2.🍇เริงสวาท กับสองคนสวนใต้เถาองุ่น NC25+

1563 Words

ตอนที่ 2 โดนคนสวนปิดปากด้วยของแข็ง NC25+ เสียงลมหายใจหนัก ๆ ของผู้ชายสองคนประสานกันในกระท่อมหลังเล็กที่ไม่มีใครผ่านมา แพรไหมรู้สึกเหมือนตนเองกำลังถูกกลืนหายไปในไฟร้อนที่แผดเผาจากภายใน มือหนึ่งจับยึดสะโพกเล็กของเธอแน่น “ไอ้มาก… กูขอก่อนนะ” ขวัญเอ่ย “เออจัดไป… เดี๋ยวกูต่อเอง” เสียงของขวัญหอบถี่ เขากำรูดท่อนเนื้อใหญ่สีคล้ำมันวาว ชักขึ้นลงจนส่วนหัวถอกร่นลงมา แล้วจดจ่อที่กลีบเนื้อที่ปิดสนิทเพราะไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน “หยุดนะ! นายขวัญอย่าทำฉันเลยขอร้องล่ะ ฉันไม่เอาเรื่องนี้ไปบอกพ่อก็ได้” เธอพยายามร้องขออย่างอ้อนวอน “ช้าไปแล้วคุณหนูแพร ตอนนี้ผมเ****นจนทนไม่ไว้แล้วครับ ซี้ดด” ร่างใหญ่ปล่อยมือจากสะโพกจับท่อนเนื้อถูไถ โดยต้องใช้มืออีกข้างแบะกลีบเธออย่างเธอให้อ้าออก “แดงแจ๋เลยว่ะ ของดีจริง ๆ มึงรีบทำเร็ว ๆ เลยไอ้ขวัญกูก็อย่างจะแย่แล้ว” บุญมากที่มองอยู่ใกล้ ๆ ชักเริ่มอดใจไม่ไหวงัดเอาท่อนเนื้อของตัวเอง ออกมาชักรูดบ้าง “ฮือ ๆ ยะ..อย่า ใส่เข้ามานะ” แพรไหมรับรู้ถึงแท่งร้อนแข็ง ๆ ที่จดจ่ออยู่บริเวณปากรูรัก ขวัญเกร็งสะโพกค่อยกดเข้าไปในจังหวะแรกอย่างยากลำบาก “กรี๊ดดด เจ็บนะ พอแล้ว..”แพรไหมกรีดร้อง เธอไม่เคยรู้เลยว่าแค่ครั้งแรกจะเจ็บร้อนถึงเพียงนี้ “อ่าส์ อยู่นิ่ง ๆ !” ขวัญตวาดเธอ พร้อมใบหน้าที่บิดเบี้ยว เมื่อเข้าไปได้แค่ส่วนหัว รูแคบของเธอก็รัดเสียแน่น ทำเขาแทบขาดใจ กึก! ร่างหนาตัดสินใจกดท่อนเนื้อฝืนเข้าไปจดสุดลำโคน “อ๊า—!! ขะ…ขวัญ…!” ร่างบางหลับตาปี๋ มือจิกแขนของแน่น น้ำตาไหลออกหางตาอย่างสุดกลั้น เธอเรียกชื่อเขาอย่างตกใจ แต่ขวัญกลับจับเอวเธอแน่นกดท่อนเนื้อไง้ไม่ขยับ “อ่าา แน่น… โคตรแน่นเลย… คุณหนูแพรไหม…” “อืมม เจ็บ” แพรไหมตัวสั่นสะท้าน เจ็บแปลบอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน “ซี้ดด จะขยับแล้วนะ” ขวัญเอ่ยบอก พร้อมเริ่มขยับเอวเป็นจังหวะ ด้วยความเสียวซ่านสุด ๆ ร่างหนาขยับตอกท่อนเนื้อเข้าออก อย่างมัวเมา ร่องของคุณนี้นัดแน่นจนเขาเสียวแทบทนไม่ไหว “อ่าส์ โคตรเสียวเลย ไม่ไหวจะแตกว่ะ” เขาสบถออกมาอย่างสุดกลั้น มองคุณหนูตัวเล็กใต้ร่าง ใบหน้าจองเธอแดงก่ำเหงือซึ่งออกตามไรผม เธอกัดริมฝีปากล่างแน่น เหมือนพยายากลั้นความรู้สึกบางอย่าง ขวัญยิ้มกริ่มเขารู้ว่าเธอเริ่มเสียว และร่องของเธอก็ตอดดูดท่อนเนื้อเข้าไม่หยุด แรงกระแทกของเขาหนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ แต่กลับมีน้ำอุ่น ๆ ซึมออกจากจุดเชื่อมต่ออย่างรวดเร็ว เสียงเนื้อกระทบเนื้อชัดเจนในห้องเงียบ แพรไหมทั้งจุก ทั้งหอบทั้งร้อนวาบจนแทบบ้า ความรู้สึกอาย ความเกลียด ความต้านทานถูกกลบด้วยแรงกระตุ้นแปลกประหลาดที่ไหลวนในร่าง “อ๊ะ… อ๊ะ… พอแล้ว… อ๊า… ขวัญ…” ริมฝีปากที่เคยสั่นเครือเริ่มครางชื่อเขาออกมาด้วยความวาบหวิวแทนเสียงสะอื้นเมื่อครู่ ขวัญหัวเราะเบา ๆ แล้วโน้มตัวลงมากระซิบชิดหู “ปากบอกว่าพอ… แต่ร่างกายคุณหนูมันบอกว่าอยากน่ะ ผมรู้ ซี้ดด ดูสิตอดเก่งจริง ๆ อ่าส์” ขวัญตัดสินใจถอนตัวตนออกก่อนที่จะแตกเสียก่อน บุญมากก็ก้าวเข้ามาทันทีโดยไม่พูดคำใด ร่างใหญ่เข้าแทรกกลางหว่างขา ดัดท่อนเนื้อที่ขนาดพอ ๆ กับ ขวัญแต่ส่วนปลายบานกว่าเล็กน้อย สอดเข้ารูแคบของแพรไหมอย่างชำนาญ “ซี้ด..แน่นจริงว่ะ ขนาดให้มึงเบิกทางก่อนแล้วยังแน่นขนาดนี้ ซี้ดดด” มือใหญ่ลูบไล้หน้าท้องแบนราบ ลามขึ้นไปถึงหน้าอกใหญ่เต็มมือ บุญมากบีบขย้ำทั้งสองเต้าอย่างมันเขี้ยว “เสียวใช่ไหมครับ คุณหนูแพร…” บุญมากเอ่ยถามเสียงกระเส่า พรางสอบกระเด้าเข้าออกไม่หยุด ขวัญขึ้นคร่อมตรงช่วงอก บีบปลายคางให้เธออ้าปาก แล้วสอดแท่งร้อนของเขาให้เธอใช้ปากโดยไม่มีทางเลือก “อื้อ…! อึก…! อืมมม อ๊อก อ๊อก !!” เสียงครางที่ก้องออกมาจากลำคอแพรไหม แม้ถูกปิดปากด้วยท่อนแข็งแน่นเต็มปาก แต่กลับฟังได้ชัดเจนว่าหวานฉ่ำจนกระตุ้นอารมณ์สองหนุ่มได้เป็นอย่างดี แพรไหมเริ่มเสียวซ่านอย่างไม่รู้ตัว นิ้วมือของเธอลูบไล้หน้าขาของขวัญที่คร่อมตัวอยู่ด้านบน ดวงตาที่เคยแน่นิ่งเริ่มปรือเบลอและประกายวาวด้วยความเร่าร้อน “คุณหนูแพร ชอบใช่ไหม เสียวไหมครับ อ่าส์” “อืม อื้อออ” เธอตอบไม่ได้เพราะท่อนเนื้อใหญ่ของขวัญกำลังผุบเข้าออกกระเด้าอยู่ที่ปากของเธอ ตับๆ ตับๆ ตับๆ “อ่าส์ คุณหนู ไอ้มากคนนี้เสียวมากเลยไม่ไหวแล้ว ขอปล่อยน้ำใส่รูคุณหนูคนสวยเลยนะ อ๊ะ อ๊าาา” พูดยังไม่ทันจบคำ บุญมากก็เร่งจังหวะซอยถี่ยิบจนร่างเล็กของเธอสั่นอย่างรุนแรง เธอรู้สึกเสียวสุด ๆ อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน สมองมันขาวโพลน ร่างเธอเบาหวิวตัวกระตุกอย่างสุดกลั้น จนเผลอดูดท่อนเนื้อของขวัญอย่างแรง “อ่าส์ คุณหนู แรงไปแล้ว อ๊ะ อ๊ากกกก” ทั้งสองหนุ่มต้านทานความเสียวนี้ไม่ไหว ปลดปล่อยของเหลวแห่งความสุขจนล้นหลามไหลทะลัก หลังทั้งสามคนเสร็จสม บุญมากถอนท่อนเนื้อออกช้า ๆ รูแคบของเธอแดงแจ๋เป็นรูโบ๋ น้ำเมือกสีขาวกลิ่นคาวไหลย้อนออกมาปนสีเลือดจาง ๆ ย้อยไปถึงรูจีบด้านหลัง บุญมากมองภาพนั้นด้วยความกลัดมัน พร้อมกับที่ขวัญถอนตัวตนออกมาจากปาก เสียงเธอไอแค็ก ๆ สำรักเอาน้ำกามของเขาไหลออกมาข้างปาก แล้วเธอก็สลบไป สองหนุ่มมองหน้ากันยิ้มกริ่ม อยากจะต่ออีกสักยกแต่ดูแล้วเธอคงไม่ไหว “เสร็จครั้งแรกก็หลับไปเลยว่ะ” บุญมากเอ่ย “ให้คุณหนูพักก่อน ยังไงเธอก็อยู่ในกำมือเราแล้ว” ขวัญพูดพร้อมกันไปมองกล้องที่เขาตั้งเอาไว้… แพรไหมลืมตาตื่นขึ้นมาก่อนรุ่งสาง ลำตัวเปล่าเปลือยแนบกับเสื่อเก่า ๆ ที่พื้นกระท่อม กลิ่นกายของชายสองคนยังอบอวลอยู่ทุกอณูของร่างกาย มือของใครบางคนยังพาดอยู่ที่สะโพกเธอ มือใหญ่ หยาบและหนัก เธอข่มใจไม่ให้ร้องไห้ กลั้นความเจ็บ ความอาย และความรู้สึกบางอย่างที่เธอไม่กล้าตีความ เธอค่อย ๆ ยันตัวขึ้น สวมเสื้อผ้าเก่า ๆ ที่ยับยู่ยี่ในมุมกระท่อม ก่อนจะรีบเดินฝ่าความมืดออกไปจากสวนโดยไม่หันกลับมามอง เธอถึงบ้านตอนเกือบเจ็ดโมงเช้า ล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่มแบบที่เธอคุ้นเคย แตกต่างจากกระท่อมไม้เก่า ๆ ในสวนอย่างสิ้นเชิง แต่กลับไม่มีตรงไหนที่ให้ความรู้สึกปลอดภัยเลย เธอหลับไปเกือบทั้งวัน ร่างกายหมดแรงจากทั้งความเหนื่อยล้าและความทรมานที่ถูกกะทำ “มันไม่ใช่เรื่องจริง... มันต้องฝันไป...” เธอพึมพำกับตัวเองตอนตื่นช่วงบ่าย กลิ่นเหงื่อผู้ชาย กลิ่นไม้ กลิ่นหญ้า ที่สำคัญกลิ่นคาว ๆ บางอย่างที่ซึมซาบในผิวเธอทุกจุดยังไม่จางหาย เธอเดินวนไปมาในห้อง ไม่กล้าแม้แต่จะโทรหาใคร ไม่กล้าสบตาแม่บ้าน ไม่กล้าลงไปกินข้าว เธอกลัวจะมีใครเห็น เห็นเธอเป็นผู้หญิงที่ยอม ให้คนงานสองทำแบบนั้น “ถ้าใครรู้เข้า... ถ้าพ่อรู้...” พลบค่ำ แพรไหมนั่งตัวเกร็งอยู่บนเตียงมือถืออยู่ในมือ สายตาเลื่อนผ่านโซเชียลไปเรื่อย ๆ เพื่อเบี่ยงเบนความคิด ทันใดนั้นก็มีข้อความเด้งเข้ามา "เมื่อคืน เสียวใช่มั้ย" [คลิปแนบมา] หัวใจเธอแทบหยุดเต้น มือสั่นจนแทบถือมือถือไม่อยู่ เธอกดเข้าไปดูคลิป ภาพของเธอเองในท่าหวาดกลัว สะท้าน เสียงร้อง เสียงครางเสียงเนื้อกระทบเนื้อทุกอย่างชัดเจน ทั้งหน้า ทั้งเสียงทุกซอกมุม เธอจำได้ว่ากระท่อมมืด แต่ไม่รู้ว่า ขวัญอัดไว้ตอนไหน และอัดไว้กี่คลิป เธอโยนมือถือทิ้ง ร่างสั่นเป็นลูกนก ใจเต้นรัว น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว แล้วข้อความที่สองก็ตามมา... “ถ้าไม่อยากให้พ่อคุณหนูรู้ ไปเจอผมที่กระท่อม คืนนี้เลยสามทุ่ม อย่าให้ต้องตามไปที่บ้าน” แพรไหมนั่งกอดเข่าบนเตียง ทั้งสับสน ทั้งกลัว แต่ลึกลงไปยังมีบางอย่างในกายที่ร้อนวูบเมื่อเห็นคลิปนั้น “เรากลัว… หรือว่า…” เธอส่ายหน้าไล่ความคิดบ้า ๆ ออกไป แต่นาฬิกาก็เดินไปเรื่อย ๆ จากหนึ่งทุ่ม สองทุ่มแล้วเข็มชี้ไปที่เก้า เธอลุกขึ้นไปที่ตู้เสื้อผ้า คว้าชุดคลุมบาง ๆ มาสวม กลั้นใจ แล้วเดินออกจากบ้านเงียบ ๆ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more