เปรี้ยงปร้าง ตูม
"ว้าย......" นิ่มตกใจเสียงฟ้าร้องเอามือปิดหู ตัวสั่นระริก ด้วยความกลัวเพราะตลอดชีวิตของเธอตั้งแต่เธอเกิดมา มีแต่คนทำให้ หรือตามใจเธอดุชเจ้าหญิง แต่วันนี้เพราะความดื้อรั้นของเอเลยทำให้เธอต้องทำอะไรด้วยตัวเอง
" เอ้าแม่หนู ออกมาทำไมเดี๋ยวฟ้าก็ผ่าหรอก ไปรีบเข้าบ้านไป พายุเข้าอย่าออกมานะ" เสียงชายหนุ่มสูงวัย ตะโกนแข่งกับสายฝนมา นิ่มได้ยินแบบนั้นก็ได้สติ เลยรีบเก็บพริกและใบกระเพราแล้วรีบวิ่งเข้าบ้าน
" ให้ตายเถอะเกิดมาไม่เคยเจออะไรแบบนี้เลย" นิ่มเอาใบกระเพราที่ได้มา กับพริกสด4-5เม็ดมาล้าง ก่อนที่เธอจะหันมาหุ้งข้าวไว้ แล้วเอามือออกมาหัน แล้วก็ตามด้วยเอาพริกกับกระเทียมมาโขลกหยาบๆ
พอตั้งกระทะจนร้อนเธอก็เอาพริกกระเทียมที่โขลกเสร็จลงไปผัดกับน้ำมันจากนั้นก็เอาหมูที่หั่นลงไปจากนั้นก็ปรุงรสตามใจชอบ เป็นอันเสร็จ ข้าวที่หุงไว้ก็เสร็จทันเวลาพอดี
" เสร็จ.....แล้ว....หือ..." นิ่มก้มล
