ตอนที่ 9
1056 Words
หลังจากวันพบครอบครัวที่ตึงเครียดแต่ผ่านไปด้วยดี พริมาและธันวากลับมาคอนโดที่สาทร ด้วยความรู้สึกผูกพันที่แน่นแฟ้นขึ้น พริมาเริ่มเปิดใจมากกว่าเดิม เธอเล่าให้ธันวาฟังถึงความฝันเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เคยเก็บไว้ เช่น อยากมีสตูดิโอดีไซน์ของตัวเองสักวันหนึ่ง ธันวาฟังอย่างตั้งใจ แล้วบอกว่า
"ถ้าเธออยาก ฉันช่วยได้นะ ไม่ใช่แค่เงิน แต่ฉันจะช่วยหาที่ดี ๆ ให้ด้วย" คำพูดนั้นทำให้พริมาอุ่นใจ แต่เธอก็ยังกังวลว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาจะถูกมองว่า "ไม่สมฐานะ" จากคนรอบข้าง
วันศุกร์นั้น พริมาได้รับเชิญไปงานเลี้ยงบริษัทประจำปี ซึ่งเป็นงานใหญ่ที่มีทั้งพนักงานและพันธมิตรธุรกิจมาร่วม ธันวาเสนอตัวไปด้วยเพื่อให้เธอไม่ต้องไปคนเดียว
"ฉันอยากเห็นเธอในโลกของเธอ" เขาพูดยิ้ม ๆ พริมาตกลงอย่างดีใจ เธอแต่งตัวสวยในเดรสสีน้ำเงินเข้มเรียบหรูที่ธันวาซื้อให้เป็นของขวัญ ธันวาเองก็แต่งตัวเรียบแต่ดูแพง กระดุมเสื้อเชิ้ตเปิดสองเม็ดเผยให้เห็นสร้อยคอเงินเรียบ ๆ ที่เขาใส่เสมอ
งานเลี้ยงจัดที่โรงแรมหรูย่านสาทร ห้องบอลรูมตกแต่งด้วยแสงไฟสีทองและดอกไม้สด พริมาเดินเข้าไปด้วยความมั่นใจมากขึ้นเพราะมีธันวาอยู่ข้าง ๆ เพื่อนร่วมงานทักทายเธออย่างอบอุ่น แต่แล้วแฟนเก่าของพริมาชื่อ "โอม" ก็โผล่มาที่งาน เขาเป็นดีไซเนอร์ฟรีแลนซ์ที่เคยทำงานร่วมกับบริษัทนี้ โอมเดินตรงมาหาพริมาด้วยรอยยิ้มกว้าง
"พริมา นานมากเลยนะ ไม่เจอกันตั้งแต่เลิกกัน" เขาพูดเสียงดังพอให้คนรอบข้างได้ยิน แล้วหันไปมองธันวาแบบประเมิน
"นี่แฟนใหม่เหรอ? ดูดีนะ"
พริมาสะดุ้งเล็กน้อย แต่พยายามยิ้ม
"ใช่ค่ะ นี่ธันวา" เธอแนะนำ ธันวาจับมือโอมแน่นเกินปกติ ดวงตาคมกริบจ้องอีกฝ่าย
"ยินดีที่ได้รู้จัก" เขาพูดเสียงเรียบแต่มีน้ำหนัก โอมยิ้มเยาะนิด ๆ แล้วหันมาพูดกับพริมา
"ยังจำได้มั้ยตอนเราเคยไปงานเลี้ยงด้วยกัน เธอเคยบอกว่าอยากมีคนที่เข้าใจงานเธอจริง ๆ นะ" คำพูดนั้นทำให้พริมาไม่สบายใจ เธอรู้ว่าโอมกำลังพยายามยั่วโมโหธันวา ธันวาไม่ได้พูดอะไร แต่มือที่จับเอวเธอแน่นขึ้นจนเธอรู้สึกได้ถึงความโกรธที่กำลังก่อตัว
ระหว่างงาน โอมยังเดินมาคุยกับพริมาอีกหลายครั้ง พูดถึงเรื่องเก่า ๆ อย่างสนิทสนมเกินไป ธันวายืนเงียบแต่ดวงตาเขาแดงก่ำ พริมาพยายามตัดบท แต่โอมไม่ยอมหยุด
"พริมา เธอยังจำที่เราเคย..." เขาพูดค้างไว้ พริมาขัดขึ้น "พอเถอะค่ะ ฉันมีแฟนแล้ว" แต่โอมหัวเราะเบา ๆ "แค่คุยเฉย ๆ นะ ไม่ได้คิดอะไร"
ธันวาไม่ทนอีกต่อไป เขาดึงมือพริมาแล้วพาเธอออกจากห้องบอลรูมไปยังโถงทางเดินด้านนอกที่เงียบกว่า
"ธันวา... ไม่เป็นไรนะ" พริมาพูด แต่ธันวาหันมามองเธอ ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธและความกลัว
"มันพูดแบบนั้นต่อหน้าเธอ ต่อหน้าฉัน มันคิดว่าฉันจะยอมให้มันยั่วโมโหแบบนี้เหรอ?" เขาพูดเสียงต่ำแต่สั่น พริมาจับแขนเขา
"เขาแค่พยายามปั่น แต่ฉันไม่สนใจจริง ๆ นะ"
ธันวาหายใจเข้าลึก ๆ แล้วดึงเธอเข้าไปในห้องน้ำส่วนตัวใกล้ ๆ ที่ว่างเปล่า เขาปิดประตูล็อก แล้วหันมามองเธอ
"ฉันรู้ว่าเธอไม่สนใจมัน แต่ฉันทนไม่ได้ที่มันพูดแบบนั้นกับเธอ" เขาพูดแล้วก้มลงจูบเธอแรง ๆ ลิ้นสอดแทรกพันกันดุเดือด มือเขาลูบไล้ลงตามเอวเธอ บีบสะโพกแน่น พริมาร้องครางเบา ๆ ในลำคอ
"ธันวา... ที่นี่คนเดินผ่าน..." แต่เขาก็ไม่หยุด ดึงเธอติดผนังเย็น แล้วยกขาเธอข้างหนึ่งพาดเอว ดันส่วนแข็งขึงของเขาเข้าไปข้างในเธอแรง ๆ ลึกสุดในทีเดียว พริมาร้องออกมาดังลั่น แต่เสียงฝนที่เริ่มตกข้างนอกช่วยกลบมิด
เขาขยับสะโพกกระแทกแรง ดันลึกทุกครั้ง เสียงเนื้อกระทบกันดังพั่บ ๆ ผสมเสียงครางหอบถี่ที่ทั้งคู่พยายามกลั้น มือเขาจับคอเธอเบา ๆ แต่แน่นพอให้เธอรู้สึกถึงการครอบครอง
"บอกสิ... ว่าเธอเป็นของฉัน ไม่ใช่ของมัน" เขากระซิบข้างหู ขยับเร็วขึ้น มืออีกข้างเลื่อนลงกดจุดด้านหน้าเธอวนนิ้วเร็ว
"ของเธอ... ฉันเป็นของเธอคนเดียว" พริมาร้องยาว ร่างกายกระตุกแรง ภายในตอดรัดเขาแน่นสุด ๆ เธอถึงจุดสูงสุดก่อน น้ำตาไหลพรากจากความเสียวซ่านและความผูกพัน ธันวาครางต่ำ กัดไหล่เธอเบา ๆ แล้วปล่อยน้ำรักเข้าไปข้างในร้อนจัด หนืดหนัก เต็มท้องเธอ คลื่นอบอุ่นแผ่ซ่าน ทำให้เธอเสียวซ่านต่อเนื่อง
ทั้งคู่หอบหายใจ กอดกันแน่นติดผนังห้องน้ำ ธันวาจูบหน้าผากเธอ
"ขอโทษ... ฉันหึงเกินไปอีกแล้ว" พริมาส่ายหัว ยิ้มอ่อนโยน
"ไม่เป็นไร... แต่ครั้งหน้าถ้ามีอะไรแบบนี้ เราคุยกันก่อนนะ ไม่ต้องรีบมาทำแบบนี้" ธันวาพยักหน้า "ตกลง... ฉันจะพยายามควบคุมตัวเอง"
พวกเขาจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วเดินกลับเข้าห้องบอลรูมด้วยกัน มือจับกันแน่น โอมมองพวกเขาจากไกล ๆ แต่ไม่กล้าเดินเข้ามาอีก งานเลี้ยงจบลงด้วยบรรยากาศที่ตึงเครียดสำหรับพริมา แต่ธันวาเอื้อมมือมากอดเอวเธอเบา ๆ ตลอดทางกลับ
"ขอบคุณที่อยู่กับฉัน" เขากระซิบ พริมายิ้ม
"ฉันจะอยู่กับเธอเสมอ... ตราบใดที่เธอไม่ปล่อยฉันไป"
คืนนั้น พวกเขากลับคอนโดด้วยกัน พริมานอนกอดธันวาแน่น คิดถึงเหตุการณ์ในคืนนี้ และรู้สึกว่าความหึงหวงของเขายังคงเป็นปัญหาที่ต้องแก้ แต่เธอก็รู้สึกมั่นใจมากขึ้นว่า เขารักเธอจริง ๆ และพร้อมจะปกป้องเธอจากทุกอย่าง แม้กระทั่งจากอดีตของเธอเอง
- Writer
- chap_listContents
- likeADD