagawin（´ー｀）

*Ughhh! Bakit ba nangyayari to!!?* sabi ko sa isip ko.

~TBC