โรงอาหาร
พนักงานทั้งชายและหญิง ราวๆเกือบ30ชีวิต เพราะส่วนมากพนักที่นี้มีทึ่พักไม่ไกลจากที่ทำงาน พวกเขาเลยพากกันไปกินกับครอบครัว กันอยู่ที่บ้านพักกัน
" พี่ส้ม"
" อ้าวนิ่ม" ส้มหญิงสาวร่างบาง ผิวขาวซีดในตาเศร้าทักทายด้วยท่าทางตื่นเต้นดีใจ เพราะไม่ได้เจอหน้ากันตั้งแต่วันนั้น
จากนั้นส้มก็ตักข้าวกับผัดผัก ไข่ดาวและก็น้ำพริกใส่ถาดหลุมให้นิ่ม ด้วยเหตุมีคนรอต่อคิวยาวเลยทำให้นิ่มและส้มไม่มีเวลาคุยกัน
" นี้อีส้มมึง อีดอก อีจังไร มึงมาให้ท่าผัวกู อีขี้ข้าอย่าอยู่เลยมึง"
เพลี้ย...... เสียงฝ่ามือฝาดเข้าไปที่แก้มนวลของส้ม เสียงดังจนทำให้ทุกคนที่นั่งทานข้าวอยู่บริเวณนั้นต่างเข้ามามุงอย่างให้ความสนใจ
" ฮือ......กระซิก กระซิกฮือ... ฉันเปล่านะค่ะคุณ แนนซี่ ส้มไม่ได้ให้ท่า" เสียงสะอื้นไห้ของส้มที่ล้มลงไปกองกับพื้น อย่างหน้าเวทนา
" แกอย่ามาตอแหล อีขี้ข้าแกไปให้ท่าพี่เจตของฉันเขาถึงไม่ยอมกับไปหา
