Yedi Yıl Önce
-Ali Poyraz-
Yağmurlu bir sonbahar akşamıydı. Ekim ayına girmek üzereydik ve havalar yavaşça soğumaya başlamıştı. Evden çıktığımda çiseleyen yağmur Alarçin’in yurduna yaklaştıkça sağanak yağmura dönüşmüştü. Durağa yaklaşan otobüsten inmeden önce şemsiyeyi hazırladım, indiğim gibi açtım ve ıslak kaldırımlara birikmiş su birikintilerinden kaçarak yurduna giden sokağa saptım.
Yağmur damlaları asfalta öyle sert ve hızlı çarpıyordu ki adımlarımın ötesi şeffaf bir grinin ardına saklanmış gibi belirsizdi. Şemsiye uçmasın diye sıkı sıkı tutuyordum ama rüzgâr pek yardımcı olmuyordu. Başımı kaldırıp yüzüme çarpan yağmur damlalarının izin verdiği müddetçe ileriye, kaldırımdaki büyük ağacın altına sığınmış yerinde kıpırdanarak beni bekleyen Alarçin’e baktım. Beklediği kişi olmak yağm
