Chapter 2
2074 Words
KINABUKASAN maaga akong nagising dahil nga baka malate ako gayong maglalakad lg naman ako papuntang eskwela.
5:30 ng magising ako kaya agad akong naligo at nag ayos ng aking sarili. Pagkatapos kong mag ayos ng sarili ko ay agad na akong bumaba at nakita ko si Mama na inaayos ang kanyang mga paninda.
"Ma, aalis na ho ako." paalam ko sa kanya at nagmano.
"Sige anak, mag iingat ka ha? At huwag ng magpapagabi mamaya." paalala nito na agad kong tinanguan.
"Opo!" nakangiting kong sabi at agad ng lumabas ng bahay.
Habang naglalakad ako papuntang eskwela ay bumalik na naman ang aking kaba. Hndi pa kase ako nakakalabas ng lugar namin. Hndi naman 'to squater, mukhang squater lg sa rami ng tambay at adik dito tsk!
Nang makalabas ako ng lugar namin ay agad akong huminga ng malalim.
"Kaya mo to Yvvone!" pagchecheer ko sa sarili ko.
Masaya akong naglalakad papuntang Venom U ng biglang my sasakyang humarang sa dinaraanan ko na ikinagulat ko. Shuta! Anong bang problema ng may ari nito?
"Aishh! Anong bang problema ng driver nito?!" inis kong sabi na halatang pinaparinggan ang may ari ng kotse dahil medyo malakas ang pagkakasabi ko.
"Get in." ang boses na 'yon! Agad akong napabaling ng marinig ang pamilyar na boses.
"M-mr. R-rouseff?" nauutal kong sabi. s**t! Siya pala ang may ari nito? Ano bang problema niya?
"Yea, now get in." utos nito ulit. Bakit niya ba ako pinapasakay?
"Naku h'wag na po, ok lg naman po ako. Tsaka sanay na naman po ako ih. Maglalakad na lg po ako." pagtanggi ko dito at agad ng umalis doon. Narinig ko naman ang pagsunod ng kotse niya, hndi ko na lg ito pinansin at mas binilisan pa ang paglalakad.
"I said get in Akira. Ayoko sa lahat ang pinapaulit ang sinasabi ko at tinatanggihan ako." malamig na sabi nito, hndi kagaya noong una naming pagkikita, kaya napapikit na lg ako sa inis. Ano bang kailangan niya? Arghh!
"Ano bang kailangan mo?" hndi ko mapigilang mainis dahil sa inaasal niya. Noong una pinilit niya akong ibigay ang cellphone ko sa kanya. Ngayon naman papasakayin niya ako? At ano daw? Akira? Tsk!
"If i'll tell you what i need. Do you guarantee that you can give this?" malamig paring sabi niya habang my tinatagong ngisi sa labi kaya napalunok ako. s**t naman oh!
"Sabihin mo na lg kase, hndi 'yong ginugulo mo 'ko." inis na sabi ko sa kanya.
"You." sabi nito, kaya agad akong naguluhan. Ano daw? You?
"Ha? Pwdeng bang klarohin—" hndi niya na ako pinatapos at agad nagsalita.
"Ikaw. Ikaw ang kailangan ko." sabi nito at agad lumabas ng sasakyan niya kaya napaatras ako.
"Anong ako? Sa pagkakaalala ko wala naman akong atraso sayo ah? Kaya bakit ako?" sabi ko sa kanya habang umaatras padin dahil patuloy parin siya sa paglapit. Shuta ano ba Mr. Rouseff!
"Stop steping back will you?" inis nitong sabi. Aba! Siya nga 'tong lapit ng lapit sa'kin ih.
"Don't come near me will you?" balik na sabi ko sa kanya. Napa english ako don ah!
"Okay! I'm harmless. I just want to go out with you." deritso nitong sabi na ikinagulat ko. Kung my iniinom lg ako ay baka nasamid na'ko.
"Ano ho bang pinagsasabi ninyo?" nagtataka kong tanong. Sinulyapan ko naman ang relo ko sa kanang kamay ko at nakita kong malapit ng magtime. Arghh! Pag ako nalate humanda talga 'tong si Mr. Rouseff!
"Don't you really want to get in? You're getting late." pag iwas nito ng tanong ko. Siguro'y napansin nitong napasulyap ako sa aking relo. Aishh!
May cchoice pa ba ako? Arghh! Agad akong naglakad patungong kotse niya at hinarap siya.
"Ano pang tinutunganga mo? Malelate na ako! At kapag nalate ako, kasalanan mo 'yon Mr. Rouseff." inis na sabi ko sa kanya, nakita ko naman siyang my sinusupil na ngiti sa labi habang papalakad patungong driver seat. Anong nginingiti ngiti non? Tsk! Ang aga aga binubwesit niya 'ko.
Habang papuntang eskwela ay hndi ko nilulubayan ng tingin ang relo ko. Late na kase ako! As in late na late! Arghhh! Kung hndi sana ako hinarangan ng lalaking 'to ede sana nasa eskwelahan na 'ko.
"Let me company you." ano daw? Mukha bang mawawala ako dito? Ih ang tagal tagal kona dito sa Venom U.
"No thanks, Mr. Rouseff. Hinatid niyo na nga po ako dito sa eskwelahan pati ba naman sa loob. Huwag na po, tsaka nakakahiya sa mga estudyante baka ano pang isipin nila." sabi ko at nag umpisa ng maglakad pero nagulat ako ng my humablot sa bag ko! Amputaaaa!
"Ano bang—" hndi ko natuloy ang sasabihin ko ng makitang si Mr. Rouseff ang kumuha ng bag ko. Ano na naman bang kailangan nito? Langaw ba siya? Sunod ng sunod ih!
Huminga mona ako ng malalim para pakalmahin ang sarili ko bago magsalita. "Mr. Rouseff akin na po ang bag ko." mahinahong sabi ko sa kaniya pero parang wala lg itong nadinig dahil derideritso lg ito sa paglalakad. Arghhh nakakainis na talga siya!
At syempre as expected nakarinig ako ng mga bulong bulongan ng makadaan kami sa hallway ni Mr. Rouseff.
'OMG! Sila ba?'
'Diba siya 'yong visitor natin noong isang linggo? Gosh! Bakit sila magkasama?'
'Oo nga! Tapos bitbit pa ni Mr. Rouseff ang bag niya!'
'My relasyon kaya silang dalawa?'
's**t! Ang pogi talga ni Mr. Rouseff!'
Ilan lg 'yan sa mga bulong bulongan na narinig ko.
"Aww! Bakit kaba tumitigil na lg bigla?" inis kong singhal sa kanya dahil nabunggo ako sa likod niya. Tiningnan ko naman siya pero sa mga estudyante lg ang atensyon niya.
"Don't you have classes?" malamig na tanong nito sa mga estudyante dito sa hallway. Wala ni isa ang sumagot kaya nagsalita ito ulit.
"I don't want to repeat my self. So, answer my godamn question." hndi ito statement kundi isang order. Order ng french fries at tsaka burger sa Mcdo. Charott bwahahahha.
"M-meron p-po." kanda utal utal na sabi ng isang estudyante. Oh meron naman pala ih! Ang aga aga tsismis sila ng tsismis dito sa hallway!
"So? what are you doing here? Proceed to your classes!" utos nito na agad namang sinunod ng mga estudyante. Aishh! Siya lg pala makakapasunod ng mga estudyante dito.
Pagkatapos niyang sabihin 'yon ay agad na siyang naglakad patungong classroom namin.
"Dito na lg po Mr. Rouseff." sabi ko at akmang kukunin ang bag niya ng derideritso itong pumasok sa classroom at nilapag ang bag ko sa bandang harapan. s**t!
Lahat nagtataka kung bakit siya nandito. At ang mas lalong ipinagtaka ko ay kung bakit pumunta siya sa table ni Sir Alfarez?
Naputol ang pag iisip ko ng magsalita ito. "Starting today, i will be your teacher in English. So, please take your seats." utos nito na agad kong ikinanganga. Ano? Siya na magiging teacher namin?
"My name is Luca Rouseff. You can call me Sir Luca or Sir Rouseff. Anyway Ms. Nyxon. Aren't you going to seat?" puna nito sa'kin pagkataos niyang magpakilala ng makitang nakatayo parin ako. Shemz! Nakakagulat lg kase.
Umupo na ako sa aking upuan ng bigla niya na naman akong sinita. Arghhhh! Ano na naman ba?
"Ms. Nyxon, starting today this will be your seat. So come here." turo nito sa upuang nasa harap.
"Ano? Pero ito—" hndi natapos ang pagsasalita ko ng magsalita na ito. Bakit ba lagi niya 'kong hndi pinapatapoa?
"Are you questioning me Ms. Nyxon?" maawtoridad na tanong nito kaya napalunok ako.
"N-no Sir." sabi ko na lg at naglakad na sa harap para umupo.
ISANG linggo na ang lumipas simula ng si Sir Luca na ang teacher nmin sa english. At isang linggo na din ang lumipas simula ng ginulo niya ang buhay ko! Isipin niyo nga! Sinong baliw ang bigla ka na lg yayayain maging girlfriend niya? No! Sinong baliw ang pipilitin kang maging girlfriend niya kahit ayaw mo?
FLASHBACK
Pagkatapos ng klase ko ay agad na akong nagpaalam kina Giya at Elise na uuwi na'ko dahil baka magabihan na naman ako.
"Giya, Elise mauuna na ako sa inyo ah? Baka magabihan na naman ako ih. Nag aalala na kase si mama sa'kin." paalam ko sa kanila.
"Sige ingat!" sagot naman nilang dalawa.
Agad na akong umuwi dahil baka abutan ako ng gabi. Habang naglalakad ay bigla akong kinabahan ng makitang my sumusunod sa'king kotse. Hndi naman mukhang kotse ng mga kidnapper 'to kase ang gara tingnan. Binaliwala ko na lg ito at mas binilisan ang paglalakad. Nagulat ako ng bigla itong nagbusina.
"Ms. Nyxon!" tawag ng isang pamilyar na boses, kaya agad akong napatingin dito. Nakita ko si Sir Luca na lumabas galing kotse. So siya pala ang kanina pa sumusunod sa'kin?
"Sir Luca? Ano hong ginagawa niyo dito? I mean, dito din po ba ang daraanan niyo pauwi?" takang tanong ko sa kanya. Malay niyo naman dba? Baka coincidence lg.
"Nope! I just want to make sure na makakauwi kang safe." nakangiting saad nito. Weird!
"Ok lg naman ho ako, pwde na ho kayong maunang umuwi." saad ko dito pero umiling lg ito.
"I'm craving for pizza. Do you want to join me?" nakangiti parin nitong aya sa'kin.
Naalala ko tuloy kanina sa klase. Palagi niya akong pinapagalitan, tapos napakalamig pa ng pakikitungo niya sa'kin. Pati pagkausap niya napakalamig din. Tapos ngayon todo ngiti siya? At parang friend na kami ganon?
"Ho? Naku pasensya na po pero nagmamadali kase ako ngayon ih. Baka gabihan ho ako mamaya at baka mag alala na naman si mama." pagtanggi ko dito, nakakahiya naman kase kung sasama ako sa kanya dba? Hndi naman kami close no!
"Don't worry, i'll drive you home." saad nito, shuta! Ano pa bang idadahilan ko? Utak! Hanap, hanap!
"My gagawin pa kase akong assignment sa physics sir eh. Pasensya na ho talga." pagdadahilan ko sa kanya.
"I'll help you then. Just agree to go out with me." shutanginers naman oh! Bakit ang rami niya ding dahilan? Sana nag abogado na lg siya.
"A-ah ih sige ho." pagsuko ko dito. Wala ng naiisip ang utak kong idadahilan ih!
"Good, now get in." utos nito at pinagbuksan pa ako ng pinto kaya pumasok na ako.
Pagkarating namin sa pizza house ay agad na siyang ng order. Really? Nagkecrave talga siya sa pizza? Hndi kaya buntis si sir? Charot!
"Akira?" patanong na tawag nito sa'kin kaya napatingin ako sa kanya.
"Po? Ano ho 'yon?" tanong ko dito pabalik.
"Drop the po. Just call me Luca." sabi nito habng nakangiti na naman. Hndi ba siya nangangalay kakangiti?
"Sige p—L-luca." bakit ba ako nauutal? Ang awkward kase! Para na 'kong tanga na kinakausap ang sarili ko dito oh!
"Can i ask a few questions to you Akira?" tanong nito. Ano 'to, getting to know each other?
"Sige lg." sagot ko naman.
"How old are you?" tanong nito. Bakit ngaba ang rami niyang tanong?
"22 po." sabi ko at nalimutang idrop ang po!
"I said drop the po. Anyway, do you have a boyfriend? Suitor? Or whatsoever?" sunod sunod na tanong nito. Grabe ano 'to enterview about my lovelife?
"Wala." simpleng sagot ko. Dumating naman ang pizza na inorder niya. Natakam naman ako dahil ang laki! Grabe parang lamesa.
"But do you plan to have one?" tanong nito ulit, parati naman siyang nagtatanong actually kita niyo naman dba?
"Nope, gusto ko monang makapagtapos." sagot ko sa tanong niya.
"What if i'll ask you then?" tanong nito bigla kaya agad kong nailuwa ang kinakain kong pizza na binigay niya kanina.
"f**k! I'm sorry, i didn't meant to startle you." sabi nito at marahang hinagod ang likod ko.
"Ok lg, nagulat lg tlga ako. Bakit ba ganon ang tanong mo?" tanong ko dito habang nagpupunas ng labi.
"Why? Is there something wrong? I just want you to be my girlfriend." sabi nito na ikinanganga ko.
"Pero bakit ako? Marami namang iba diyan." pagdahilan ko dito. Bakit kase ako?
"Because they're not you? Crap that! You will be my girlfriend weither you like it or not. End of conversation." sabi nito na mas lalo kong ikinanganga. What the hell?
"No way! I mean ayoko. Tsaka wala akong plano. At isa pa wala akong oras sa mga ganyan." pagtanggi ko dito at agad ng inayos ang bag ko para umalis na dito.
"Whatever. Starting today you will be my girlfriend." saad nito ulit. Baliw ba siya?
Hndi ko na lg ito sinagot at agad linisan ang lugar na 'yon at dumeritso pauwi.
END OF FLASHBACK
- Writer
