Chapter 4
1123 Words
"NASAAN tayo? Tsaka kaninong bahay 'to?"
"It's mine." sagot niya na ikinanganga ko.
Weh? For real? gusto kong itanong sa kanya pero hndi ko na lg itinuloy.
"Sayo 'to? Grabe ang ganda." manghang sabi ko habang nililibot ang paningin. "Ih bakit mo nga pala ako dinala dito?" takang tanong ko sa kanya.
"Simple, because starting today you will be my lovely wife." nakangiti nitong sabi, teka! Hndi maiproseso ng utak ko.
"Teka, Luca nong isang linggo mo pa lg akong niyayang maging girlfriend mo tapos ngayon asawa naman? Aba! Nahihiyabang kana ba? Hndi mo ba alam na may mga pangarap pa akong gustong matupad? Gusto ko pang makatapos ng pag aaral ko at makahanap ng desinting trabaho." mahabang lintanya ko sa kanya na ikinatawa niya. Ano? Tatawa tawa lg siya? Aba!
"Don't over react babe, makakapag aral ka pa naman, matutupad mo pa naman ang mga pangarap mo. The only difference is, you're going to live in the same house as mine. We will live together, eat together, i'll share what's mine to you and you will do the same to me." paliwanang nito sa'kin. Pero kahit na!"And oh i forgot, of course we will shower together to preserve water." nakangising sabi nito at kumindat pa. Manyak!
"Manyak! Ewan ko sayo. Paano ang nanay ko? Hndi pwdeng iwan ko siya don sa bahay namin. At isa pa ayaw kitang maging asawa." sabi ko dito na agad namang ikinaiba ng aura niya.
"About your mother, she will going to live with us. And you will be my wife weither you like it or not." walang emosyong sabi nito at agad pumanik sa taas. Naiwan tuloy akong mag isa dito.
Umupo na lg mona ako sa sofa at nagpalinga linga hanggang sa may narinig akong door bell sa labas. Tiningnan ko naman si Luca kung pababa na pero wala parin kaya napagdesisyonan ko na lg na tumayo at buksan ang pinto.
Pagbukas ko ng pinto ay iniluwa nito si mama na agad akong niyakap habang humihikbi.
"Ma ayos ka lg ba? My masakit ba sa inyo? My ginawa ba sila sa inyo? Bakit ka po umiiyak?" sunod sunod na tanong ko kay mama habang nag aalala.
"Ikaw na bata ka! Bakit hndi mo sinabing kasal kana pala ha? Alam mo bang laking gulat ko ng pumunta ang mga lalaking ito sa bahay natin at sinabi sa aking lilipat na daw tayo ng bahay dahil iyon ang utos ng asawa mo?" sermon ni mama sa'kin kaya iginiya ko mona siya paupo sa sofa.
Anong sasabihin ko sa kanya? Na napilitan lg din akong magpakasal? No, napinilit akong magpakasal? I mean na kasal na kami? Arghh ewan!
"Anak, kanina pa kita kinakausap." nagising ang diwa ko ng magsalita si mama sa tabi ko.
"Pasensya na ho ma, biglaan kase." mahinang sabi ko kay mama.
"Anong biglaan?" taka nitong tanong.
"Ah basta po, mahirap ipaliwanag at mahaba. Basta ang importante po dba magkasama parin tayo? Tsaka mabait naman po si Luca Ma. Mabait na laging namimilit." sabi ko kay mama at binulong na lg ang huli kong sinabi.
"Ano iyon anak?" tanong ni mama na inilingan ko lg.
"Good evening madame." nabaling ang tingin namin ni amma kay Luca na kakababa lg. "Are you hungry?" magalang na tanong nito. Wow!
"Ikaw ba ang asawa ng anak ko?" tanong ni mama kay Luca.
"Yes, madame." sagot naman ni Luca at bahagya pang ngumiti.
"Bakit biglaan ang kasal niyo?" napatingin naman si Luca sa'kin dahil sa biglaang tanong ni mama.
"Ma, kumain na lg ho mona tayo. Nagugutom narin ho kase ako." sabi ko kay mama para maiwasan ang tapiko.
"Oh siya, at ako'y kanina pa din naman nagugutom dahil sa paglalako ng ating paninda." sagot naman ni mama kaya mukhang nakahinga naman ng maluwag si Luca.
"Nay Pasing." tawag ni Luca sa kung sinong Nay Pasing yan.
"Bakit ho senyorito?" magalang na tanong naman ng ginang na nag ngangalang Pasing.
"Paki dala ho mona si Mama Glaiza sa dinning at pake asikaso nadin." utos ni Luca dito. At ano daw? Mama Glaiza?
"Sige ho senyorito." pagsunod naman ng ginang.
"What to do now?" agad na tanong nito sa'kin ng makaalis ang ginang.
"Anong what to do?" balik na tanong ko naman sa kanya.
"Anong gagawin natin?" ay tinagalog lg?
"Trinanslate mo lg Luca." sarkastikong sabi ko sa kanya.
"I'm serious babe. Anong gagawin natin? I mean anong sasabihin natin sa mama mo?" natataranta nitong tanong.
"Sino bang sira ulo ang pumilit saking magpakasal?" sabi ko sa kanya kaya sinamaan niya ako ng tingin. Oh tamo?
"Tsk!" asik nito sa'kin.
"Sabihin na lg kaya natin ang totoo? Hndi naman siguro magagalit si mama. Sabihin na lg nating mahal nga talaga kita." pagsuggest ko. Tama naman dba?
"Hndi mo 'ko mahal?" walang emosyong tanong nito kaya napalunok ako. s**t!
"Syempre-"
"Syempre?" pag putol nito sa'kin.
"M-ma-mahal." nauutal kong sagot. Mahal ko nga ba siya?
"Bakit ka nauutal? Hndi ka sigurado?" tanong nito kaya umiwas na lg ako ng tingin sa kanya dahil feeling ko, ano mang oras ay manlalambot ako sa titig niya. "Oh bakit ka umiiwas?" dagdag pa nitong tanong.
"Nakakatakot ka kaseng tumingin." pag amin ko sa kanya.
"I'm sorry." sabi naman nito sa mahinang boses."I'm sorry if i scared you." dagdag pa nito.
Huminga na lg ako ng malalim at inaya na itong kumain.
"Kumain na lg tayo." aya ko sa kanya at para iwasan na din ang topikong ito.
"Okay, let's go." sabi nito at hinawakan ang kamay ko at sabay kaming pumunta sa dinning ng bahay niya.
"Oh mga anak, kumain na kayo. Kanina ko pa kayo inaantay pero ang tagal niyo naman kaya nauna na ako." sabi ni mama samin ni Luca ng makarating kami sa dinning.
"Mga anak. Ang sarap pakinggan." bulong ni Luca sa'kin.
"Tse!" asik ko na lg sa kanya na ikinatawa niya.
"Tapos na po ba kayong kumain Ma?" tanong ni Luca kay mama habang nilalagyan nito ng pagkain ang plato ko.
"Oo hijo tapos na." nakangiti namang sagot ni mama.
Salamat naman at mukhang nakalimotan nito ang tungkol sa kasal daw namin ni Luca.
"Gusto niyo na po bang matulog?" tanong ulit ni Luca dito.
"Saan ba ako pwdeng matulog hijo? Pagod na rin kase ako ih." sagot naman ni mama sa kanya. Wow close na sila agad?
"Nay Pasing, paki hatid naman po si mama sa guest room." utos ni Luca kay Nay Pasing daw na sinunod naman ng ginang.
"Sige ho senyorito. Dito ho tayo ma'am." sabi nito at inalalayan si mama papunta sa taas.
Pag alis naman nila mama ay tinuloy lg namin ni Luca ang pagkain namin habang walang imik. Walang gustong magsalita saming dalawa.
Hndi na lg din ako nagsalita at kumain lg ng kumain.
- Writer
