4 โลกกลม

1498 Words
วันต่อมา หน้าโรงแรมหรูระดับห้าดาว ใจกลางเมืองกรุงเทพ รถยนต์หรูหลายคันแล่นเข้าออกอย่างต่อเนื่อง พนักงานในชุดยูนิฟอร์มยืนต้อนรับอยู่หน้าประตูอย่างสุภาพ บนรถตู้คันหรู อิซาเบลล่านั่งหน้าบอกบุญไม่รับ ชุดเดรสสีครีมเรียบหรูแนบไปกับรูปร่างได้สัดส่วน ผมยาวถูกจัดทรงอย่างประณีต เครื่องประดับเพชรเม็ดงามถูกสวมใส่ที่คอระหง เธอสวยจนสะดุดตา เสียงโลล่าดังขึ้นจากหน้าประตู “ลงมาสิเบลล่า” หญิงสาวถอนหายใจเบาๆ ก่อนหยิบกระเป๋า แบรนด์หรูขึ้นใบเล็กขึ้นมาถือไว้ในมือ พอเดินลงมาจากรถ แม่ของเธอก็มองตั้งแต่หัวจรดเท้า พร้อมจัดแจงชุด และเสื้อผ้าหน้าผมให้ลูกสาวอีกครั้ง “ทำหน้าให้มันดีๆหน่อยลูก วันนี้เรามาทานข้าวกับผู้ใหญ่ฝั่งนั้น อย่างแรกเลยเราต้องทำให้พวกเขาประทับใจ ” อิซาเบลล่ากลอกตาเล็กน้อย มันใช่เรื่องที่เธอต้องทำตามมั้ย ทำไมเธอต้องอยากให้ผู้ใหญ่ฝั่งนั้นประทับใจ ก็ในเมื่อเธอเองก็ไม่ได้อยากแต่งแต่แรก “รับได้หรือรับไม่ได้ นั่นมันก็เป็นปัญหาของพวกเขาสิคะ หนูก็ไม่ได้อยากแต่งอยู่แล้วมั้ยอ่ะ ดีซะอีก งานแต่งจะได้ยกเลิกไปเลย” คำพูดเอาแต่ใจของเธอทำโลล่าผู้เป็นแม่หัวเสีย “ถ้าลูกทำกิริยาไม่ดีต่อหน้าญาติผู้ใหญ่ แม่จะเลื่อนวันแต่งงานให้เร็วขึ้นกว่าเดิม” คำขู่ของผู้เป็นแม่ ทำขาเรียวต้องรีบขยับตาม แม้หน้าตาแสดงออกว่าไม่เต็มใจร้อยเปอร์เซ็นต์ ชั้นบนสุดของโรงแรม ห้องอาหารส่วนตัวระดับVIP ภายในห้องตกแต่งอย่างหรูหรา โคมไฟคริสตัลส่องแสงนวลลงบนโต๊ะอาหารยาวที่จัดเตรียมไว้อย่างประณีตวิถีคนรวย บนโต๊ะมีคนจากฝั่งเจ้าบาวมานั่งรออยู่ก่อนแล้ว ชายชรารุ่นเดียวกับปู่เธอ และชายหญิงวัยกลางคนอีก2คน คงน่าจะเป็นพ่อกับแม่เขานั่นแหละ หน้าตาค่อนข้างดีเลยทีเดียว ทันทีที่อิซาเบลล่าเดินเข้ามา สายตาทุกคู่ก็หันมามอง พ่อของเธอยิ้มสุภาพ ก่อนเอ่ยแนะนำ “นี่ลูกสาวผมครับ… อิซาเบลล่า เรียกสั้นๆว่าเบลล่าก็ได้ครับ เบลล่า นี่คุณปู่ของเจได ส่วนนี่คุณโจเซฟกับคุณอลิชา คุณพ่อกับคุณแม่ของเจได ” เธอยกมือไหว้ตามมารยาททันที “สวัสดีค่ะ” เสียงหวานนุ่มแต่สั้นมาก เธอไหว้ผู้ใหญ่ทีละคนตามที่พ่อกับแม่แนะนำ แต่หลังจากนั้นก็แทบไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงนั่งนิ่งๆอยู่ข้างแม่ สีหน้าออกจะหงุดหงิดเล็กน้อยด้วยซ้ำ เธอมองไปรอบโต๊ะ ก่อนจะเห็นว่าเจ้าบ่าวยังไม่มา ‘หึ ไม่มาก็ดี คงถูกบังคับให้แต่งเหมือนกันสินะ’ เธอได้แต่คิดในใจ แต่ไม่ได้พูดอะไร คิดในทางที่ดีถ้าเจ้าบ่าวไม่อยากแต่ง มันก็ย่อมง่ายกับการเจรจาต่อรอง “แล้วนี่… ว่าที่เจ้าบ่าวยังไม่มาหรอคะ” เสียงหวานของแม่เธอเอ่ยขึ้น คำถามนั้นทำให้บนโต๊ะเงียบลงเล็กน้อย จากที่กำลังพูดคุยกันอยู่ดีๆ “น่าจะใกล้ถึงแล้วครับ เห็นบอกว่ารถติดมาก” โจเซฟพ่อของเขาเป็นคนตอบ อิซาเบลล่าเบือนหน้าหนีทันที ในใจเธออดนึกขำไม่ได้ ‘รถติดบ้าอะไร…’ ตอนเธอมาที่นี่ ถนนโล่งอย่างกับอะไรดี อลิชา แม่ของเขายิ้มอ่อนโยน “เรามาทานอาหารรอกันก่อนดีกว่านะคะ” ก่อนหันมาทางเบลล่า “หนูเบลล่าจ๊ะ อีกหน่อยเราก็จะมาเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วนะ ต้องทำความคุ้นเคยให้มากหน่อย” “ค่ะ” เธอตอบสั้นๆ ไม่ได้อยากคุ้นเคยซักนิด ในใจกลับคิดไปอีกอย่าง ‘มันน่ายินดีตรงไหนกัน’ ยังไม่ทันจะได้คิดอะไรต่อ “โอ๊ย… แม่คะ” เธอร้องขึ้นเบาๆ เมื่อรู้สึกถึงแรงหยิกแรงๆที่ต้นขา แม่ของเธอนั่นเอง “ทำตัวให้มันดีๆกว่านี้หน่อยสิ ผู้ใหญ่จะได้เอ็นดู” แม่กระซิบข้างหูเสียงต่ำ “คุณโจเซฟกับคุณอลิชา… เขาสามารถช่วยให้ธุรกิจของเราไปต่อได้ อย่ามาทำตัวเอาแต่ใจอยู่ตรงนี้” คำพูดนั้นถูกกระซิบให้ได้ยินกันแค่สองคน อิซาเบลล่ากำมือแน่นใต้โต๊ะ ถ้าเป็นตอนอยู่ที่บ้าน เธอคงตะคอกกลับไปแล้วว่า ทำไมไม่ให้คุณลุงรับผิดชอบล่ะ อยากดึงคนนั้นมาร่วมหุ้น ดึงคนนี้มาร่วมหุ้นดีนัก แล้วผลลัพธ์ล่ะเป็นยังไง ทั้งถูกโกง ทั้งถูกกลั่นแกล้ง แล้วตัวต้นเหตุ…เคยคิดจะรับผิดชอบอะไรบ้างไหม อิซาเบลล่านั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น หน้าสวยเย็นชาตลอดเวลา ระหว่างที่ผู้ใหญ่บนโต๊ะกำลังรับประทานอาหารกันอย่างสุภาพ บทสนทนาบนโต๊ะ เต็มไปด้วยเรื่องของงานแต่งงาน ที่จะเกิดขึ้นในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า “สถานที่จัดงานผมคิดว่าโรงแรมนี้ก็ดีครับ ห้องบอลรูมกว้างพอสำหรับแขกหลายร้อยคน” “เรื่องการ์ดเชิญ เดี๋ยวทางเราจะให้ทีมจัดการให้เรียบร้อยค่ะ” เสียงพูดคุยเป็นไปอย่างราบรื่น มีเพียงเธอคนเดียวบนโต๊ะที่นั่งเงียบ เธอนั่งเอนหลังเล็กน้อย สีหน้าดูเซ็งอย่างไม่ปิดบัง อาหารบนจานถูกจัดไว้อย่างสวยงาม แต่เธอกลับไม่ได้แตะมันเลยแม้แต่นิดเดียว ก็นะ… ใครมันจะไปมีอารมณ์กินลงกันล่ะ ในเมื่อกำลังถูกจับคลุมถุงชนอยู่แบบนี้ และไม่นานเท่าไหร่ แกร๊ก… เสียงประตูห้องอาหารถูกเปิดออก “เชิญด้านนี้ค่ะคุณเจได ” เสียงพนักงานดังขึ้นอย่างสุภาพ พร้อมกับชื่อที่เธอไม่อยากได้ยิน ทุกคนบนโต๊ะหันไปมองพร้อมกัน “สวัสดีครับ ขอโทษที่มาช้า พอดีรถติด” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น พร้อมร่างสูงในชุดสูทสีเข้มเดินเข้ามาในห้อง ทักทายคนนั้นทีคนนี้เธออย่างสุภาพ ทันทีที่เสียงนั้นดังขึ้น อิซาเบลล่าก็ได้ยิน… แต่เธอไม่ได้หันไปมอง เธอยังนั่งมองแก้วน้ำตรงหน้าเหมือนเดิม ไม่อยากสนใจ ไม่อยากรู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายหน้าตาเป็นยังไง แต่คนที่เพิ่งเข้ามาในห้องกลับหยุดเดินไปชั่วขณะ ดวงตาคมกริบของเขา… มองเห็นเธอตั้งแต่แวบแรก และในตอนนั้นเอง มุมปากของชายหนุ่มก็ค่อยๆยกขึ้น เป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เหมือนคนที่เพิ่งเจอเรื่องสนุกบางอย่าง เขาเดินเข้ามานั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม สายตาไม่ละไปจากผู้หญิงตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย เขามองหน้าเธอชัดๆ ใช่เธอจริงๆด้วย ผู้หญิงปากดีในผับคืนนั้น ผู้หญิงที่ด่าเขาอย่างไม่เกรงใจใคร และตอนนี้…เธอกลายเป็นว่าที่เจ้าสาวของเขา เจไดแสยะยิ้ม ‘น่าสนุกดีแฮะ…เธอทำฉันนอนไม่หลับทั้งคืน’ สายตาคมจ้องเธอเหมือนกำลังดูของเล่นชิ้นใหม่ มันทั้งตื่นเต้นและท้าทาย แต่อิซาเบลล่ายังคงไม่ยอมหันไปมอง จนกระทั่ง “เบลล่า” เสียงแม่เรียกเบาๆ เธอยังไม่ขยับ และแกล้งไม่ได้ยินต่อ “เบลล่า” ครั้งนี้แม่เอาศอกสะกิดเบาๆ “พี่เขามาแล้ว ว่าที่เจ้าบ่าวของลูกไง” แม่กระซิบเตือน “ทักทายพี่เขาหน่อยสิ” หลายสายตาบนโต๊ะหันมามองเธอทันที อิซาเบลล่ากัดฟันเล็กน้อย สุดท้ายก็จำใจต้องเงยหน้าขึ้น และหันไปมองคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม แต่ทันทีที่สายตาของทั้งคู่ปะทะกัน ดวงตาสวยของเธอก็เบิกกว้างทันที “—!” ใบหน้าเธอซีดลงอย่างเห็นได้ชัด ว่าที่สามีของเธอ ก็คือผู้ชายคนเดียวกับคืนนั้น ผู้ชายที่เธอด่ากราดที่ลานจอดรถอย่างไม่ไว้หน้า ส่วนเขากลับยิ้มกริ่มอย่างอารมณ์ดี เหมือนกำลังดูปฏิกิริยาของเธออย่างสนุกสนาน “สวัสดีครับ… คุณเบลล่า” น้ำเสียงสุภาพมากมายเกินความจำเป็นเอ่ยทักทาย แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความหมายบางอย่าง รอยยิ้มนั้นไม่ได้ดูดีใจ มันเป็นรอยยิ้มของคนที่กำลังจะได้แก้แค้นมากกว่า เธอรู้สึกแบบนั้น “ขะ… ค่ะ” เบลล่าตอบตะกุกตะกัก หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมาจากอก เธอเริ่มหายใจติดขัด อาการเหมือนคนกำลังจะวูบมันซะตรงนี้ โลกมันจะกลมอะไรขนาดนี้ ผู้ชายที่เธอด่าอย่างไม่ยั้งปากเมื่อคืน กลับกลายเป็นว่าที่เจ้าบ่าวของเธอ โชคชะตากำลังเล่นตลกอะไรกับเธอกันแน่ “ดูท่าทางลูกชายของดิฉัน… คงจะพอใจหนูเบลล่าไม่น้อย” เสียงแม่ของเขาดังขึ้นอย่างโล่งใจ “ดูสิคะ ยิ้มไม่หุบเลย” เธอพูดเหมือนจะช่วยคลายบรรยากาศ กลัวว่าลูกชายจะพูดอะไรแรงๆ จนอีกฝ่ายอึดอัด แต่เปล่าเลย เจไดไม่ได้พูดอะไรสักคำ เขาเพียงนั่งพิงเก้าอี้สบายๆ แล้วจ้องหน้าเธออยู่แบบนั้น
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD