My Two Ninongs, forbidden affairs. (SPG)

Kabanata 4

KAYA n’yo pa po ba, Ninong?

Nag-aalalang tanong ng dalaga hinihingal na si Sebastian kakalakad paakyat ng bundok.

“Yes. I’m fine.” Nakangiti nitong sagot kahit bakas ang hirap. May bitbit pa kasi ang Ninong niya ng dalawang plastic na puno ng laman. Kanina dumaan sila sa tindahan at pinamili niya ang dalaga ng kailangan sa loob ng bahay. Hindi na nagpatumpik-tumpik pa ang dalaga kaya pinakyaw nila ang paninda kanina at lahat ng ‘yon si Sebastian ang nagbayad.

“Malapit na ho tayo, Ninong. Narito na tayo sa bahay ng kaibigan ko sa taas niyan bahay na namin ni lolay.”

“Osang?!”

Naagaw ang atensyon nila sa babaeng sumigaw, si Nilay ang kaibigan niya.

“Bilis, Ninong!” nauna na siyang naglakad at sinalubong rin siya ng kaibigan.

“Ginabi ka yata, Osang. Tama pala tumagay ka muna at birthday nitong bunso namin nagpansit rin kami at kumatay ng manok.”

“Teyka lang, Nilay. Kasama ko ang Ninong ko at saka kailangan na namin dumiretso mag-isa lang si lola.” Pagtanggi niya.

“Ano ka ba Osang galing nga dito si Lola Linday marami ngang nakain na pansit at tumagay pa ‘yon ng tuba. Nalasing nga pinahatid ko kay Badong.”

“Talaga? si lola uminom ng tuba?” bulalas niya. Mangingimom rin kasi ang lola niya minsan nga nakikidayo pa ito kay lola Matilda kapag nakakaluwag-luwag umiinom sila ng Gin.

“Oo. Kaya maupo ka— sino siya, Osang?”

Lumagpas bigla ang tingin ni Nilay sa likod niya. Nakanganga ang kaibigan niya na tila ba nakakita ng kakaibang nilalang.

“Siya si Ninong Sebastian ko. Siya ang amo natin, may kakambal pa siya Ninong ko rin at sila ang anak ng may-ari nitong lupang tinitirhan natin. Magbigay galang ka sa kanya, Nilay.”

“M—Magandang gabi po, sir.” Agad na pagbati ni Nilay at tinawag pa nito ang asawa at mga anak.

“Hello!” tipid lang na tinig ni Sebastian. ‘Yong isang bata ay umiiyak pa dahil kinakagat raw ito ng langgam. Yung isa naman walang damit at lahat sila ay papayat at maiitim bakas ang kahirapan sa buhay.

“Mauuna na kami, Nilay. Maaga pa kasi ang klase ko bukas happy birthday sa bunso mo.”

“Sige. Ayaw mo naman tumagay, eh.”

“Sa susunod na lang.” Sagot niya.

Dumiretso na sila ni Sebastian hanggang narating rin nila ang bahay kubo nila.

“Lola? Lola nakauwi na po ako.” Malakas na boses ni Osang. Binuksan niya ang pinto madilim ang paligid hindi rin kasi ngayon labasan ng buwan kaya talagang wala siyang makita maliban na lang sa flashlight na hawak niya.

Bukas ang pinto kaya nakapasok siya agad tas kinuha niya ang posporo sa kusina at lampara. Nagsindi siya ng ilaw at dala niya ito patungo sa papag. Naabutan niyang nakahiga na ang lola niya kinuha niya ang kamay nito at nagmano siya kahit tulog na tulog ito.

“Lola?” tawag niyang muli.

“What happened? Is she okay?” pag-aalalang tanong ni Sebastian.

“Hindi ko po alam Ninong kasi hindi umiimik. Baka nategi na si lola ko?!”

“Move aside, let me check.”

Mabilis na lumapit si Sebastian at chineck ang pulsohan nito maging sa dibdib at sa leeg.

“She’s fine, Rose.”

“Buti naman kung ganoon. Lasing nga lang talaga siya.”

Nilapag na niya ang bag at inayos ang mga binili ni Sebastian. Ang binata naman ay nakatingin lang sa kanya.

“Hindi po ba kayo pupunta doon sa rancho? Malapit lang po dito ‘yon o uuwi kayo?” tanong niya.

“Dito na ako magpapalipas ng gabi.”

“Po? naku, ninong, walang higaan rito tiyak na papakin kayo ng lamok.”

“Okay lang, Rose.”

Walang nagawa si Osang kundi ang linisin ang papag. Ang mga karton na damitan nila nilagay niya sa ilalim ng lamesa saka kinuha niya ang bagong banig at ‘yon ang nilatag niya. Nilagyan niya ng kumot sapin at nagpalit siya ng punda sa unan ang kumot kahit may kalumaan na ang importante ay bagong laba.

“Ninong pasok na po kayo dito tayo matutulog.” Tawag niya. Pero may kausap sa cellphone ang binata.

“Mauuna kana, Rose. Papasok na lang ako.”

Pumasok siya sa banyo at naglinis ng katawan. Tapis ang tuwalya nang lumabas siya at dumaan sa harap ni Sebastian. Hindi siya nito gaano napansin dahil madilim ang paligid.

Hindi niya gaano maintindihan ang sinasabi nito ang lalim ng ingles tas may accent pa. Pumasok na lang siya sa loob at nagbihis ng damit. Sinabit niya ang tuwalya sa pako at saka nahiga na.

“Lola?” tawag niya pero mahimbig ang tulog ng matanda. Pinikit niya na lang ang mga mata.

Kanina pa siya pabaling-baling pero hindi siya dalawin ng antok.

Nagpirme na lang siya nang pumasok na sa loob si Sebastian. Sinara nito ang pinto at umilaw ang paligid. Gamit pala ang flashlight sa phone nito kaya nakita siyang nakahiga na.

Tumabi sa kanya si Sebastian ang bigat ng binata dahil tumunog ang papag. Kung hindi marupok siguro itong mga kawayan tiyak nahulog na sila sa lupa.

Nagkunwari siyang natutulog na at nakiramdam na lang.

“Rose…” sambit ni Sebastian. Hindi siya kumibo.

“Tulog ka na ba, Rose?”

Pinanindigan niyang magtulug-tulugan. Narinig niyang bumuntong hininga si Sebastian.

Maya-maya lang ay natahimik ang paligid akala niya ay tuluyang nakatulog si Sebastian ngunit laking gulat niya nang yakapin siya nito mula sa likod.

Namilog ang mga mata niya lalo nan ang may tumutusok sa kanyang puwet.

“Ang bango-bango mo, Rose…” bulong ni Sebastian. Nanatiling walang kibo si Osang. Hanggang sa naglalakbay na ang palad ni Sebastian sa kanyang hita. Nanindig ang balahibo niya pero hindi siya nakapag-react.

Pumasok ang palad nito sa ilalim ng kanyang blusa, tuluyang natunton ang kanyang dibdib.

“f**k!” mahinang napamura ang binata nang mahawakan ang mayamang bundok ng dalaga. Walang bra si Osang kaya malaya ang palad nitong mapaglaro.

Kumislot ang sandata ni Sebastian sa likod niya. Tas kinabig siya ng binata at pinatihaya.

Malakas ang kabog ng dibdib ni Osang. Alam niyang mali ito dahil tanging mag-asawa lamang ang gumagawa ng ganitong bagay ngunit hindi niya kayang lumaban.

Tuluyang umibabaw sa kanya si Sebastian.

“R—Rose…” muling bulong ng binata. Hindi siya kumibo hinaplos nito ang mukha niya. Nakapikit lang siya, akala ni Sebastian ay tulog mantika siya.

Siniil siya ng halik sa labi. Kahit hindi siya gumagalaw patuloy sa paghalik ang binata. Gumapang ang labi nito sa kanyang leeg, napakagat siya sa labi upang pigilan ang pag-ungol.

Hanggang sa sinakop na nito ang su.so niya at tila isang sanggol na gutom na gutom. Sabayan pa ng palad nitong hinihimas ang ibabaw ng kanyang panty.

Kinakapos ng hininga si Osang sapagkat sarap na sarap siya sa ginagawa ng binata. Tinatraydor siya ng sarili niyang katawan, mainit, para siyang sinisilaban ngunit kakaiba ang init na kanyang nararamdaman. Pinasok na ni Sebastian ang kamay sa ilalim ng panty niya saka hinimas ang maliit niyang tinggil.

“Ohhh!” kumawala na ang ungol niya.

“Damn! You’re awake?!” nagulat si Sebastian nang umungol siya. Pero mas nagulat ito dahil madulas ang hiyas ni Osang.

“Basanag-basa kana? Kanina ka pa nagising?”

Napalunok si Osang sabay titig kay Sebastian ngunit hindi niya makita ang mukha nito.

“Hindi pa po ako natutulog, Ninong.” Pagtatapat niya.

“So gising ka lang?”

“Opo.”

“f**k!” mas lalong lang nangigil si Sebastian. Ang katotohanan nagugustuhan ng dalaga ang ginagawa niya kaya mas lalo siyang nalilibugan.

“Nasasarapan ka ba, Rose? Nagugustuhan mo ba ang ginagawa ni Ninong?” nag-iiba ang boses ni Sebastian bakas ang sobrang libog. Animo’y nawawala na sa sarili.

“Opo, Ninong. Ang sarap po sa pakiramdam lalo na sa pepe ko. Ang anghang po at ang sarap sarap po.”

“f**k!” muling napamura ang binata.

Kaagad nitong hinubad ang saplot. Walang pagtutol sa dalaga dahil hindi niya na rin naisip kung anong tama o mali sapagkat nangigibabaw ang tawag ng laman.

Subalit, isang malakas na boses mula sa labas ang nagpagising sa ulirat ng dalaga.

“Rosana? Rosana?”

“Si Ninong Stan?” bulalas niya.

“Hayaan mo siya, Rose. Ako ang pagtuunan mo ng pansin dahil—”

“Rosana nakauwi ka na ba?”

Bakas ang pag-aalala sa boses ni Stanford.

“Sumagot ka lang Rosana, alalang-alala ako sa ‘yo. Nakauwi ka na ba?”

“Ninong Sebastian alis ka po at lalabasin ko lang si Ninong Stan!”

Napakuyom ang kamao ni Sebastian. Igting ang panga nito na hindi nakita ng dalaga.

“Alis ka po, sabi!”

Walang nagawa si Sebastian nang itulak siya ng dalaga. Napaupo na lang si Sebastian sa papag at napahimas sa kanyang sandata. Nagsisimula na ang inis niya sa kakambal na palaging panira sa diskarte niya.

Tumayo naman si Osang at dali-daling lumabas ng bahay.

“Prof. Stan?” tawag niya. Gulong-gulo pa ang buhok niya at pilipit ang damit.

“Oh, God! You’re finally here!” tila nabunutan ng tinik si Stan nang makita siya.

“Ninong Stan okay po ako, nakauwi po ako. Hinatid po ako ni Ninong Sebastian po.” Sagot niya.

“What? Is he inside?”

“Opo. Dito daw po siya matutulog kasi—”

Laking gulat niya nang kabigin siya bigla ni Stan saka pinasakay sa kabayo nito.

“Ninong Stan saan po tayo pupunta? gabi na po!”

“Sumakay kana Rose. Ilalayo kita sa gagong ‘yon dahil may masamang binabalak ‘yon sa ‘yo!” turan niya.

“Po? pero si Lolay ko baka kung anong gawin ni Ninong Sebastian sa kanya? gayong may masama pala siyang balak?”

“s**t! Wala na akong panahon magpaliwanag. Sumakay kana at pupunta tayo sa rancho doon safe ka!”

“Pero—”

Bigla siyang binuhat ni Stan at pinasakay sa kabayo saka ito sumakay rin. Ngunit sinalubong sila ni Sebastian.

“Where are you taking her?” Baritonong boses ni Sebastian.

“To a place where she will be safe!” galit na turan ni Stan.

“You’re not taking her away, brother. Ibalik mo si Rose sa akin kung ayaw mong lumabas ang sungay ko!”

“Gago!” malutong na boses ni Stan saka pinatakbo ang kabayo.

“Kahit anong tago mo sa kanya, babalik at babalik sa siya sa akin.” pahabol na salita ni Sebastian.

Lilingon pa sana siya pero pinigilan siya ni Stan. Tinuon niya na lang ang pansin sa dinaraanan nila.

Mabilis lang ang limang minuto narating na rin nila ang rancho. Maliwanag doon may kuryente kasi sa paligid laking gulat nga ng tauhan sa biglaan nilang pagdating.

“Huwag kang aalis sa tabi ko, Rosana.”

Hinawakan pa ni Stan ang kamay niya at sabay silang pumasok sa loob.

“Sandali lang po Ninong Stan. Naiihi po ako.”

“Okay. Umihi ka na sa likod ipapaayos ko lang higaan natin.”

Tumango siya at nagtungo sa banyo. Umihi siya at pagkatapos ay binuhusan niya ng tubig. Paglabas niya ng banyo ay laking gulat niya nang tumambad sa harap niya si Sebastian.

“N—Ninong Sebastian…” garalgal ang boses niya. Nagsalubong ang kilay ng binata nang mabasa nito ang hitsura niyang natatakot. Napahawak siya sa gilid.

“Hey, ako lang ‘to Rose. Bakit ka natatakot sa akin?” nag-aalalang tanong ni Sebastian. Ang bilis naman niya makarating dito tumakbo ba siya?

“Sabi po kasi ni Ninong Stan may masamang binabalak daw po kayo sa akin. Natatakot po ako kasi baka mapatay ako kawawa naman po ang lolay ko matanda na siya.”

Napayuko siya at bahagyang nangilid ang kanyang luha. Dahil maliwanag na kaya kitang-kita ng binata ang butil na kumawala sa mga mata niya. Nag-alala agad si Sebastian at dahan-dahan itong lumapit sa kanya.

“Hindi kita sasaktan katulad ng sinasabi sa ‘yo ni Stan. Kung sasaktan kita edi sana ginawa ko na ‘yon kanina sa sasakyan pa lang. Rose, gusto kita. Kaya sunod ako nang sunod sa ‘yo dahil gusto kita.”

“Ninong?!” hindi siya makapaniwala sa pagtatapat nito. Pinahiran ni Sebastian ang luha niya at ngumiti sa kanya. Hindi siya nakakibo hanggang sa tinawid ni Sebastian ang pagitan nila at hinagkan siya sa labi. Malumanay, puno ng pag-iingat ang labi nitong tila babasaging crystal ang labi niya. Napapikit ang dalaga at tinugon ang halik ni Sebastian. Hindi niya mawari kung bakit kay bilis niyang magpaalipin sa makamandag nitong halik.

“Rosana?”

Naitulak niya bigla si Sebastian at para siyang binuhusan ng isang timbang tubig. Namula ang pisnge niya kahit pa Morena lang siya.

“P—Prof Stan…” nauutal niyang sambit. Hiyang-hiya siya sa harap ni Stan. Hindi na nagsalita pa si Stan kaya dahan-dahan siyang nag-angat ng tingin.

Blanko ang mukha nitong nakatitig sa kanya. Napatingin siya sa hawak nitong kumot.

“Prof—”

Tumalikod na si Stan hindi na hinintay ang sasabihin niya. Sinundan niya ito pero pinigilan siya ni Sebastian. Hanggang sa natanaw niyang muling sumakay ng kabayo si Stan at pinatakbo nito paalis ng rancho.