ตอนที่ 5 แค่ของเล่นชิ้นใหม่
ช่วงบ่ายวันหนึ่ง หลังจากที่พีชปล่อยให้เธอมีเวลาหายใจเล็กน้อย พิ้งค์พลอยแอบหลบหนีได้สำเร็จ เธอขึ้นแท็กซี่ตรงไปยังคฤหาสน์หลังใหญ่กลางเมืองที่เคยได้ยินชื่อ
บ้านของพีช
ประตูเหล็กขนาดใหญ่เปิดออกอย่างเงียบเชียบเมื่อคนรับใช้เห็นใบหน้าของเธอ
"คุณหญิงให้เชิญคุณเข้าพบค่ะ"
หญิงสูงวัยในชุดยูนิฟอร์มโค้งให้อย่างนอบน้อม
พิ้งค์พลอยเดินตามเข้าไปอย่างรู้สึกประหม่า หัวใจเต้นแรงเพราะไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำสิ่งที่ถูกหรือไม่
ในห้องโถงหรูหราที่ประดับด้วยแชนเดอเลียร์คริสตัล เธอเห็นผู้หญิงสูงวัยนั่งสง่างามอยู่บนเก้าอี้ไม้สัก แววตาใจดีแต่เฉียบขาดของคุณหญิงจ้องมองเธอมาแต่ไกล
"นั่งสิจ๊ะ หนูพิ้งค์พลอยใช่ไหม"
น้ำเสียงอ่อนโยน แต่ทรงพลังในเวลาเดียวกัน
"ค่ะ…คุณหญิง…" พิ้งค์พลอยนั่งลงตามคำเชิญอย่างเรียบร้อย
"แม่ได้ยินเรื่องของหนูกับพีชมาแล้ว"
คุณหญิงกล่าวพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ
"พีชน่ะมัน
