ตอนที่ 5: ผู้หญิงไม่มีค่า
สามวันผ่านไป ที่แมรี่กับอารักษ์ไม่ได้พบกัน แต่หัวใจของทั้งคู่กลับไม่เงียบสงบเหมือนสภาพอากาศภายนอก
อารักษ์ใช้เวลาทุกวินาทีที่ว่างเว้นจากงาน พยายามห้ามใจตัวเองไม่ให้คิดถึงเธอ แต่ยิ่งพยายามยิ่งเหมือนถูกผลักให้จมลึกลงไปในความรู้สึกที่ปฏิเสธไม่ได้ เขายังโกรธเธอที่บอกให้เขา “ลืมเรื่องคืนนั้น” เหมือนไม่มีความหมายอะไรเลยสำหรับเธอ ทั้งที่สำหรับเขา ทุกสัมผัส ทุกลมหายใจที่ใช้ร่วมกันในคืนนั้น มันชัดเจนยิ่งกว่าความจริงไหน ๆ ในโลก
“ลืมเหรอ...” เขาพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ขณะนั่งอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวที่ถูกปิดสนิท
เขาหัวเราะในลำคอ เย้ยหยันความรู้สึกตัวเอง ไม่เคยคิดเลยว่าผู้หญิงคนหนึ่งจะสามารถสร้างพายุในใจเขาได้ขนาดนี้
ในอีกฟากหนึ่งของเมือง...
แมรี่กลับนั่งจ้องโทรศัพท์เงียบ ๆ มือเลื่อนดูแชตที่ไม่มีข้อความใหม่จากเขามาสามวัน
“เขาเงียบไปเลย...” เธอพึมพำ สายตาหม่นเศร้า
แมรี่ไม่ร
