The Forgotten Wife (Gloom Series #4)✓

CHAPTER 5

Chapter 5: Stranger

"WHEN will I be with you in our house, Mom?" inosenteng tanong ng anak ko sa akin.

Now he is laying on me while he eats cupcakes. I touched his cheek and combed his long hair with my fingers. Humahaba na ang buhok niya.

"Soon, baby," I said, smiling. His face lightened up and brought the cupcake closer to my mouth that I quickly bit.

Humilig siya sa dibdib ko while looking up at me. He looks just like his Daddy.

I kissed the tip of his nose, "Just avoid Sarina, okay baby?" I said. Tumango-tango naman siya.

"Yes, Mommy. I don't like her, anyway. She can't replace Mommy Hersey in Jinsel's heart," he said proudly that made me smiled. I was squeezing his cheek.

"My son is a good boy. Huwag mong gayahin ang Daddy mo, okay?" He nodded again. Masunuring bata talaga that's why I love my child so much.

"If it's Faddy courts you, Mom. Are you going home to our house na? At tsupi-tsupi na si Sarina?" I burst out laughing because of what he said.

He got the words of 'Tsupi-tsupi from me. Madalas niya 'yan marinig sa akin. Kaya hindi niya rin maiwasan na gayahin mula sa akin. Ah, nakakatuwa talaga.

That's why na nasasabi ng Daddy niya na I'm just a bad influence on his child. Tsk.

Bad influence his ass. That's a dumb ass.

"Milk, Mommy," paglalambing niya sa akin and I reached for the glass of milk for him. I carefully guided him to drink. Whenever we are together he never runs out of pampering me.

This has become one of his habits. Lalo na sa mga ganitong pagkakataon lang kaming magkakasamang mag-ina.

I am still very cautious that Jinsen catches me as the mother of our child. Plus he had no idea that we were married. His amnesia is really a pest.

Nagkulitan lang kaming mag-ina nang humahangos na lumapit sa kinaroroonan namin ang baby sitter ni Jinsel.

Putlang-putla ito at humahangos pa dahil tumakbo, eh. Parang may humahabol sa kanya.

"Ma'am, Sir Jinsen is looking for your child," she said while breathing. Napakamot ako sa ilong ko.

"He's home already?" I asked her.

"Opo, Ma'am," she politely replied to me.

Napanguso ako. Because it was so fast and he got home already?

Is their medical mission in Cebu over? For him to go back to Manila? Was it really that fast?

Hindi pa ako nagsasawang makasama ang anak ko, eh. We are still having fun here. Dumating na ang panira ng moment naming mag-ina. Kontrabida rin talaga ang lalaking iyon.

Jinsel hugged me tightly.

He didn't want us to break up right away either. I kissed the top of his head at nakikita ko pa rin ang paghaba ng nguso niya.

"My baby is really cute. Don't worry, Jinsel. Malapit na tayong mabuong magpamilya. So, let's just wait, my son, okay?" pang-aalo ko sa kanya. Ayaw na niya akong bitawan, eh.

He just nodded and kissed my lips. There's even a sound, "It's okay, Mommy. I'm gonna miss you, again!" he said at nakanguso pa rin. I kissed it so he smiled.

"Tell your Daddy we bonded. If he fights with you, tell him that you are no longer in peace with him," I said. Though his Daddy can't scold him. That asshole was just scared his son would sulk at him.

It's hard to please my baby at talagang hindi ka niya kakausapin. Kapag galit si Jinsel wala kang magagawa kundi pahupain ang pagtatampo niya sa 'yo.

NAIWAN na naman ako na mag-isa sa loob ng mansion ko. Hinahanap ko na naman ang presensiya nila. Ang presensiya ng mag-ama ko.

Wala na namang bago. Palaging ganito ang takbo ng buhay ko. Maghihintay sa himala na muling ibalik sa akin ang buhay na kasama ko pa ang dalawang lalaking mahal na mahal ko.

Nandito na naman ako sa apat na sulok ng kuwarto ko at tahimik na umiiyak na naman.

Ito lang ang naging comfort zone ko. Sa loob lang ng kuwarto ko na inilalabas ko ang kahinaan ko.

Napaupo ako sa sahig na nasa paanan ng kama ko at isinandal ko ang ulo ko sa binti ko.

Hanggang kailan ako magkakaganito? Hanggang kailan ako maghihintay sa himala?

Napabuntong-hininga na lamang ako saka ako dahan-dahan na humiga sa sahig.

Nakatulog ako sa ganoong posisyon kaya pagkagising ko kinabukasan ay nananakit ang buong katawan ko.

Pero pumasok pa rin ako sa trabaho ko. Wearing my usual outfit. Brown sleeves blouse and black slacks. Three inches ang taas ng heels ko.

Sinuot ko ang white coat ko saka ako naglakad palabas. Siyempre may eyeglasses ako para kahit papaano ay walang makakapansin sa pamamaga ng mga mata ko. At ayoko ng sunglasses. Nagmumukha lang akong Xena.

Napahinto rin sa huli nang makita ko si Jinsen na kasama si Sarina. Umagang-umaga ay naglalandian na sila.

Umikot ang mga mata ko nang maramdaman ko na naman ang pamilyar na kirot sa dibdib ko.

"Ipaalala niyo nga sa akin na bibisitahin ko mamaya si Sarina b***h," sabi ko sa sarili ko na akala mo may kausap talaga ako.

Hindi ako puwedeng lumabas dahil ayokong mahuli ni Jinsen. Wala siyang alam na magkapitbahay lang kami. Na isa pa nagsisimula pa lang kami sa getting-to-know-each-other.

My ass.

Ang aga niyang nagpunta, ah! Ano ba ang ginawa nila?

Hindi ko marinig ang pinag-uusapan nila dahil malayo ang puwesto nila mula sa akin. Basta ang napansin ko ay kilig na kilig na naman ang bruha!

Hindi na ako nag-iwas pa nang tingin nang makitang hinalikan ng asawa ko si Sarina b***h. Nasanay na akong makita silang ganoon pero masakit pa rin sa mata.

Gusto ko silang sipain, eh.

Ilang minuto ang nakalipas ay nakita ko na ang pagsakay ng babae niya sa sariling kotse nito saka si Jinsen naman ang umalis na sakay rin ng kotse niya.

Tuluyan na akong lumabas mula sa main door ko nang bigla...

"Woy!" sigaw ko nang biglang dumilim ang paningin ko. Napahawak ako sa doorknob at humigpit iyon nang pati yata pandinig ko ay biglang nawala.

Bumilis ang t***k ng puso ko dahil talagang nabingi ako. Ano ba ang nangyari sa akin?

Humilig ako sa pintuan at mariin na pumikit.

I felt relief nang bumalik na ako sa normal. Napahawak ako sa dibdib ko. Kinabahan ako roon, ah.

"Humiwalay ba ang kaluluwa ko kanina?" wala sa sariling tanong ko sa sarili ko at pinilig ko pa ang ulo ko.

"Ang likot din ng kaluluwa ko kung ganoon," sabi ko pa at binuksan ang pinto sa driver seat saka ako sumakay.

Pumasok ako sa trabaho ng walang laman ang sikmura. Iyon siguro ang dahilan kung bakit humiwalay ang kaluluwa ko kanina dahil hindi ako kumain nang maayos.

Humiwalay nga ba talaga?

HINDI pa nakakabati sa akin ng good morning ang secretary ko nang inutusan ko na siya agad.

"Dalhan mo ako ng breakfast sa loob ng opisina ko. Damihan mo, Xeld," utos ko sa kanya.

Masyado siyang busy nang lapitan ko siya sa labas ng opisina ko. Ang daming papers na nakatambak sa table niya pero maganda pa rin siya. Hindi siya mukhang stress. May inspiration si ate girl.

"Yes, Ma'am," she politely answered.

I just nodded at pumasok na ako sa office ko.

ISINAMPAY ko sa swivel chair ko ang coat ko at umupo na rin. Sumandal pa ako sa headrest at inilagay ko pa ang paa ko sa table ko.

Malaki ang opisina ko, favorite color ko ang theme niya. Brown and white. May bookshelves pa sa loob, na nasa left side ko. At doon nakapuwesto ang couch at coffee table. May TV flat screen din.

Sa right side ko naman ay ang isang pintuan. Hindi banyo, kuwarto iyon at kompleto ang kagamitan sa loob. May mini-kitchen pero walang laman ang fridge ko.

Nandoon din ang dalawang banyo ko. Kaya kapag masyado na talaga akong busy ay rito na ako nagpapahinga sa opisina ko.

Safe naman ang kompanya ko dahil may mga empleyado kami na natutulog din dito.

Security and employee agency kasi ito.

Maya-maya lang ay pumasok na si Xeld at may kasamang dalawang lalaki na may buhat-buhat na tray.

Tinanggal ko ang paa ko sa table at tumayo. Sa coffee table nila inilagay ang breakfast ko. Hindi ko na maisa-isang ipangalan iyon. Dahil sa dami.

Nagpaalam din pagkatapos ang dalawang lalaki, service crew iyon ng kompanya ko kaya todo yuko sila nang makita ako.

Hmm. Strict nga pala ako pagdating sa trabaho. Ayoko nang tatamad-tamad.

"Salamat, Xeld," sabi ko.

"Sige po, Ma'am."

Mag-isa ko ngang kinain ang lahat pero tinikman ko lang isa-isa at nabusog na ako. Masarap ang pagkain pero busog na ako. Naglakad-lakad ako para gumaan ang bigat sa tiyan ko.

Sa kalagitnaan nang paglalakad ko ay tumunog ang cellphone ko. Message alert. Nasa bulsa ng slacks ko iyon kaya kinuha ko saka tiningnan ang mensahe na natanggap ko from Cyan.

Napangiti ako nang mabasa ko ang laman ng mensahe...

Babalik na sa bansa si Xena! Excited akong makita ang gaga... Ang tagal-tagal na niya sa Spain--Italy?

Nakalimutan ko na kung ano ang saktong bansa ang pinuntahan niya.

Pinalinis ko ulit ang opisina ko kay Xeld. Umiiling-iling pa siya nang makita na halos hindi nagalaw ang pagkain ko.

Sinubsob ko na ang sarili ko sa paper works ko. Umabot ng lunch time pero hindi natapos-tapos ang trabaho ko.

Napamasahe ako sa sentido ko at 'saktong may kumatok sa pintuan ko.

"Ma'am, gusto ka pong makausap ni Sir Los Diaz," pahayag sa akin ng secretary ko. I raised a brow.

Aizen Zhaiker Los Diaz, the owner of LD's Restaurant and Hotel. Isang international cheft. Naging client ko siya ng naghahanap din siya ng empleyado at sa kompanya ko lumapit.

Isang beses sa isang buwan ko lang siya nakikita at hindi kami close. FYI. Saka tapos na ang communication namin at ano pa ang ginagawa niya rito?

"Let him in," malamig na sabi ko.

Bumukas na ang pintuan at pumasok na nga ang maangas na lalaking ito. Maaliwalas naman ang mukha niya. Guwapo at matangkad. Pero kapag sinumpong, hindi mo mababasa ang emosyon niya.

"Hi," he greeted me. Pinagtaasan ko siya ng kilay.

Ang walang hiya, hindi ko pa siya iniimbetahan na umupo ay pumuwesto agad sa visitor chair ko.

"What do you want, Mr. Los Diaz?" I asked him at ibinigay ko na sa kanya ang buong atensyon ko.

Ngumiti siya sa akin kaya lumitaw ang dimple niya sa left cheek niya. May kamukha ang gago. Parang nakita ko na siya somewhere... I mean, ang kamukha niya...

Maliit na version nga lang...

"Visiting you, Ma'am," sabi niya sa marahan na boses. Hindi nawala ang pagtaas ng kilay ko.

Pinagsiklop ko ang mga daliri ko at tinitigan siya.

"Close ba tayo?" masungit na tanong ko sa kanya. Tumawa lang siya.

"I just want to invite you on my birthday. Naisip lang kita kasi mukhang brokenhearted ka. Sa Club House gaganapin and don't worry kasama mo naman ang secretary mo," sabi niya at nakita ko ang pagkislap ng mga mata niya.

Nahulaan ko na.

"Ang secretary ko ang gusto mo, 'no?" straight forward na sabi ko pero umiling siya.

"Hindi," maikling sabi niya.

"Liar," utas ko. Ngumiti na naman siya sa akin at umiling.

"Nasa Switzerland ang babaeng gusto ko," sagot niya.

Curious ako. Laman siya ng balita sa magazines and TV news, na maraming nakakasama na mga artista or sikat na model. Akala ko hindi siya matinong lalaki na puro pasarap lang sa buhay.

Pero may babaeng nagugustuhan din pala siya at nasa ibang bansa pa.

"Kawawa ka naman pala. Long distance," sabi ko. Hindi ako nahiyang sabihin iyon sa kanya dahil magaan ang loob ko sa kanya.

"Actually, she's already married," diretsong sabi niya.

Muntik pa akong masamid sa sariling laway ko.

"Eh, 'di. Ikaw ang mas brokenhearted sa ating dalawa," nanunuyang sabi ko. Ngumisi lang siya sa akin na tila ba may ginawa siya na nagustuhan niya talaga.

"The thruth is, gumagawa ako ng paraan para masira ang relasyon nilang mag-asawa," kuwento niya kaya napaayos ako nang upo.

Interesting. At tiwalang-tiwala sa akin na ikuwento ang kalokohan niya. Sinisira ang relasyon ng mag-asawa. Kakaibang lalaki.

"Ang bad mo," I told him.

"Wanna know kung ano ang pinaggagawa ko para sirain sila?" he asked. Proud pa ang gago.

"What?" masungit kong tanong.

"I'll disguise myself. Naging taxi driver, hardinero, bodyguard, at lahat ng trabaho ay pinasukan ko makalapit lang sa kanya."

Napangisi ako. Imagine, ang yaman-yaman niya at naging taxi driver siya? O mga trabaho na sa tingin ko ay napakahirap no'n.

"Eh, may nagbunga ba?" Nagbunga means, kung may resulta ba sa ginawa niya.

"I did my best to win her back. I fvck her repeatedly behind her husband," diretsong sabi niya kaya pinanlakihan ko siya ng mga mata.

Ang landi!

"But she kept pushing me away like I did to her, before."

Tumiklop ang bibig ko dahil doon, "Alam mo ba ang pinaka-worst na ginawa ko sa kanya?"

"What?"

"I let my mens r***d her..."

"Sino ba 'yan?"

"Someone's stranger..."