ตอนที่ 6 ....บนรถ NC20++
เสียงลมหายใจอุ่นรินรดผิวแก้มเธอเบา ๆ ขณะที่แสงไฟจากฝั่งแม่น้ำทาบทอแสงไหว ๆ เข้ามาในรถ
อารักษ์จับปลายนิ้วของเธออย่างแผ่วเบา ลูบผ่านหลังมือราวกับกลัวว่าเธอจะหายไป
“เธอรู้ไหม... ตลอดสามวันที่ผ่านมา ฉันไม่ได้หลับเลย” เสียงของเขาต่ำ แหบพร่า แฝงความเจ็บปวดบางอย่างที่เธอไม่กล้ามองตรง
“ฉันคิดถึงเธอจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว”
แมรี่หลบสายสะท้านใจเกินกว่าจะกล้ามองตอบ เธอยังไม่เชื่อคำใด เธอกลัวจะหลงใหลอีกครั้ง
แต่แล้วริมฝีปากอุ่น ๆ ของเขาก็จูบลงบนหน้าผากเธอเบา ๆ ...แล้วเลื่อนลงมาแตะแก้ม ไล้ปลายจมูก แล้วหยุดที่ริมฝีปากที่เธอเผลอเม้มไว้แน่น
เขาไม่ได้เร่งเร้า เพียงแตะมันแผ่วราวกับขออนุญาต
แมรี่ปล่อยใจให้ร่างกายตอบสนองไปเอง เธอเอื้อมมือวางที่อกเขา สัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นแรงไม่แพ้ของเธอ
อารักษ์ประคองเธอให้ขยับเข้ามาใกล้จนเธอขึ้นมานั่งคร่อมบนตักเขา กลิ่นกายของเขาอบอุ่น กลิ
