CHAPTER 33.2

1503 Words

ROSY POV NATAPOS ang aming pag—uusap na dalawa. Nakahiga ako sa kama ko na kumakabog nang mabilis ang aking dibdib. Hindi ko naman first time na mag—video call kami ni uncle Nickel na parehong hubud—hubad pero pakiramdam ko ay mas intense itong ginawa namin dahil dama kong may kasama kaming dalawa, hindi dahil sa pinapanood naming movie kanina, kung ʼdi sa nakita kong dumaan sa likod niya. Napapikit ako nang madiin nang bumalik sa isipan ko ang bagay na iyon. Talagang nakita kong may lalaking dumaan sa likod niya, pero sabi ni uncle Nickel ay wala raw siyang kasama. Siya lang ang mag—isa roon. Kaya possible bang multo talaga iyon. Totoo ba ang multo? “Argh!” Naigulo ko ang aking buhok nang marinig ko ang tanong sa aking sarili. “Hindi totoo ang multo, Rosy, okay? Walang multo. Baka gu

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD