Chapter 4
777 Words
Chapter 4
Natalia's POV
Kinabukasan, hindi muna ako nag pa-kita kay Sebastian. I don't want to see his freaking face!
Mahina man ako minsan, pero wala parin tatalo kay Natalia Zamora. Lumaki ako'ng malakas at matapang. Fûck him.
Ngumisi ako at nag-patuloy na lang sa pa ma-malengke.
"Sino siya para i-trato ako ng gano'n? Maaari siya ang boss ko at maaari rin na ako ang may kasalan, pero ang kapal lang ah! Palibhasa bakla." I scoffed. Kung ano mang kagandahan ang mukha, ay kabaligtaran naman ng kanya'ng ugali.
"Who's gay?" That sexy voice again. Ugh, Nakakainis! Bakit siya nandito?
Sexy?
Talaga Natalia? Sexy talaga?
"Probably you? Who do you think I'm talking about? Si manang tindera?" Inirapan ko siya at nag-continue na lang sa pamimili.
"Uy! Hindi ako bakla ah! May boyfriend ako!" Singit ni manang tindera na sa tingin ko ay nasa 60-something ang edad.
Sebastian shooked his head and said, "Look Natalie- I'm here to say I'm sor--"
"Huwag mo nga ako'ng Inglesen! Pilipino ako! Tsaka, Natalia hindi Natalie! Plus, ayoko'ng marinig ang sorry mo- ako ang may kasalanan kaya sorry ha? Sorry." Boom! Kontra bida ang peg teh!
Narinig ko'ng huminga ng malalim si Sebastian at naramdaman ko na sumusunod siya sa akin sa likod. "Why am I even saying sorry to you?" His voice was frustrated.
"Baka kasi tanga ka, yun lang yun!" Tumawa ako.
"You're impossible." He looked at me with disbelief-
Pwe!
Pati ako nag e-english na!
"I'm impossible, true. Dapat nga grateful ka kasi sabi ng iba, nothing's impossible daw. Oh diba, rare ako!" Tumawa ako at pumasok ako sa isang ukay-ukay.
"Ate, mag-kano ito'ng set ng panty?" Tanong ko sa tindera habang pinag ma-masdan ang isang set ng panty.
"20 pesos, bago kasi eh."
"Sayo na to'ng boyfriend ko oh, 15 pesos na lang? Virgin pa, may abs, mahaba sa ibaba, at mayaman. Sulit ka dito." Tinulak ko si Sebastian sa tabi ni ate. Tinignan naman ni ate si Sebastian taas-baba, "h-hi, okey lang ba shayo? Nakakahiya namen.." Nganga si gago.
"Oh ano teh?" I raised my eyebrows as I smirked at Sebastian. Buti nga sayo.
"10 na lang para sayo... " binigay ko ng 10 pesos si ate while her eyes still fixed at Sebastian.
"You're dead- douche." And there, iniwan ko siya mag-isa and went back home.
----
Hindi ko mapigilan na tumingin sa bintana at mag palakad-lakad.
Its 11pm at wala pa rin si Sebastian.
Paano kung may nang-yari sa kanya?
Paano kung na-rape siya sa kanto? Tapos i-sell yung precious organs niya? Paano?
Paano kung pati yung sperm niya binenta rin?
Baka multohin ako ni Patrick! Tang'na...
"Gago ka bakit hindi ka sumasagot?!" I hissed. He is not answering his phone. Goddamn it.
Kinuha ko ang wallet at payong ko at tumakbo palabas sa mansion ng mga Cordova.
"Pati ba naman ulan, wrong timing?" I opened my umbrella.
Where the fück is he?
"Sarado na ang ukay-ukay! Bukas ka na lang bumalik!" Iba na ang tao na nag ba-bantay sa ukayan.
"May nakita po ba kayo'ng lalake?"
"Sexually frustrated ka ba ateng at gabi ka na' ng nag ha-hanap?"
"Manang, kung sabihin ko'ng oo, may magagawa ka? Never mind, salamat na lang po." Not there. He is not there.
Nasaan na ba yung bakla'ng yun? Dapat nga hindi ako nag wo-worry dahil alam ko naman na safe siya. Lalake parin naman siya kahit papaano.
Ilang oras na rin ang nakalipas pero there is still no sign of Sebastian. 1 na ng umaga.
Patrick.
Bakit hindi ko na-isipan na baka andoon siya sa puntod ni Patrick!
Nag-lakad ako sa sementeryo kahit na tuloy pa din ang pag-buhos ng malakas na ulan.
May kalakihan ang sementeryo pero madali ko naman nahanap si Sebastian kasi open na open yung space.
He is here.
Ngayon ko lang na-realize na naka-itim na polo so Sebastian at gwapo ito kahit nasa malayuan.
Basa'ng basa ito habang pinag ma-masdan ang puntod ni Patrick na may kasama'ng bulaklak at pundi'ng kandila.
I walked towards him. Slowly. "You should give me a sign." Sign to what? Tanong ng isipan ko. Kinakausap niya sarili niya?
I pity him. Masyado yata ako'ng naging maka-sarili at nagging maldita. I walked in front of him at tsaka siya pinayungan.
Nakita ko ang gulat sa mukha niya kaya napa-tingala si Sebastian sa'kin.
"I'm sorry." I glanced away, alam niyo'ng hindi ako yung tipo na nag so-sorry. But after a while, the umbrella was pointless. Agad kasi'ng huminto ang ulan.
Nilapag ko yung payong sa isang tabi at I offered my hand to Sebastian.
"Tumayo ka diyan, basa'ng basa ka na." I smiled.
Hindi niya na ako pinag-intay at tinanggap niya na agad ang in-offer ko'ng kamay.
"Aray!" Bigla ko'ng nabitawan si Sebastian ng biglaan ako'ng ma-kuryente sa kamay niya.
"O-okay ka lang?"
"O-oo."
Umupo na lang ako sa tabi niya at tinignan ang puntod ni Patrick.
"Hi, Patrick. Yung boyfriend mo pag-bawalan mo at baka mag-kasakit." Tumingin ako kay Sebastian at tumawa ng mahina. Bakit ang pula niya?
"Hoy, okay ka lang?"
- Writer
