Rain Soaked Claim เพลงรักในคืนฝนพรำ

บทนำ

กรุงเทพฯ ในคืนที่ฝนเทลงมาราวกับน้ำตาของฟ้า

พริมายืนอยู่ใต้ชายคาบาร์เล็ก ๆ ย่านทองหล่อ เธออายุ 28 ปี เป็นดีไซเนอร์กราฟิกที่ทำงานหนักจนแทบไม่มีเวลาให้ตัวเอง ชีวิตเธอเต็มไปด้วยความวุ่นวาย แฟนเก่าที่ทิ้งเธอไปเพราะ"เบื่อ" และงานที่กองท่วมหัว เธอสูบบุหรี่มวนสุดท้าย มองหาความตื่นเต้นที่จะทำให้คืนนี้ไม่ว่างเปล่า

แล้วเขาก็ปรากฏตัว

ชายหนุ่มรูปร่างกำยำ สูงเกือบ 190 เซนติเมตร ผมสั้นยุ่งเหยิงจากฝน ดวงตาคมกริบแบบคนที่ไม่เคยยอมใคร เขาชื่อธันวา อายุ 32 ปี เป็นวิศวกรก่อสร้างที่เดินทางไปมาระหว่างไซต์งานทั่วประเทศ ชีวิตเขาก็ไม่ต่างกัน-เหนื่อยล้า ไร้พันธะ และหิวโหยความดิบเถื่อน

สายตาปะทะกันแค่เสี้ยววินาที แต่ไฟในอกทั้งคู่ลุกโหม "เปียกหมดแล้วนะ" เขาพูดเสียงทุ้มต่ำ เดินเข้ามาใกล้จนเธอได้กลิ่นเหล้าเบา ๆ ผสมกลิ่นบุหรี่ "ก็ดีสิ" พริมาตอบ ยิ้มมุมปาก "ร้อนจะตายอยู่แล้ว"

ไม่ต้องพูดอะไรมาก เขาจับข้อมือเธอแน่น ดึงออกจากชายคาไปยังโรงแรมเก่า ๆ ใกล้ ๆ ไม่ถึงสิบนาที ประตูห้องปิดดังปัง ฝนยังกระหน่ำอยู่ข้างนอก

ธันวาผลักพริมาติดกำแพงแรงจนเธอสะดุ้ง ร่างกายเธอสั่นสะท้านจากความหนาวและความตื่นเต้นที่ผสมปนเป มือใหญ่ข้างหนึ่งของเขาจับคอเธอเบา ๆ แต่แน่นพอที่จะทำให้เธอรู้สึกถึงพลังอำนาจ อีกข้างลูบไล้ลงมาตามเอวเธอ ช้า ๆ แต่หนักแน่น ปลายนิ้วกดลงบนเนื้อนุ่มใต้เสื้อที่เปียกชุ่ม พริมายกมือขึ้นจิกผมเขา ดึงหน้าลงมาจูบแบบไม่ยั้ง—ปากทั้งคู่ประกบกันดุเดือด ลิ้นสอดแทรกพันกันราวกับจะกลืนกินอีกฝ่าย เสียงหายใจหอบถี่ผสมกับรสชาติเหล้าที่เข้มข้นจากปากเขา ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงราวกับจะทะลุอก

“อย่าช้า” พริมากระซิบเสียงแหบ ตัวเธอร้อนผ่าวไปหมดแม้ฝนจะทำให้อากาศเย็น “ฉันไม่ต้องการอ่อนโยน” ดวงตาเธอจ้องเขาแบบท้าทาย ริมฝีปากบวมแดงจากการจูบ

ธันวาหัวเราะในลำคอ เสียงต่ำทุ้มน่าขนลุกนิด ๆ แล้วมือเขาฉีกกระดุมเสื้อเธอออกทีละเม็ดอย่างไม่ไยดี เสียงกระดุมกระเด็นลงพื้นดังกริ๊ก เผยให้เห็นบราลูกไม้สีดำที่เปียกน้ำจนโปร่งแสง มือหนาของเขาลูบไล้ลงไปใต้บรา จับเต้านมข้างหนึ่งบีบเคล้นแรงจนพริมาครางออกมาดังลั่น ความเจ็บปนเสียวซ่านวิ่งพล่านไปทั้งตัว เธอโค้งหลังรับสัมผัส ห***มแข็งชันขึ้นภายใต้นิ้วโป้งที่เขาวนเวียนกดถู เขาก้มลงกัดคอเธอ ฟันจิกเนื้อนุ่มจนแดงช้ำ ทิ้งรอยฟันชัดเจนที่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกครอบครอง กลิ่นเหงื่อผสมกลิ่นฝนจากตัวเขาทำให้เธอมึนเมา ลมหายใจร้อนผ่าวรดต้นคอเธอขณะที่เขาดูดเลียรอยนั้นช้า ๆ ราวกับจะดูดวิญญาณเธอออกมา

พริมาถอนหายใจเฮือกใหญ่ มือเธอรีบปลดเข็มขัดเขา ดึงซิปกางเกงลงอย่างรวดเร็ว แล้วจับส่วนที่แข็งขึงของเขาออกมา—มันร้อนผ่าว หนักมือ หลอดเลือดปูดโปนใต้ผิวที่เรียบเนียน เธอใช้มือรูดขึ้นลงสองสามครั้ง ช้า ๆ แต่แน่น กดนิ้วโป้งลงบนปลายที่ชุ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่นจากความตื่นตัวของเขา ธันวาครางต่ำในลำคอ สะโพกเขาขยับตามจังหวะมือเธอ แต่แล้วเขาก็ผลักหัวเธอลงแรงกว่าเดิม มือจิกผมเธอแน่นจนเจ็บหนังศีรษะ

“อย่ามาเล่น ๆ” เขาขู่เสียงกร้าว “ดูดให้หมด กลืนให้สุดคอ”

พริมาทำตามโดยไม่ลังเล—เธออ้าปากอมเข้าไปลึกจนสุดคอ ลิ้นวนเวียนเลียรอบส่วนโคนขณะที่ปากดูดแรงจนแก้มตอบ กลิ่นคาวผู้ชายผสมรสเค็มจาง ๆ ทำให้เธอเสียวซ่านไปถึงหว่างขา เธอขยับหัวขึ้นลงเร็วขึ้น ดูดกลืนราวกับหิวโหย ธันวาครางดังขึ้น จิกผมเธอแน่นกว่าเดิม ดันสะโพกเข้าออกแบบไม่ยั้ง เข้าลึกจนชนคอหอยเธอทุกครั้ง พริมาน้ำตาไหลพรากจากความลึกและแรง แต่ดวงตายังจ้องเขาด้วยสายตาท้าทาย เสียงครางหอบของเขาผสมกับเสียงดูดเลียดังจ๊วบจ๊วบ ทำให้ห้องเล็ก ๆ นี้เต็มไปด้วยบรรยากาศเร่าร้อน

ไม่นานธันวาดึงเธอขึ้นอย่างรวดเร็ว ยกขาเธอข้างหนึ่งพาดเอวเขา แล้วดันส่วนแข็งนั้นเข้าไปข้างในเธอแบบไม่เตรียมตัว ไม่มีลูบไล้เบา ๆ ไม่มีคำเตือน—แค่แรงดันลึกเข้าไปจนสุดในทีเดียว พริมาร้องออกมาดังลั่น ความแน่นตึงและร้อนรุ่มทำให้เธอสั่นสะท้าน ผนังภายในเธอตอดรัดเขาแน่นราวกับจะไม่ปล่อย ห้องสะท้อนเสียงครางผสมเสียงฝนที่กระหน่ำข้างนอก

เขาขยับสะโพกแรง ดันลึกจนสุดทุกครั้ง เสียงเนื้อกระทบกันดังพั่บพั่บ ผสมกับเสียงหายใจหอบถี่ พริมาจิกเล็บลงแผ่นหลังเขาแรงจนเลือดซึมออกมาเล็กน้อย แต่ธันวายิ่งเร่งจังหวะเร็วขึ้น เปลี่ยนท่า—หันเธอให้หันหลัง พิงกำแพงเย็นเฉียบ แล้วยกขาเธอทั้งสองข้างขึ้น พาดบ่าเขา ดันเข้าไปจากด้านหลังแบบดิบ ๆ เถื่อน ๆ มือเขาบีบสะโพกเธอแน่นจนช้ำ ปลายนิ้วกดลงเนื้อนุ่มขณะที่สะโพกเขากระแทกแรงขึ้นเรื่อย ๆ ความลึกทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกทะลุทะลวง ทุกการดันส่งคลื่นเสียวซ่านวิ่งพล่านไปทั้งร่าง

“ชอบแบบนี้ใช่ไหม” เขากระซิบข้างหูเสียงกร้าว กัดใบหูเธอแรงจนเจ็บแสบ แต่เสียวซ่าน “บอกสิ อยากให้แตกข้างใน อยากให้ฉันเททุกหยดเข้าไปในตัวเธอ”

“ใช่... เอาเลย” พริมาหอบหายใจถี่ ร่างกายเธอเปียกเหงื่อไปหมด “แตกใส่ฉันเลย... เต็ม ๆ เลย”

ธันวาดันเร็วขึ้นเรื่อย ๆ จนร่างกายทั้งคู่สั่นสะท้าน เสียงเนื้อกระทบกันดังผสมเสียงครางที่ดังขึ้นเรื่อย ๆ เขาก้มลงกัดไหล่เธอแรง ทิ้งรอยฟันอีกจุด แล้วปล่อยทุกอย่างเข้าไปข้างใน—ร้อน ๆ หนืด ๆ เต็มท้องเธอ คลื่นความร้อนแผ่ซ่านไปทั่ว ทำให้พริมาถึงจุดสูงสุดพร้อมกัน เธอร้องครางยาว ร่างกายกระตุกตอดรัดเขาแน่นราวกับจะรีดทุกหยดออกมา

ทั้งคู่ทรุดลงกับพื้น หอบหายใจหนัก ฝนยังตกไม่หยุด กลิ่นเพศผสมเหงื่ออบอวลไปทั้งห้อง

พริมาหันมามองเขา ยิ้มมุมปาก “ชื่ออะไร”

“ธันวา” เขาตอบ หยิบเสื้อขึ้นมาใส่ “แต่ถ้าอยากเจออีก... มาหาฉันที่นี่พรุ่งนี้ก็ได้”

เธอหัวเราะเบา ๆ ลูบรอยกัดที่คอตัวเอง “อาจจะนะ... หรืออาจจะไม่”

ประตูปิดลง เธอเหลืออยู่คนเดียวในห้องที่มีกลิ่นเพลงรักที่อบอวลเมื่อครู่ แต่ในใจเธอรู้ดี คืนนี้จุดประกายอะไรบางอย่างที่เธอไม่เคยรู้สึกมานาน