9ชอบพอกัน

1260 Words

ตึก…ตึก…ตึก… ฝีเท้าของเบลล่าชะงักลงทันทีที่มาหยุดอยู่หน้าประตูห้องหนังสือ มือเล็กกำโทรศัพท์แน่น หน้าจอยังค้างอยู่ที่รูปภาพในแชทที่เพื่อนส่งมาให้ แต่ตอนนี้เธอกลับไม่มีสมาธิจะดูมันเลย เพราะเสียงที่ดังลอดออกมาจากในห้อง… เป็นเสียงทะเลาะกัน และเธอก็จำเสียงนั้นได้ดี เสียงปู่…กับเสียงลุงเลโอ เสียงของลุงเลโอแข็งกร้าวกว่าปกติ “ผมไม่เข้าใจ!ทำไมพ่อถึงเลือกให้เบลล่าแต่งงานกับตระกูลคาร์เนอร์” เบลล่านิ่งไปทันที หัวใจเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว เสียงบทสนทนาด้านใน เกี่ยวกับเธอโดยตรง “แบบนี้มันลำเอียงเกินไปหรือเปล่าครับ” ในห้องเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเสียงทุ้มหนักของปู่จะดังขึ้น “ลำเอียงอะไร” “ลูกสาวผมก็มีตั้งสองคน” ลุงเลโอพูดต่อทันที น้ำเสียงเริ่มมีอารมณ์ “โซเฟียกับเลนติน่า ลูกผมมีอะไรสู้เบลล่าไม่ได้ครับ” เบลล่ากลืนน้ำลาย มือที่ถือโทรศัพท์เริ่มเย็นเฉียบ “ทั้งสองคนก็เรียนจบจากเมืองนอกเหมือนกัน ฐานะก็ไม่ต่างกัน ทำไมตั้งแต่แรกพ่อถึงไม่คิดจะเลือกลูกสาวผมบ้าง” ปู่ตบโต๊ะดังปัง! เสียงดังจนเบลล่าสะดุ้ง “ฉันเลือกไปแล้ว!” น้ำเสียงของชายชราหนักแน่นและเด็ดขาด “แล้วแกจะให้ฉันเปลี่ยนใจได้ยังไง” ในห้องเงียบไป ก่อนเสียงลุงเลโอจะดังขึ้นอีกครั้ง “หรือคุณพ่อคิดว่า…โซเฟียกับเลนติน่าไม่ใช่หลานของพ่อเหมือนกัน” คำพูดนั้นทำให้เบลล่าขมวดคิ้ว เสียงปู่ถอนหายใจแรง “อย่าพูดบ้าๆเลโอ ฉันรักหลานฉันทุกคนเท่ากัน” แต่ลุงเลโอเหมือนไม่ยอมจบง่ายๆ “พ่อไม่ต้องมาพูดว่ารักหลานทุกคนเท่ากันหรอกครับ” น้ำเสียงเย็นลงอย่างเห็นได้ชัด “หรือแท้จริงแล้ว…พ่อหวงสมบัติ” บรรยากาศในห้องเงียบกริบ “พ่อกลัวว่าผมจะฮุบกิจการใช่ไหมครับ” คราวนี้ไม่มีเสียงตอบกลับในทันที ความเงียบกดดันจนเบลล่าหายใจแทบไม่ทั่วท้อง เธอไม่เคยได้ยินลุงเลโอพูดกับปู่แบบนี้มาก่อน “ถ้าพ่อเลือกให้เบลล่าแต่งกับตระกูลคาร์เนอร์ มันก็เหมือนพ่อกำลังยกอำนาจให้เซบัสเตียน ทั้งที่ผมเป็นพี่ใหญ่ แบบนี้มันหยามกันชัดๆ” ทันใดนั้นเสียงไม้เท้าของปู่ก็กระแทกพื้นดัง กึก “พอได้แล้ว เลโอ เรื่องแต่งงานของเบลล่า ฉันตัดสินใจแล้ว และฉันไม่ได้ต้องการคำเห็นด้วยจากใคร ความจริงสองคนรู้จักและชอบพอกันมาก่อน” เบลล่าอ้าปากค้าง ถึงขั้นที่ปู่ต้องโกหกลุงเลโอ ลุงเลโอหัวเราะหึ “แน่นอนครับ พ่อเป็นเจ้าของทุกอย่างนี่นา” เสียงเก้าอี้ถูกเลื่อนดังครืด เหมือนมีใครบางคนลุกขึ้นยืน “แต่ผมขอบอกไว้ตรงนี้” เสียงของเขาแข็งขึ้น “ถ้าคิดว่าผมจะยอมให้ลูกสาวผมเสียเปรียบ…พ่อคิดผิดแล้ว” เบลล่าที่อยู่หน้าประตูรู้สึกเหมือนหัวใจหล่นวูบ เธอไม่เคยคิดเลยว่า… เรื่องแต่งงานของตัวเอง จะกลายเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้ มือที่ถือโทรศัพท์ค่อยๆคลายออกเล็กน้อย รูปในหน้าจอที่ตั้งใจจะเอามาให้ปู่ดู ตอนนี้…ดูเหมือนจะไม่สำคัญอีกแล้ว เธอยืนเงียบอยู่หน้าประตูห้องหนังสือ ไม่กล้าเดินเข้าไปตามความตั้งใจ เพราะเป็นครั้งแรกที่เบลล่ารู้สึกว่า การแต่งงานครั้งนี้… มันอาจไม่ใช่แค่เรื่องของการถูกบังคับอีกต่อไปแล้ว ตึก..ตึก..ตึก.. และใจเธอต้องหล่นวูบเป็นครั้งที่สอง เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆดังมาทางประตู “ซวยแล้ว…” เธอพึมพำเบาๆ พร้อมมองหาที่หลบ และสุดท้ายเธอก็เลือกซ่อนตัวที่ หลังตู้หนังสือตัวใหญ่ มันเป็นตู้สูงเลยหัวเธอนิดหน่อย มีช่องว่างแคบๆระหว่างตู้กับผนังพอให้คนตัวเล็กอย่างเธอเบียดตัวเข้าไปได้ เธอรีบยกชายกระโปรงขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเข้าไปแทรกตัวอยู่ด้านหลังนั้นอย่างเงียบที่สุด จนเสียงฝีเท้าหนักๆเดินออกไปจากห้องหนังสือของปู่ เธอจึงผ่อนลมหายใจออกอย่างโล่งใจ “เฮ้อ…” หลังจากเหตุการณ์นี้ ทำให้เธอมองลุงเลโอไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป และแผนล่มงานแต่งเธอก็เกิดลังเลขึ้นมาดื้อๆ เธอเดินกลับมาหาแม่ที่ห้องนั่งเล่นอีกครั้ง ตอนนี้ช่างก็กลับกันไปหมดแล้ว “แม่คะ มันเกิดอะไรขึ้นกับบริษัทของเรา บอกหนูบ้างได้ไหม ” เธอตัดสินใจถามแม่ไปตรงๆ ถ้าปัญหามันหนักหนามาก เธอจะได้ทำตัวทำใจได้ถูก “ตามแม่มา ” แม่เธอมองซ้ายมองขวา ลุกขึ้นเดินไปยังชั้นบนของบ้าน “ปิดประตูให้เรียบร้อย” แม่เธอบอกเสียงเบา แกร๊ก.. แม่ทำเหมือนมันเป็นความลับมากๆ มากซะจนเธอเองยังไม่เคยเห็นมุมนี้ของแม่มาก่อน “นั่งลงสิ” เบลล่านั่งลงตรงข้ามทันที ใจเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก “ถ้าแม่เล่าให้ฟังแล้ว…ก็เก็บไว้เป็นความลับที่สุด ห้ามบอกพ่อกับปู่ว่าแม่เล่าให้ฟัง เข้าใจไหม” เบลล่าพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย ความอยากรู้อยากเห็นฉายชัดในดวงตา แม่สูดหายใจเบาๆก่อนจะพูดต่อ “ตอนนี้…คุณปู่กับพ่อกำลังสงสัยว่าลุงลีโอ สมคบคิดกับหุ้นส่วนบางคน เตรียมจะฮุบกิจการท่าเรือของตระกูลเรา” คำพูดนั้นทำให้เบล่าขมวดคิ้ว “ฮุบกิจการเหรอคะ” เธอถามซ้ำอย่างไม่อยากเชื่อ แม่พยักหน้าทันที “ช่วงหลายเดือนมานี้ หุ้นของบริษัทถูกซื้อจากผู้ถือหุ้นรายย่อยไปทีละนิด ทีละนิด…เหมือนจะไม่มีอะไรผิดปกติ แต่พ่อของลูกลองให้ฝ่ายกฎหมายเช็กดู” “บริษัทที่มาซื้อหุ้น…ดันมีความเกี่ยวข้องกับหุ้นส่วนของลุงลีโอแทบทั้งหมด” “หมายความว่า…ลุงกำลังรวมหุ้นอยู่เหรอคะ” แม่มองลูกสาวอย่างชื่นชม ที่เธอเข้าใจเร็ว “ใช่” “ถ้าลุงลีโอรวมหุ้นได้มากพอ…ในการประชุมบอร์ดครั้งหน้า เขาอาจเสนอปลดปู่และแต่งตั้งตัวเองเป็นประธานสูงสุดแทน ” คำพูดนั้นทำให้เบลล่าแทบไม่อยากเชื่อ บริษัทท่าเรือแห่งนี้…คือสิ่งที่ปู่สร้างมากับมือ คือธุรกิจที่ครอบครัวเธอทุ่มเทมาทั้งชีวิต แล้วตอนนี้…มันกำลังจะถูกคนในครอบครัวเดียวกันแย่งไปงั้นเหรอ “แล้ว…มันเกี่ยวอะไรกับหนูคะ” เธอถามออกมาในที่สุด แม่เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยเสียงเรียบ “เกี่ยวสิ…เกี่ยวมากเลย” เบลล่ามองแม่อย่างไม่เข้าใจ แม่วางมือลงบนมือของลูกสาวเบาๆ “หุ้นส่วนหนึ่งของบริษัท…อยู่ในชื่อของลูก” เบลล่าถามอย่างแปลกใจ “หนูเหรอคะ” “ใช่” แม่พยักหน้า “คุณปู่โอนหุ้นบางส่วนไว้ให้ลูกตั้งแต่ลูกอายุยี่สิบ เพราะลูกเป็นหลานคนโปรดของท่าน” “หุ้นพวกนั้น…ถ้ารวมกับหุ้นของพ่อและปู่ จะทำให้ตระกูลเรายังถือเสียงส่วนใหญ่ในบริษัทอยู่” เบลล่าเริ่มเข้าใจทีละนิด “แล้ว…การแต่งงานของหนู…มันเกี่ยวกับเรื่องนี้ยังไง” “ตระกูลของเขา…มีอิทธิพลในธุรกิจขนส่งทางทะเล และถือหุ้นอยู่ในบริษัทพันธมิตรหลายแห่ง ถ้าลูกแต่งงานกับเขา หุ้นของลูก…กับอำนาจของตระกูลเขา จะกลายเป็นเกราะที่ลุงลีโอพังไม่ได้” เบลล่านั่งนิ่ง เหมือนกำลังประมวลทุกอย่างที่เพิ่งได้ยิน

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more