Mardin'in Zalimi

Bölüm 23: Düşünmeden Konuşmanın Cezası

İbrahim, onun bu savunmasız hâline baktı. Simya’nın beyaz teni ve korkuyla titreyen bedeni, öfkesini daha da kamçılıyordu. Ama bununla beraber içinde hiç istemediği başka bir his de uyanıyordu: şiddet dolu öfkeli bir arzu.

Derin bir nefes aldı ve birkaç saniye durdu. Sonra, sert bir sesle, “Düşünmeden konuşmanın cezasını çekeceksin" dedi.

Simya’nın gözlerinde ani bir korku belirdi. İbrahim, onu belinden tuttu ve yatağa fırlattı. Hışımla yüzüstü çevirdi. Dolaptan aldığı bir iple, ellerini karyolaya sertçe bağladı. Simya, İbrahim’in ona gene kemerle ona vuracağını sanıp, korkuyla büzüştü.

Ama İbrahim, aniden elbisesinin altından külodunu çıkarıp attı. Eteğini de beline kadar kaldırdı. Simya’nın boynuna eğildi. Sıcak nefesiyle Simya’nın boyuna doğru “Canını yakacağım,” diye fısıldadı. Sesinde, hem tehdit hem de arzu vardı.

Simya’nın kalçalarını ayırdı. Aniden, bir parmağını Simya’nın arkasına soktu. Simya, ani bir acı ile küçük bir çığlık attı. Vücudu, acıyla titredi. Bu kemerle vurmaktan çok daha kötüydü.

İbrahim, “Daha yeni başladık,” diye mırıldandı. Sesinde, acımasız bir mutluluk vardı. Bulduğu bir kremi eline sürdü. Parmağını tekrar Simya’nın içine soktu. Bu sefer acımasızca daha derine ittirdi. Kremin kayganlığı, parmağının hareketini kolaylaştırıyordu. Simya yeniden acıyla inledi.

Simya, tam bu rahatsız hisse biraz olsun alışmışken, İbrahim aniden ikinci parmağını da Simya’nın arkasına soktu. Simya, bu sefer çok daha acı dolu bir çığlık attı. Vücudu, kontrolsüzce titremeye başladı.

İbrahim onun çığlıklarına aldırış etmeden, parmaklarını Simya’nın içinde ritmik olarak hareket ettirmeye başladı. Simya, acıyla kasıldı. Onun acı çekmesi, İbrahim’e vahşi bir zevk veriyordu.

Bu zevkle İbrahim, parmaklarını daha derine soktu. Simya’nın vücudu, kontrolsüzce titremeye devam ediyordu. Ağır nefesleri, odayı dolduruyordu.

İbrahim, iki parmağını Simya’nın dar arka deliğinde sokup çıkarırken, diğer eliyle pantolonunun fermuarını açtı. Güçlü elleri, kaslı kolları, ve şehvetle parıldayan gözleriyle erkekliğini, pantolonunun içinden çıkardı.

Erkekliği ona isyan edercesine havaya kalktı. Gözleri, Simya'nın küçük, dokunulmamış arka deliğinde geziniyordu. İbrahim, erkekliğinin o dar deliğe girip giremeyeceğini düşünüyordu. O küçük, sıkı deliğin kendisine verdiği heyecan, onun arzularını daha da kamçılıyordu. Parmaklarını şehvetle daha derine sokarken, onun arkasından hafifçe kan sızdığını fark etti.

Bunu fark ettiğinde erkekliğinin Simya’nın içine girmesinin en azından bu seferlik imkansız olduğunu anladı. Ama arzusu, onu deli ediyordu. Bir eliyle hızlıca kendine mastürbasyon yapmaya başladı. Diğer eliyse, Simya’nın kalçalarında geziniyordu. Parmakları, onun deliğinde ve vücudunda serbestçe dolaşırken, Simya’nın iniltileri, odanın içinde yankılanıyordu.

Simya, acıya alıştıkça vücudunda yükselen ilginç bir zevk duygusuna fark ederek şaşkınlıkla bu duyguya teslim oldu. Vücudu, kontrolsüzce titremeye devam ediyordu. Bağlanmış elleriyle, karyolaya sıkıca yapışmıştı. Acıya dayanmak için, dişlerini sıkıyordu. Ama aynı zamanda, vücudunun derinliklerinde, bilmediği bir zevk de yükseliyordu. Bu acı ve zevk karışımı duygu, onu hem korkutuyor hem de heyecanlandırıyordu.

Simya, bağlanmış ellerini çekiştirmeye devam ederken, bir anda, İbrahim’in mastürbasyon yaptığını fark etti. Bu ani farkındalık, onun içinde bir şok dalgası yarattı. Gözleri genişledi. Bunu fark etmenin etkisinin yarattığı beklenmedik bir heyecan ve korku karışımı, onu tam anlamıyla dondurdu.

İbrahim ise, sadece aldığı zevke odaklanmıştı. Simya’nın acı dolu çığlıklarını duymazdan gelerek, parmaklarını Simya’nın arkasına daha derine sokmaya başladı. Parmaklarının hareketleri, giderek daha da sertleşir ve hızlanırken, Simya’nın vücudu, kontrolsüzce titremeye devam ediyordu. Acı ve zevk birbirine karışmıştı. Simya artık hangisinin daha yoğun olduğunu anlayamıyordu.

Simya, İbrahim ’in giderek şiddetlenen hareketlerine karşı “İbrahim…” diye yalvaran bir çığlık attı. Sesinde, hem acı hem de merhamet dilenen bir yakarış vardı. Ama İbrahim, ona aldırmadı. Bir eliyle kendine mastürbasyon yapmaya devam ederken, diğer iki parmağını Simya’nın arka deliğine sertçe sokmaya devam etti.

"Az kaldı," diye hırladı İbrahim, sesinde yükselen bir arzunun tekinsiz tınısı vardı. Simya'nın çığlıklarına karşılık vermedi. Sadece kendinin yoğunlaşan zevkine odaklanmıştı.

İbrahim, erkekliğini birkaç kez daha sertçe çekti ve sıkıştırdı. Vücudu, yoğun bir şehvet duygusula kasıldı. Sonra, kontrolünü kaybetti. Bir sıcaklık alev gibi Simya'nın kalçalarına doğru püskürdü. Sıcak menisi, Simya'nın kalçalarından aşağıya doğru aktı.

Simya, kalçalarını yakan bu sıcaklığı hissettiğinde, nihayet bu işkencenin bittiğini anladı. Derin bir nefes verdi. Vücudu biraz olsun gevşedi. Tam olarak ne yaşadıklarını bilmiyordu ama bittiğine sevinmişti.

İbrahim, Simya’yı bağladığı ipi çözdü. Ellerini çözünce, Simya derin bir nefes aldı. Vücudu, acı ve yorgunluktan bitmişti. Arkasından gelen acı, hala vücudunun her yanına yayılıyordu.

İbrahim, ona dönüp, sert bir tavırla, “Temizlen,” dedi. Sesinde, öfke ve az çok bir nefret vardı. Simya’nın acı çektiğinin farkındaydı ama umursamıyordu. Onun acısı, İbrahim’in kendini tatmin etmesi için bir araçtı ve o bunu hak etmişti.

Simya, zorlukla ayağa kalktı. Vücudu titriyordu. Arkasındaki acı, her hareketiyle daha da yoğunlaşıyordu. Yavaşça, banyoya gitti.

Banyoda, kendini ılık suyun altına atınca biraz olsun rahatladı. Ilık su, yanan ve acıyan vücudunu biraz olsun gevşetiyordu. Elleriyle arkasını ovaladı. Eline bulaşan kan ve meni izlerinden korkarak kendini daha sert yıkamaya başladı.

Duşun altında, kendini temizlemek için çabalıyordu. Ama sanki halen arkasında İbrahim’in kaba parmakları varmış gibi rahatsız ve dolu hissediyordu.

İbrahim, Simya’nın banyodan çıktığını görünce, yerinden kalktı. Ona bakmadan, “Daha iyi,” diye mırıldandı. Simya'nın yıpranmış ve acı çeken hali, onun içinde bir tatmin duygusu oluşturuyordu. Kapının kilidini açıp odadan çıktı.

Simya, ise o çıktıktan sonra, çabucak giyinip, kirli çarşafları değişmeye koyuldu. Çarsaflar kendi kanı ve İbrahim’in menisiyle kirlenmişti. Vücudu, acı ve yorgunluktan bitap durumdaydı.