😘1.พ่อเลี้ยงคนนี้ หนูขอนะคะ NC25+

1981 Words

บทที่ 1: แมทช์ต้องห้าม “วาวา” หญิงสาววัยยี่สิบแปด ใครมองก็ต้องเหลียวหลัง ทั้งผิวขาวจัด สัดส่วนโค้งเว้าร้อนแรง ริมฝีปากแดงสดชวนฝัน แต่ใต้ภาพลักษณ์ที่ดูแสนมั่นใจ เธอกลับโสดสนิทกว่าที่ใครจะคาดคิด โสดจนบางคืน เธอรู้สึกเหงา คืนนั้นเธอเลยโหลดแอปหาคู่ขึ้นมาอีกครั้ง กะจะหาใครสักคนมาช่วยดับไฟที่สุมอนู่ในอกแล้วเขาก็ปรากฏตัวขึ้นในจอ "J." ชายหนุ่มกล้ามใหญ่ ดูอันตรายแต่เร้าร้อน แผ่นหลังหนาในโปรไฟล์ทำเอาเธอรู้สึกคุ้น ๆ แต่ก็นึกไม่ออก โปรไฟล์ของเขาไม่ได้บอกอะไรมาก มีแค่ชื่อย่อกับคำว่า “ไม่หาคนคุยเล่น แต่ถ้าเธอรู้วิธีจูบให้ใจเต้น... ลองทักมา” เธอหัวเราะในลำคอเบา ๆ กดไลก์โดยไม่คิดอะไร และไม่กี่นาทีถัดมาเขาก็ตอบกลับ “ตกลงคุณชื่ออะไรกันแน่คะ” วาวาถามหลังจากคุยกันลื่นไหลมาสองวัน “ก็เจไงครับ... เรียกแบบนั้นก็แล้วกัน” เขาชวนเธอไปเจอกันที่บาร์โรงแรมในคืนนี้ หญิงสาวตกลงทันที่ และคืนนี้เธอเลือกสวมเดรสรัดรูปสีแดง ผ่าข้างจนต้นขาเผยวับ ๆ แวม ๆ เพื่อไปตามนัดกับเขา และทันทีที่เธอเห็นเขายืนรออยู่ตรงมุมมืดของบาร์ ใจเธอก็เหมือนหยุดเต้นไปชั่วขณะ ชายตรงหน้าไม่ใช่ใครอื่น เขาคือเจคอบพ่อเลี้ยงของเธอ ยังหล่อ สุขุมและยังเป็นสามีเด็กของแม่เธอ ที่อายุห่างกว่าเธอเพียงสิบปีเท่านั้น วาวาถอยหลังหนึ่งก้าว แต่เขากลับเดินเข้ามาหาเธอแทน ใกล้พอจะได้กลิ่นน้ำหอมที่เธอคุ้นเคย “เธอเองเหรอ วาวา ไม่เจอกันตั้งนาน” เสียงเขาทุ้มต่ำ กระซิบอยู่ข้างหูเธอ ลมหายใจเขากระทบต้นคอเธออย่าง จงใจ “คุณรู้ตั้งแต่แรกว่าเป็นวา” เธอถามเสียงสั่น “รู้... แล้วก็หวังให้แมทช์ด้วย” เขากระซิบอีก “ทำไมคุณถึงเล่นแอปหาคู่ล่ะ ทำไมไม่อยู่กับแม่ของฉัน” เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจลึก ๆ “แม่ของเธออายุเยอะแล้ว และรู้ไหม ว่าเธอไม่สามารถ... สนองความต้องการของฉันได้อย่างที่ใจต้องการ” วาวาเงียบไป รู้สึกถึงความเหงาและความขมขื่นในน้ำเสียงของเขา แต่ก็เข้าใจเหตุผลนั้นได้ “วาก็เหมือนกัน... ที่เล่นแอปหาคู่ เพราะวารู้สึกเหงา” เธอพูดต่อเสียงแผ่ว ทั้งสองเริ่มขยับมานั่งใกล้ชิดกันมากขึ้น พูดคุยกพร้อมกับดื่มไปด้วย “ตลกจังคนเหงาสองคนมาเจอกัน” เธอพูดพรางขำเบา ๆ “อืมม ตลกดี” เขาตอบกลับมองเธอด้วยสายตาที่หยาดเยิ้ม “ถ้าคนที่คุณแมทช์ด้วยไม่ใช่วา คุณจะนั่งคุยแบบนี้ หรือพาขึ้นห้องเลยคะ” เธอถามเขาแล้วจ้องไปในดวงตาอย่างลึกซึ้ง “ก็อย่างที่บอก แต่ถ้าเธอคนนั้นรู้วิธีจูบให้ใจเต้น...ฉันก็อาจจะพาขึ้นห้อง” เธอมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง...ก่อนจะเอื้อมมือสอดเข้าไปที่ต้นคอของเขา “...เธอจะทำอะไร” เขาถาม เสียงแผ่วพร่าอย่างคนไม่แน่ใจในตัวเอง “ทำให้คุณใจเต้นไงเจคอบ” เสียงของเธอนุ่มนวล แต่แน่วแน่ ราวกับไม่เปิดทางให้เขาหลบเลี่ยง ปลายนิ้วเธอลูบผ่านแนวขากรรไกรของเขาอย่างแผ่วเบา แล้วโน้มต้นคอเขาลงมาใกล้...ใกล้จนริมฝีปากของเธอสัมผัสผิวเขาแค่ปลายลมหายใจ ก่อนที่เขาจะทันตั้งตัว ริมฝีปากนุ่มก็ประทับลงบนริมฝีปากของเขาไม่รีบร้อน ไม่เอาแต่ใจ เขาชะงักราวกับหยุดหายใจ หัวใจในอกเต้นผิดจังหวะ พาให้ความร้อนซ่านวาบขึ้นมาถึงใบหน้า รสจูบของเธอไม่รุนแรงแต่เย้ายวนจนเขาหลงใหล เขาเผลอหลับตา ก่อนจะยกมือขึ้นแตะแผ่นหลังของเธออย่างแผ่วเบา เมื่อเธอถอนจูบออกมาอย่างช้าๆ ดวงตาของเขาเบิกนิดๆ สายตาที่มองเธอมีทั้งความตกใจ ความประหลาดใจ...และบางสิ่งที่อ่อนไหวซ่อนอยู่ลึกๆ ก่อนจะถอนจูบออกมา “ไปต่อกันที่ห้องไหม” เขาถาม เสียงแหบพร่า เธอยิ้มมุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า “ค่ะ” เสียงล็อกประตูดัง แกร๊ก วาวายืนนิ่งอยู่กลางห้อง สายตาเชื่อมด้วยแรงอารมณ์ลึก จ้องมองผู้ชายที่นัดผ่านแอปหาคู่ และเพิ่งรู้ตัวว่าคือพ่อเลี้ยง... เขากำลังปิดประตูห้องที่มีเพียงเธอและเขาอยู่กันสองต่อสองอย่างจงใจ "ครั้งนี้แค่ครั้งเดียวนะวาวา…" เสียงทุ้มต่ำของเขาเต็มไปด้วยคำถาม แต่แววตากลับไม่แม้แต่จะห้ามเธอเลยแม้แต่นิด "แล้วถ้าคุณติดใจหนูขึ้นมาล่ะ…" วาวายิ้ม เอียงคอเล็กน้อย ขณะที่ปลายนิ้วลูบสายเดรสบาง ๆ ตรงหัวไหล่ แล้ว… ก็ดึงมันหลุดออกทีละข้าง เดรสผ้าบางร่วงลงกับพื้น เหลือเพียงชุดชั้นในลูกไม้สีดำตัวจิ๋วที่แทบจะไม่ปิดอะไรเลย เธอเหมือนตั้งใจเลือกมาเพื่อล่อลวงเขาโดยเฉพาะ “แต่ฉันยังเป็นสามีของแม่เธออยู่นะ…” เขากัดฟัน เส้นเลือดตรงลำคอเต้นแรง ขากรรไกรเกร็ง แต่เขายังยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น… สั่นระริก ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะกำลังข่มสิ่งที่มันพร้อมจะพุ่งทะยานออกมา วาวาก้าวเข้าไปใกล้… จนแผ่นอกเขาแทบแนบกับเนินอกของเธอ “แล้วคุณจะบอกแม่ไหม… ว่าหนูกับคุณอยู่กันสองต่อสองในโรงแรม และกำลังจะ…” “วาวา…” เขาคำรามต่ำ ก่อนมือใหญ่จะกระชากเอวเธอเข้าไปแนบชิดในเสี้ยววินาที เสียงตัวกระทบตัวดัง ปึ่ก เขาสาวเท้าดันร่างเล็กของเธอจนแผ่นหลังเธอถูกผลักชิดผนัง เย็นวาบ แต่มือของเขากลับร้อนจนแผดเผา “กลัวอะไรคะ คุณก็เหงาหนูก็เหงา ถ้าแม่ให้ความสุขคุณไม่ได้ หนูก็พร้อมจะแบ่งเบา แบบนี้ก็ไม่ผิดนี้คะ” “ซี้ดด ยัยเด็กนี่ ถ้าเธอยั่วขนาดนี้ ก็เตรียมตัวรับแรงกระแทกไว้ให้ดี…” ใบหน้าหล่อหนวดเคราครึ้มก้มลง ฟันขบลงที่ซอกคอขาวเนียนของเธออย่างหนักหน่วง รอยแดงปรากฏทันตา มืออีกข้างสอดเข้าระหว่างเรียวขา วาวาแอ่นกายรับสัมผัส แท่งร้อน ที่ดุนดันขึ้นจากกางเกง… มันแข็งจนทำให้เธอกลืนน้ำลาย “อ๊ะใหญ่ขนานไหนกันนะ…” เธอกระซิบ รอยยิ้มยั่วยวนปรากฏบนริมฝีปาก “อยากรู้มากเลยใช่มั้ย…” เขาคำรามในลำคอ ก่อนจะหมุนตัวเธอแล้วดันร่างเธอแนบหน้ากระจกของโต๊ะเครื่องแป้ง เงาสะท้อนในกระจกทำให้เธอเห็นตัวเองในสภาพที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ริมฝีปากแดงเรื่อเร้า อกขาวกระเพื่อมด้วยแรงหายใจ และร่างสูงของพ่อเลี้ยง คนที่แม่เธอรักกำลังยืนซ้อนด้านหลัง สายตาเต็มไปด้วยไฟราคะ เขากระชากกางเกงลงจนแท่งร้อน ของเขาเป็นอิสระ ดันชิดสะโพกของเธอที่ยังสวมเพียงจีสตริงตัวจิ๋ว “ซี้ดด หนูอยากโดนกระแทกแล้วค่ะ” เสียงลมหายใจของเขากระทบซอกคอเธอรุนแรง ฝ่ามือหนาขย่ำก้นเธอเต็มมือแล้วบีบแน่นด้วยแรงที่แทบทำให้เธอทรุด “พูดอีกครั้ง… วาวา” เขากระซิบเสียงพร่า “ว่าเธออยากโดนฉัน…กระแทก…” เธอกัดริมฝีปากแน่น ก่อนจะหันหน้ากลับไปสบตาเขาผ่านกระจก “อยากโดน…ใจจะขาดแล้วค่ะ” คำพูดของเธอคือไฟเชื้อเพลิงสุดท้าย เขารวบตัวเธอแน่น แล้วดันแท่งร้อน พุ่งเข้าใส่กลางกลีบอ่อนด้วยแรงที่แทบทำให้โต๊ะเครื่องแป้งสั่นสะเทือน กรี๊ดด! “หนูเจ็บ ทะ..ทำไมใหญ่ขนาดนี้” วาวาถึงกับตาเหลือก เมื่อเจคอบดันท่อนเนื้อเข้าโพรงแคบของเธอเต็มแรง “อาส์ แน่นดีจัง เคยมีแฟนไหม หืมม” เข้าพูดพลางโน้มลง ไซร้ที่แผ่นหลังเนียน “ก็เคยมี แต่ตอนนี้หนูโสด..ซี้ดด ขะ…ขยับหน่อยสิคะเจคอบ” “ซี้ดด ทำเป็นร้องขอไปเถอะ แต่อย่ามาร้องให้หยุดทีหลังนะ” ตับๆ ตับๆ ตับๆ พูดจบเจคอบก็สอบสะโพก อัดกระแทกท่อนเนื้อใส่ร่องแคบถี่ระรัว จนโต๊ะเครื่องแป้งสั่น วาวามองผ่านกระจกเห็นร่างกายของเจคอบที่กล้ามแน่น หน้าท้องกล้ามเป็นมัด ๆ ยิ่งรู้สึกกระสันขมิบรูรักตอดไม่หยุด “โอ้วว วาอย่าขมิบแรงแบบนั้น เดี๋ยวฉันจะแตกเสียกัน” “อื้ออ ก็หนูเสียวว อ๊าา” ร่างเล็กแอ้นก้นให้พ่อเลี้ยงกระแทกอย่างมัวเมา ร่างกายของเธอเสียวจนปลายเท้าจิกกับพื้นปากร้องครางไม่หยุด เสียงเนื้อกระแทกกระทั้นยังคงก้องกังวานทั่วห้อง ร่างของวาวาถูกพลิกหันกลับ เจคอบยกขึ้นนั่งบนโต๊ะเครื่องแป้ง จับท่อนเนื้อยัดเข้ารูแคบอย่างรีบร้อน และสอบสะโพกเสยท่อนเนื้อเข้ารูสวาทลูกเลี้ยงอย่างต่อเนื่อง “อืมมม เจคอบ…หนูเสียวว” มือเล็กของวาวา จับยึดขอบโต๊ะแน่นในขณะที่พ่อเลี้ยงของเธอกำลังบดเบียดเข้ามาไม่หยุดยั้ง ท่อนแข็งร้อน ๆ ผลุบเข้าผลุบออกอย่างรวดเร็ว ลึกเสียจนหน้าท้องแบนราบของเธอกระตุก “เจคอบ ไม่ไหว หนูจะ...แตก...จะ... อ๊ะ...!” เสียงครางแตกพร่าออกจากลำคอเบา ๆ แต่ถี่ขึ้นตามจังหวะเร่งรัว เขาไม่ปล่อยให้เธอได้หลบหนี มือใหญ่ยึดสะโพกของเธอไว้แน่น ดึงให้ร่างบางขยับสวนรับแรงกระแทก เสียงครางของวาวาแผดลั่นยิ่งกว่าเดิมเมื่อปลายลำชนจุดไวสัมผัสข้างในซ้ำ ๆ “อย่าพึงรีบ รอกันก่อน อ่าส์..วา” เขากระซิบเสียงต่ำ ก่อนจะประกบปากลงบนปากเธออย่างกระหาย ริมฝีปากบดเบียดกันจนร้อนผ่าว ลิ้นร้อนสอดเข้ามากวาดชิมรสหวานจากโพรงปากเธออย่างดิบเถื่อน ในขณะที่ด้านล่างยังคงกระแทกไม่หยุด ร่องสวาทของเธอบีบรัดเขาแน่นทุกครั้งที่เธอใกล้แตก แต่เขากลับยิ่งเร่งเร้าจนเธอแทบจะกระตุกคาโต๊ะ เขาขยับตัวออกนิดหน่อย ดึงเธอให้เลื่อนลงมาเล็กน้อย แล้วยกขาเรียวของเธอพาดบ่าทั้งสองข้าง ท่อนแกร่งขนาดใหญ่ ของเขาจึงสามารถสอดลึกเข้าไปได้ยิ่งกว่าเดิม… เสียงกระแทกดัง พั่บ พั่บ พั่บ สนั่นในความเงียบ หยดใสไหลย้อยลงถึงรูจีบ และเปื้อนลงไปยังพื้น เขาก้มมองเธอ ดวงตาคมเต็มไปด้วยความต้องการ เธอกำลังครางเสียงสั่น ใบหน้าแดงก่ำ ดวงตาเปียกชื้นด้วยแรงเสียวที่ไม่มีหยุดพัก “เจคอบ...ข้างใน...มันเสียวเกินไป...อ๊ะ!” “งั้นก็แตกพร้อมกัน...” เขาขยับแรงขึ้นอีก เท้าเธอเกร็งแน่นกับบ่ากว้าง มือเธอเผลอปัดของบนโต๊ะตกเสียงดังเมื่อร่างสั่นเกร็งถึงขีดสุด โพรงอุ่นบีบรัดเขารัวราวกับจะกลืนกิน เขากระแทกอีกสองครั้ง แล้วฝังลำร้อนแน่นลึก ปลดปล่อยความอุ่นร้อนทะลักเข้าใส่โพรงเธอในจังหวะเดียวกัน เสียงสูดหายใจลึกของทั้งคู่ดังขึ้นในความเงียบ เขายังคงฝังตัวอยู่ในกายเธอ พลางซบหน้าลงบนเนินอก หัวใจทั้งสองดวงเต้นแรงแทบทะลุออกมา แต่เขายังไม่หยุดเพียงเท่านี้ เจคอบ ช้อนตัวเธอขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินพาเธอไปต่อที่ปลายเตียง และพร้อมจะเริ่มใหม่อีกครั้ง

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more