หลังจากจ๊อดและนาตาลี ยืนคุยกับนิ่มและพนักงานทุกคนไม่นาน ก็พากันเดินเข้าห้องไป นิ่มที่เห็นแบบนั้นก็รู้สึกแค้น โกรธ เกลียด เหมือนไฟซุมอก เพราะเธอรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ ที่เธอเคยรู้จักมาตั้งแต่เล็กจนโต จริงๆแล้วเหรอว่าเธอไม่เคยรู้จักเขาเลย นิ่มที่คิดอะไรไปเรื่อยเปลื่อยก็ได้สติและรีบสบัดความคิดกวนสมาธิออกไป ก่อนจะกับมาเป็นนิ่มสุดสวยเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือความร้าย
" นี้เธอ เธอเพิ่งมาอยู่ใหม่ เธอคงจะรู้แล้วใช่มั้ยว่าฉันเป็นใคร และเป็นอะไรกับจ๊อด ถ้าเธอไม่อยากมีปัญหาหรือว่าเดือด ร้อนระหว่างฝึกงานอยู่ที่นี้ ก็อย่าสะเออะมายุ่งกับจ๊อดผัวของฉัน เข้าใจนะ" นาตาลีอยู่ดีๆก็เดินออกมาหาเรื่องแสดงความเป็นเจ้าของและข่มขู่ นิ่มไม่ได้ว่าอะไรก่อนที่หางตาของเธอจะเหลือบไปเห็นว่าจ๊อดเหมือนจะรีบร้อนออกมา
" คุณนาตาลีสบายใจได้เลยค่ะ หนูไม่สนใจคนที่มีอายุหรอกค่ะ เพราะหนูไม่ชอบคนที่แก่กว่า" นิ่มยิ้มหวานและจงใจพูดเสีย
