บทที่ 2.1 กอดแน่น ๆ
1068 คำ
บทที่ 2.1 กอดแน่น ๆ
“เพลงนี้แหละกำลังฮิตในแอปตึกตักที่สุดแล้ว คนเล่นกันทั่วบ้านทั่วเมือง ฉันว่าถ้าใช้เพลงนี้ข้าวหอมจะต้องใจอ่อนชัวร์”
เจ้าของเสียงหวานที่กำลังเถียงกับลีออนแบบหัวชนฝาคนนี้คือ
‘ลิลลี่’ เป็นน้องสาวของคู่แฝดนรกและยังเป็นคนรักของไทเกอร์ซึ่งเป็นเจ้าของผับ ‘เดอะไทเกอร์’ หนึ่งในแก๊ง 4BB นั่นเอง
“ไม่เอาอะ ถ้าเธออยากเต้นเพลงนี้ก็เต้นไปคนเดียวเลย”
“พี่ไม่อยากช่วยพี่ลีโอเหรอ จะปล่อยให้เขาใช้ชีวิตแบบไร้วิญญาณอย่างนี้ต่อไปหรืออย่างไร”
สองพี่น้องยังเถียงกันไม่เลิก ทับทิมได้แต่มองทั้งสองสลับกันไปมาด้วยความสับสน ทุกคนมารวมตัวกันอยู่ที่ผับเพื่อช่วยกันคิดหาแผนง้อบวกสารภาพรักข้าวหอมให้กับลีโอ
ทุกคนในนี้ประกอบไปด้วย ลีโอ…เจ้าตัวต้นเรื่องที่ทำให้คนอื่น ๆ ต้องวุ่นวายกันไปหมดกับความรักของตนเอง ที่เหลือก็คือเพื่อนร่วมแก๊งอย่างมังกร ไทเกอร์รวมถึงแฟนสาวของทั้งสองคนคือมะลิกับลิลลี่ ไม่พอยังมีลีออนตัวปัญหาใหญ่สำหรับทับทิม และคนสุดท้ายก็คือเธอ…
คนที่อยู่นอกสารบบของคนพวกนี้มาตลอดทั้งชีวิต แต่ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมถึงถูกดึงเข้ามาอยู่ในวงโคจรได้
“เอ่อ…ฉันมีคำถามค่ะ ขอถามได้ไหมคะว่าคนนี้คือ…แฟนของพี่
ลีออนเหรอ”
มะลิยกมือขึ้นเพื่อขออนุญาตตั้งคำถามพลางหันสายตามาทางหล่อน หญิงสาวรีบส่ายหน้าพัลวันพร้อมเอ่ยปฏิเสธเสียงแข็ง
“ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่เด็ดขาดเลย”
“ตอนนี้ก็ยังไม่ใช่นะ แต่ยัยนี่บอกว่าจะแต่งงานกับฉัน”
“แต่งงาน!”
ทุกเสียงประสานกันอย่างพร้อมเพรียงพลางมองเธอสลับกับลีออน เขาเป็นบ้าไปแล้วเหรอทำไมถึงพูดให้คนอื่นเข้าใจผิดแบบนี้
“ถ้าจะบอกก็ช่วยบอกให้ครบด้วยสิคะ ว่าฉันหมายถึงถ้าพี่เป็นหมันจนไม่มีใครเอาต่างหาก”
“เป็นหมัน? หมายความว่าอะไรวะ มึงเป็นหมันเหรอ”
มังกรถามด้วยความสงสัย ก้มลงมองเป้าเพื่อนด้วยสายตาเป็นห่วง
“พ่องมึงสิ พอๆๆ เลิกสนใจเรื่องกูได้แล้ว เอาเรื่องมันก่อน เมียจะหนีไปเยอรมันอยู่รอมร่อยังมีอารมณ์มาเสือกเรื่องคนอื่นอีก”
ลีออนตัดบทอย่างรำคาญ เขาชอบยุ่งเรื่องคนอื่นไปทั่วก็จริงแต่กับเรื่องของตนเองไม่ค่อยชอบให้ใครมายุ่งนัก เป็นประเภท…ถ้าอยากให้รู้เดี๋ยวบอกเอง
การประชุมเริ่มตึงเครียดมากขึ้นเรื่อย ๆ เพราะลีออนกับลิลลี่ความคิดเห็นไม่ลงตัวกัน ขืนเป็นแบบนี้คุยกันทั้งคืนก็คงไม่ได้ข้อสรุปหรอก เห็นทีเธอคงต้องยื่นมือเข้าไปช่วยเสียแล้ว
“เอาแบบนี้ดีไหมคะ ในเมื่อพี่ลีออนไม่กล้าเต้นต่อหน้าคนอื่น เราก็ใช้วิธีพรางตัวตอนเต้นเพื่อไม่ให้คนอื่นเห็นเรา”
“ยังไงเหรอ”
ลิลลี่เริ่มสนใจขึ้นมา ทุกสายตาหันมาจับจ้องที่หล่อนคนเดียวเพื่อรอฟังแผนการ
“พวกเรามาใส่ชุดมาสคอตเป็นสัตว์ต่าง ๆ เอาเป็นสัตว์ที่ข้าวหอมชอบก็ได้ค่ะ ฉันรู้ว่าเธอชอบอะไรบ้าง แล้วก็ค่อยเต้นเพลงที่เธอบอก ถือป้ายบอกความในใจเอาไว้ด้วย แค่นี้คนอื่นก็ไม่รู้แล้วว่าใครเป็นคนเต้นนอกจากพวกเรากันเอง”
“จริงด้วย ถ้าทำแบบนั้นก็ไม่ต้องแคร์สายตาใครแล้ว แถมยังทำให้ข้าวหอมพอใจได้อีก เธอเจ๋งไปเลย เธอชื่ออะไรนะ”
“ฉันชื่อทับทิม”
“ฉันชื่อลิลลี่”
“ส่วนฉันชื่อมะลิ ยินดีที่ได้รู้จักนะ”
สาว ๆ พากันแนะนำตัวและสรุปแผนการกันเอาเองโดยไม่เว้นช่องไฟให้พวกผู้ชายได้เสนอความคิดเห็นบ้าง
“หน้าที่ของพวกเราหกคนเรียบร้อยแล้ว แล้วของไอ้ตัวต้นเรื่องนี่ล่ะ”
ไทเกอร์หันสายตาไปทางลีโอที่เอาแต่นั่งเงียบฟังคนอื่นพูดมาตลอด
“ข้าวหอมชอบความโรแมนติกค่ะ ฉันว่าให้พี่ลีโอใส่ชุดสูทเท่ ๆ เดินออกมาพร้อมช่อดอกไม้แล้วก็คุกเข่าลงขอเธอเป็นแฟน ถ้ามีความในใจอะไรอยากจะพูดอีกก็พูดออกไปเลย รับรองว่าใจอ่อนชัวร์”
“จะง่ายแบบนั้นเลยเหรอ ฉันว่าทุ่มเงินพาไปโรงแรมหรู ๆ จ้างนักดนตรีระดับโลกมาเล่นเพลงให้ฟังยังจะเป็นไปได้เสียกว่า”
ลีออนแย้ง เขาผ่านผู้หญิงมาเยอะ รับมือกับความเจ้าแง่แม่งอนของพวกหล่อนมาก็แยะ แต่ละคนล้วนพ่ายแพ้ให้กับของแพง ๆ ทั้งนั้น
“เก็บเงินของพี่ไว้หยอดกระปุกเถอะค่ะ ไม่ใช่ผู้หญิงทุกคนจะชอบเงินสักหน่อย ผู้หญิงเราจำนวนไม่น้อยที่ขอแค่ความจริงใจจากผู้ชายที่ตัวเองชอบก็พร้อมจะให้อภัยเวลาเขาทำผิดแล้วค่ะ ก็แค่สำนึกจากใจจริง…คนอย่างพี่คงไม่เข้าใจคำนี้สินะ”
เกิดความเงียบเข้าปกคลุมเพราะเป็นครั้งแรกที่มีใครสักคนแถมยังเป็นผู้หญิงกล้าสั่งสอนลีออนถึงขนาดนี้ ทับทิมตอบโต้ทุกคำพูดของเขาอย่างไม่เกรงกลัวทั้งที่ไม่เคยมีใครทำได้มาก่อน
“จริงเหรอลิลลี่ มะลิ”
“จริง ทำไมพวกผู้ชายถึงชอบคิดว่าเงินจะสำคัญกว่าความรักและความจริงใจนะ เพราะแบบนี้พวกพี่สองคนถึงเป็นคนสุดท้ายของแก๊งที่ได้รู้จักความรักไง”
ลิลลี่ตอบกลับแต่แอบเหน็บแนมไปในตัว ลีออนเบ้หน้าทำหูทวนลมไม่สนใจด้วยที่ผ่านมาเขาเจอแต่ผู้หญิงประเภทที่บอกไปเท่านั้น
คนที่สนใจเรื่องความรักมากกว่า…ยังมีอยู่อีกเหรอ
“ถ้าอย่างนั้นก็เอาตามแผนของทับทิมแล้วกัน จะได้เตรียมหาชุดมาสคอตด้วย ข้าวหอมชอบสัตว์อะไรบ้างเหรอ”
ไทเกอร์พาทุกคนกลับเข้าสู่การวางแผนอีกรอบ ถ้าไม่รีบจัดการปัญหาหัวใจของเพื่อนซี้ให้จบ ๆ มีหวังผับเขาได้เจ๊งเพราะปิดทำการบ่อยเกินไปแน่
- ผู้เขียน
