“Şimdiki zamanın karamsarlığı”
-Alarçin-
Bildiklerim bilmediklerime karışmış vaziyette. Sağım soluma, dünyam başıma yıkılmış. Her şey birbirine karıştı, geçmişim bugünüme bakarken hüzünle; bugünüm geçmişime bakarken bütün karamsarlığıyla ağlıyor. Her saniye, her salise ağlamak istiyorum. Gözpınarlarımdaki testi artık su sızdırmakla yetinmiyor, içine koyulan suyu direkt dışarı boşaltıyor. Günlerdir boş olan midem ise uzun soluklu uykularımdan birinden uyanmama neden olmuştu. O olmasaydı ağlamayı unutup yaşamın genel ihtiyaçlarına geri dönmeyi akıl edebileceğimi hiç sanmıyordum.
Hastaneye yakın bir kafedeyiz. Her şey normalmiş, tüm bunlar hiç yaşanmamış gibi karşılıklı oturuyoruz. Elimizde menüler, ben yine kararsızım; o yine hızlıca karar vermiş beni bekliyor. Bunu nasıl başarıyor? K
